ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
புனிதமான அந்தச் சைவ புராணத்தின் மகிமையைப் பற்றி சூதர் அறிவிப்பதைக் கேட்டு வணக்கத்துடன் சுருக்கமாகக் கூறுகிறேன். ஒருவர், சதுர்தசியன்று விரதம் இருந்து, இரவு முழுவதும் ஜாகரணம் செய்து, இந்த புராணத்தைப் பாடவோ, கேட்டவோ இருந்தால், அவருக்கு கிடைக்கும் புண்ணியம் எவ்வளவு பெரிதென்று நான் அறிவிக்கிறேன். குருக்ஷேத்திரம் போன்ற புனித ஸ்தலங்களில், சூரிய கிரகணத்தின் போது, தன்னை ஒத்த அளவு செல்வத்தை நான்கு திசைகளிலும் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியம், இந்த புராணத்தைப் ப்ராமணர்களுக்கு, குறிப்பாக வியாசர் முதலியோருக்கு வழங்கினால் கிடைக்கும் புண்ணியத்துடன் சமம். இந்த சிவபுராணத்தை பக்தியுடன் பகல், இரவு பாடும் ஒருவரை, இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் கூட அவருடைய கட்டளைக்கு காத்திருக்கிறார்கள். தினமும் இந்த புராணத்தைப் பாடவோ, கேட்டவோ இருந்தால், அவர் செய்யும் ஒவ்வொரு நல்ல காரியமும் கோடி மடங்கு பலனை வழங்கும். இதில் உள்ள ஸ்ரீ ருத்ர ஸம்ஹிதையை ஒருவன் மனமொட்டுடன் பாடினால்—even ப்ராமணஹத்தி போன்ற பாபம் செய்திருந்தாலும்—மூன்று நாட்களில் பாவம் நீங்கும். அதே ருத்ர ஸம்ஹிதையை, பைரவ மூர்த்திக்கு முன்பாக, தினமும் மூன்று முறை மௌனமாகப் பாடினால், அவன் ஏவல் அனைத்தும் நிறைவேறும். அத்துடன், ஆலமரம் அல்லது வில்வ மரம் சுற்றி நடந்துகொண்டே பாடினால், ப்ராமணஹத்தி பாபத்திலிருந்து விடுவிக்கப்படுவான். இதில் கைலாச ஸம்ஹிதா மிக உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது; அது பரமபொருளின் ரூபமே, ஓம் என்ற பரம்பொருளின் அர்த்தத்தை நேரடியாக வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த கைலாச ஸம்ஹிதாவின் முழு மகிமையை சங்கரன் மட்டுமே முழுமையாக அறிவான்; வியாசர் பாதியளவு அறிவார், நானும் அதில் பாதியளவையே அறிவேன். எனினும், நான் இங்கு சிறிதளவே அறிவிக்கிறேன்; அதனை அறிந்தாலுமே மனம் தூய்மையடையும். இந்த உலகத்தில், எவ்வளவு தேடியாலும், இந்த வெகுளி ஸம்ஹிதா அழிக்க முடியாத பாவம் எதுவும் இல்லை. சிவன் ஆனந்தமாக உபநிஷத்துக்களின் கடலில் இருந்து உருவாக்கி, குமாரனுக்கு அருளிய அந்த அமிர்தமான ஸம்ஹிதையை யார் அருந்துகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக அமரனாகிறார். ப்ராமணஹத்தி போன்ற பாபங்களை நீக்க விரும்புவோர், அந்த ஸம்ஹிதையை மாதம் ஒன்றுக்கு ஓர் முறை பாடினால், பாவம் நீங்கும். தவறான தானம் ஏற்றல், அசுத்தமான உணவு உண்ணுதல், தீய சொற்கள் பேசுதல் ஆகிய பாவங்கள் கூட, அந்த ஸம்ஹிதையை ஒருமுறை பாடினாலுமே அழிகின்றன. அந்த ஸம்ஹிதையை சிவன் கோயிலில் அல்லது வில்வ வனத்தில் பாடும் ஒருவருக்கு, வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத பலன் கிடைக்கும். பக்தியுடன் அந்த ஸம்ஹிதையைப் பாடி, ஸ்ராத்தத்தில் ப்ராமணர்களை உண்ணவைத்தால், அவர் முன்னோர்கள் எல்லாம் சாம்புவின் பரமபதத்தை அடைவார்கள். சதுர்தசியன்று விரதமிருந்து, வில்வ மரத்தின் அடியில் அந்த ஸம்ஹிதையைப் பாடினால், சிவபெருமான் மற்றும் தேவர்கள் நேரில் வந்து வழிபடுவார்கள். இவை தவிர, இன்னும் பல ஸம்ஹிதாக்கள் உள்ளன; அவை அனைத்தும் அறிவை விளையாடும் சிறந்தவை. இவ்வாறு, வேதத்துக்கு சமமான சைவ புராணம் அறிவிக்கப்பட்டது; முதலில் சிவன் தானே அதை பிரம்மத்துடன் ஒத்தபடி இயற்றினார். இதில் வித்யேச, தார-ரௌத்ர, வைநாயக, ஓமிக, மாத்ரு, பதினொன்று ருத்ரங்கள், கைலாச, சதருத்ர—இவை அனைத்தும் தனித் தனி புராணங்கள். கோடிருத்ரம், ஆயிரம் கோடிருத்ரங்களைத் தொடங்கி, வாயவீயம் (தர்மம்) எனும் புராணங்கள் உள்ளன. மொத்தம் பன்னிரண்டு ஸம்ஹிதாக்கள் உண்டு. அவற்றின் எண்ணிக்கையை நான் அறிவிக்கிறேன்; ப்ராமணர்களே, கவனமாகக் கேளுங்கள். வித்யேசத்தில் பத்தாயிரம் பாடல்கள்; அதுபோல் ருத்ர, வைநாயக, ஓமிக, மாத்ரு புராணங்கள் ஒவ்வொன்றும் எட்டு ஆயிரம் பாடல்கள். பதினொன்று ருத்ரங்களாகும் தொகுப்பில் பதின்மூன்று ஆயிரம் பாடல்கள்; கைலாசத்தில் ஆறு ஆயிரம்; சதருத்ரத்தில் அதில் பாதி. கோடிருத்ரம் பதினொன்று ஆயிரத்துக்கு மூன்று மடங்கு; சகஸ்ரகோடிருத்ரம் ஆயிரம் கோடி ருத்ரங்களுக்குச் சமமான பாடல்கள் கொண்டது. வாயவீயம் நூறு சமுத்திரம் அளவு; தர்மம் ஆயிரம் சூரியனுக்குச் சமம்; இவ்வாறு சைவ கணக்கில் மொத்தம் ஒரு லட்சம் பாடல்கள். ஆனால், வியாசர் அதை இருபத்திநான்கு ஆயிரமாக சுருக்கினார்; இதில் சைவ புராணம் நான்காவதாகும், ஏழு ஸம்ஹிதாக்கள் கொண்டது. முதலில் சிவன் உருவாக்கிய புராணம், ஒரு கோடியை நூறு மடங்கு பாடல்கள் கொண்டதாக இருந்தது; ஆனால், படைப்பு ஆரம்பத்தில் பெரும்பாலும் மறக்கப்பட்டது. பிறகு, பதினெட்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு, துவாபர யுகம் முதலிய காலங்களில், துவைபாயனர் முதலியோர் அதை நான்கு இலட்சம் பாடல்களுக்கு சுருக்கினர். சிவ புராணம் இருபத்திநான்கு ஆயிரம் பாடல்கள் கொண்டதாகவும், ஏழு ஸம்ஹிதாக்கள் கொண்டதாகவும், வேதத்துடன் சமமானதாகவும் கருதப்படுகிறது. இதில் முதலாவது வித்யேஸ்வரா, இரண்டாவது ரௌத்ரி, மூன்றாவது சதருத்ரா, நான்காவது கோடிருத்ரா, ஐந்தாவது உமா, ஆறாவது கைலாசா, ஏழாவது வாயவீயா என ஏழு ஸம்ஹிதாக்கள். இந்த சிவ புராணம் ஏழு ஸம்ஹிதாக்களுடன் மிக உயர்ந்ததாகவும், பரம்பொருளுக்கு சமமானதாகவும், எல்லா உயர்ந்த இலக்கையும் அளிப்பதாகவும் விளங்குகிறது. யார் இந்த சிவ புராணத்தை முழுமையாக, பக்தியுடன் பாடுகிறாரோ, அவர் இம்மையிலேயே மோக்ஷம் அடைந்தவராகக் கருதப்படுகிறார். நூற்றுக்கணக்கான ஸ்ருதி, ஸ்மிருதி, புராண, இதிகாச, ஆகமங்கள் கூட, இந்த சிவ புராணத்தின் ஒரு சிறு பகுதியுக்கும் சமம் அல்ல. சிவபெருமான் புகழ்ந்த இந்த தூய சைவ புராணம், வியாசர் சுருக்கமாக தொகுக்காதது; இது அனைத்து உயிர்களுக்கும் நன்மை தரும், மூன்று விதமான துயரங்களை நீக்கும், நல்லவர்களுக்கு மங்களம் தரும். இங்கு தர்மம் ஏமாற்றமில்லாமல், வேதாந்த ஞானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பொறாமை இல்லாத அறிவாளிகள் அறிய வேண்டியதாகவும், அறநிலையிலும், பொருளிலும், இன்பத்திலும் நிறைவாகவும் அமைந்துள்ளது. சைவ புராணம், புராணங்களில் முத்து போல ஒளிர்கிறது; வேதாந்த ஞானத்துடன் பரம்பொருளை விளங்கச் செய்கிறது. அதை மிகுந்த பக்தியுடன் பாடும் அல்லது கேட்கும் ஒருவன் சாம்புவுக்கு பிரியமானவனாகி, உயர்ந்த இலக்கை அடைவான். இவ்வாறு, இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பின்னர், அந்த உன்னத முனிவர்கள் சூதரிடம், “ஓர் அற்புதமான புராணத்தை, வேதாந்தத்தின் சாரமும் முழுமையும் கொண்டதை எங்களுக்குப் பாடி அறிவி!” என்று கேட்டனர்.