ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
புனிதர்களே, உங்கள் மனதை ஒருமுகமாகக் கொண்டு, நான் இப்போது விவரிக்கப் போகும் சிவபுராணத்தின் மகத்துவத்தை கவனமாகக் கேளுங்கள். ஒருகாலத்தில் வியாசர் எனக்குச் சொன்னதை நான் உங்களிடம் பகிர்கிறேன். இந்த சிவபுராணத்தை ஒருவர் பக்தியுடன் ஓர் சுலோகம் அல்லது அரை சுலோகம்—even ஒரு வரியாவது—உச்சரித்தாலே, உடனே அவருடைய பாவங்கள் எல்லாம் நீங்கும். மேலும், யாராவது தினமும் கவனமாகவும், தாழ்வு இல்லாமல் பக்தியுடன் இந்த சிவபுராணத்தை அவரால் முடிந்தவரை உச்சரித்தால், அவர்கள் வாழ்நாளிலேயே முத்தி பெற்றவர்களாகக் கருதப்படுவார்கள். இந்த சிவபுராணத்தை தினம் தினம் பக்தியுடன் ஆராதனை செய்யும் ஒருவர், அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனை நிச்சயமாக அடைவார். ஒருவன், சாதாரண இடத்திலேயே—even மற்றொருவரிடமிருந்து இந்த சிவபுராணத்தை கேட்க—even அப்போதே பாவங்கள் நீங்கும் என நான் உறுதியாகச் சொல்கிறேன். இந்த சிவபுராணத்திற்கு தூரத்திலிருந்தே வணங்கும் ஒருவர், எல்லாத் தேவதைகளையும் வழிபட்ட பலனைப் பெறுவார் என்பது சந்தேகமே இல்லை. இப்போது, யாராவது இந்த சிவபுராணத்தை நூலாக எழுதி, அதனை சிவபக்தர்களுக்கு வழங்கினால், அவர் வேதங்களையும் மற்ற புனித நூல்களையும் படித்து விளக்குவதால் கிடைக்கும் அரிய பலனை அடைவார். மேலும், சதுர்தசியன்று உண்ணாமல் இருந்து, சிவபக்தர்களின் சபையில் இந்த சிவபுராணத்தை விளக்கும் ஒருவர் உயர்ந்தவராகக் கருதப்படுவார். ஒவ்வொரு அச்சரத்திற்கும், காயத்ரி புரஷ்ச்சரண பலனைப் பெறுவார்; இவ்வுலகில் எல்லா இன்பங்களையும் அனுபவித்து, இறுதியில் முத்தி அடைவார். சதுர்தசியன்று உண்ணாமல் இருந்து, இரவில் விழிப்புடன் இந்த புராணத்தை உச்சரிப்போராகிலும், கேட்போராகிலும், அவர்கள் பெறும் பலனை நான் இப்போது கூறுகிறேன். குருக்ஷேத்திரம் போன்ற புனித ஸ்தலங்களில், சூரிய கிரகண நேரத்தில், தன்னை ஒத்த செல்வத்தை எல்லா திசைகளிலும் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் பலனை, அதனை வியாசர் முதலான புண்ணிய ப்ராமணர்களுக்கு தந்து அடைவதைப் போலவே, இந்த புராணத்தை வழங்குபவரும் அதே பலனை உறுதியாகப் பெறுவார். யார் இந்த சிவபுராணத்தை பக்தியுடன் பகல், இரவு என பாடுகிறாரோ, அவருக்காக இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் காத்திருக்கிறார்கள். தினமும் இந்த புராணத்தை உச்சரிக்கவோ, கேட்கவோ செய்பவரது ஒவ்வொரு புண்ணியமும் கோடி மடங்கு அதிகமாகும். அதில் உள்ள ஸ்ரீருத்ர ஸம்ஹிதையை ஒருமுகமாக உச்சரிப்பவர்,—even பிராமணனை கொன்ற பாவம் இருந்தாலும்—மூன்று நாட்களில் புனிதராவார். மேலும், மௌனமாக இருந்து, தினமும் மூன்று முறை பைரவ மூர்த்திக்குப் பின் இந்த ருத்ர ஸம்ஹிதையை உச்சரிப்பவர், எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறப் பெறுவார். அதே ருத்ர ஸம்ஹிதையை, ஆலமரத்தையோ அல்லது வில்வமரத்தையோ சுற்றி நடந்து உச்சரிப்பவரும், பிராமணஹத்தி பாவத்திலிருந்தும் விடுபடுவார். இதில், கைலாச ஸம்ஹிதா இன்னும் உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது; அது பரம்பொருளின் ரூபமாகவும், ஓம் என்ற பிரம்மனின் அர்த்தத்தை நேரடியாக வெளிப்படுத்துவதாகவும் உள்ளது. இந்த கைலாச ஸம்ஹிதாவின் முழு மகத்துவத்தை சங்கரர் மட்டும் முழுமையாக அறிவார்; வியாசர் பாதி அறிவார்; நான், த்விஜர்களே, அதிலிருந்து பாதி அறிவேன். எனவே, அதில் சிறிது கூறுகிறேன்; அனைத்தையும் சொல்ல இயலாது. ஆனால், இதை அறிந்தாலே மனம் புனிதமடையும். இந்த உலகத்தில், இந்தக் கடுமையான ஸம்ஹிதா அழிக்காத பாவம் எதையும் நான் எங்கும் தேடியும் காணவில்லை. சிவன் ஆனந்தமாக உபநிஷத்துக் கடலில் இருந்து உருவாக்கி, குமாரனுக்கு அருளிய இந்த அமுதத்தை யார் அருந்துகிறார்களோ, அவர்கள் உண்மையில் அமரர்களாகிறார்கள். பிராமணஹத்தி போன்ற பாவங்களுக்கு பிராயச்சித்தமாக, ஒரே மாதம் அந்த ஸம்ஹிதாவை உச்சரித்தாலே பாவங்கள் நீங்கும். தவறான தானம் வாங்குதல், அசுத்தமான உணவு சாப்பிடுதல், தீய சொற்கள் பேசுதல் ஆகியவற்றால் ஏற்படும் பாவமும், அந்த ஸம்ஹிதாவை ஒருமுறை உச்சரித்தாலே அழிகிறது. சிவாலயத்திலோ, வில்வவனத்தில்ோ அந்த ஸம்ஹிதாவை உச்சரிப்பவர், வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத பலனைப் பெறுவார். பக்தியுடன் அந்த ஸம்ஹிதாவை உச்சரித்து, ஸ்ராத் தினத்தில் பிராமணர்களுக்கு உணவு அளிப்பவர், அவருடைய முன்னோர்கள் எல்லோரும் சம்புவின் பரம பதத்தை அடைவார்கள். சதுர்தசியன்று விரதமிருந்து, வில்வமரத்தின் அடியில் அந்த ஸம்ஹிதாவை உச்சரிப்பவரை, சிவபெருமான் தானே தேவர்களுடன் வந்து நேரடியாக வழிபடுவார். மேலும், மற்ற பல ஸம்ஹிதாக்களும் உள்ளன; அவை அனைத்தும் விரும்பிய பலனைத் தரும்; இரண்டும் அறிவில் விளையாடும் சிறந்தவை. இவ்வாறு சிவபுராணம், வேதத்திற்கு சமமானதாக, முதலில் சிவபெருமான் தானே பிரம்மனுடன் இணைந்து உருவாக்கியது என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதில், வித்யேச, தார-ரௌத்ர, வைநாயக, ஓமிக, மாத்ரு, பதினொன்று ருத்ரம், கைலாசம், சதருத்ரம், கோடிருத்ரம், ஆயிரம் கோடிருத்ரம், வாயவீயம்—இவை எல்லாம் சிறப்பான புராணங்களாகும். இவற்றில், பதினிரண்டு ஸம்ஹிதாக்கள் உண்டு; அவை மிகவும் புண்ணியமிக்கவை. அவற்றின் எண்ணிக்கையை நான் கூறுகிறேன்; த்விஜர்களே, கவனமாகக் கேளுங்கள். வித்யேசத்தில் பத்தாயிரம் சுலோகங்கள் உள்ளன; அதுபோல் ருத்ரம், வைநாயகம், ஓமிகம், மாத்ரு புராணம் ஆகியவற்றிலும் எட்டாயிரம் சுலோகங்கள் உள்ளன. பதினொன்று ருத்ரங்களின் தொகுப்பில் பதின்மூன்று ஆயிரம் சுலோகங்கள்; கைலாசத்தில் ஆறு ஆயிரம்; சதருத்ரத்தில் அதில் பாதி. கோடிருத்ரம் பதினொன்று ஆயிரத்திற்கும் மூன்று மடங்கு; சகஸ்ரகோடிருத்ரம் எனும் ஒன்று ஆயிரம் கோடி ருத்ரம் என்ற எண்ணிக்கையில் உள்ளது. வாயவீயம், கடலை நூறு மடங்கு; கர்மம், சூரியனை ஆயிரம் மடங்கு; இவ்வாறு சிவபுராண கணக்கில், அவற்றின் எண்ணிக்கை ஒரு லட்சம் வரை போகிறது. ஆனால், வியாசர் அதை இருபத்திநான்கு ஆயிரமாக சுருக்கினார்; இதில், சிவபுராணம் நான்காவது, ஏழு ஸம்ஹிதாக்களைக் கொண்டுள்ளது. முதலில், சிவபெருமான் இந்த புராணத்தை உருவாக்கினார்; அப்போதைய சுலோக எண்ணிக்கை நூறு கோடி; ஆனால், படைப்பின் தொடக்கத்தில் பெரும்பாலானவை மறக்கப்பட்டுவிட்டன. பிறகு, த்வாபர யுகம் முதலான காலங்களில், புறாணங்கள் பதினெட்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு, த்வைபாயனர் மற்றும் பிறர் அதை நான்கு லட்சம் சுலோகங்களாகச் சுருக்கினார்கள். இவ்வாறு சிவபுராணத்தின் மகத்துவமும், அதன் உன்னதமான ஸம்ஹிதாக்களின் பெருமையும், அதன் பரிமாணங்களும், எவ்வாறு உலகில் பாவங்களை அழிக்கக் கூடியது என்பதும், இப்போது உங்களுக்கு விளக்கப்பட்டது.