ஶிவபுராணம்

கிருஷ்ணா, உன்னிடம் ஒரு மிக ரகசியமான உண்மை கூறப்படுகிறது: பரமபுருஷன் சிவனுக்கு பக்தி என்பது எல்லா ரகசியங்களிலும் மிக ரகசியம்; அந்த பக்தியின் மூலம், பக்தன் விடுதலை பெறுகிறான் என்பது சந்தேகமில்லாத உண்மை. சிவனின் மந்திரத்தை ஜபிப்பது, தியானம், ஹோமம், யாகம், தவம், வேதபடிப்பு, தானம், அனைத்து கல்வி—all these are performed only for the sake of true inner feeling; doubt need not arise in this matter. ஒரு மனிதன் பக்தியில்லாமல் செயல்களைச் செய்தாலும், அவன் விடுதலை பெற முடியாது; ஆனால் பக்தியுடன் இருப்பவன், எதையும் செய்யாவிட்டாலும், விடுதலை பெறுகிறான். சிவ பக்தனுக்கு ஆயிரம் சந்த்ராயண விரதங்கள், நூற்றுக்கணக்கான ப்ராஜாபத்ய யாகங்கள், அல்லது மாதாந்திர விரதங்கள்—all these are unnecessary. பக்தியில்லாதவர்கள் இந்த உலகிலும், மலைக் குகைகளிலும் தவங்களைச் செய்து, சிறிய அனுபவங்களை மட்டுமே நாடுகிறார்கள்; ஆனால் உண்மையான பக்தியுடன் இருப்பவன் விடுதலை பெறுகிறான். சத்துவகுணத்தில் செய்யப்படும் செயல்கள் முக்தியை அளிக்கின்றன; யோகிகள் சத்துவத்தில் நிலைத்திருக்கிறார்கள். ரஜோ குணம் கொண்டவர்கள் வெற்றியை நாடும் செயல்களைச் செய்கிறார்கள். அசுரர்கள், ராக்ஷஸர்கள், மற்றும் பிற தமோ குணம் கொண்டவர்கள், உலகியலான லாபத்திற்காக சிவனை வழிபடுகிறார்கள். பக்தியை நம்பி, எந்த குணம் கொண்டவராக இருந்தாலும், சிவனை வழிபடுகிறவர்கள் சுபம் பெறுகிறார்கள். பக்தி என்பது பாவங்கள் கடல் இருந்து காப்பாற்றும் படகாகும்; பக்தியுள்ளவருக்கு ரஜோ அல்லது தமோ குணம் எதற்கும் பயன்படாது. கீழான ஜாதி, மிகவும் வீழ்ந்த, அறியாமையுள்ள, தாழ்ந்தவராக இருந்தாலும்—even such a person, if he surrenders to Shiva, கிருஷ்ணா, அவன் எல்லா தேவர்கள், அசுரர்களும் வழிபடத்தக்கவராகிறார். ஆகையால், முழு முயற்சியுடன், சிவனை பக்தியுடன் மட்டும் வழிபட வேண்டும்; பக்தியில்லாதவர்களுக்கு எங்கும் எந்த பயனும் இல்லை. இப்போது, கிருஷ்ணா, நான் உனக்கு மிக ரகசியமான உபதேசத்தை சொல்கிறேன்; இது வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள், மற்றும் வேதபண்டிதர்கள் உறுதிப்படுத்திய உண்மை. ஒரு மனிதன்—even if he has killed a Brahmin, drunk liquor, stolen, violated the teacher’s wife, killed mother or father, slain a hero, or even destroyed an embryo—such severe sins, he can be freed from them by worshipping Shiva, the supreme cause, with devotion and the proper mantra, gradually, within twelve years. ஆகையால், முழு முயற்சியுடன்—even if fallen—one should worship Shiva; if he is a devotee, he is unique—living on alms, controlling the senses. பெரிய பாவம் செய்தாலும், சிவனை, ஐந்தெழுத்து மந்திரத்துடன், பக்தியுடன் வழிபட்டால், அந்த பாவம் நீங்கும். நீரை, காற்றை, அல்லது கடுமையான விரதங்களை மேற்கொள்ளும் பக்தர்கள்—by vows alone, they do not attain union with Shiva’s realm. ஆனால், ஒருவராவது ஒருமுறை—even once—with devotion and the five-syllable mantra worships Shiva, he too attains Shiva’s abode, because of the greatness of the Shiva-mantra. ஆகையால், எல்லா தவங்கள், யாகங்கள், மற்றும் ஒருவரது எல்லா செல்வம் தானம்—even these are not equal, even to a fraction of a crore, to the worship of Shiva’s form. Whether bound or liberated, if one worships with the five-syllable mantra afterwards, the devotee is freed—there should be no doubt about this. சினம் இல்லாதவராக இருந்தாலும், சினம் கொண்டவராக இருந்தாலும், சிவனை ஸ்தோத்திரம் மூலம் வழிபட்டால்—even if fallen or deluded—that person is liberated. அல்லது, சிவனை ஆறு எழுத்து மந்திரம் அல்லது ஸ்தோத்திர மந்திரம் மூலம் வழிபட்டால், சினத்தை வென்ற சிவ பக்தன், whether attained or not attained, he is indeed accomplished. இங்கு, attainment இல்லாதவரும் attained என்று கருதப்படுகிறார்; இதில் சந்தேகமில்லை; Brahman பாகம் அல்லது swan உடன், அவன் விடுதலை பெறுகிறான். ஆகையால், எப்போதும் ஸ்தோத்திர மந்திரத்துடன், பக்தியுடன் சிவனை வழிபட வேண்டும்; whether once, twice, thrice a day, or always. சிவனை வழிபடும் மக்களை, அவர்களே தலைவர்களாகக் கருத வேண்டும்; சிவன், பாக்கியசாலி, அறிவால் மட்டும்—even with self—வழிபட முடியாது. அவன் இந்த உலகில், துயரக் கடலில், நீண்ட காலம் அலைந்து திரிகிறான்; அரிய மனித பிறவி பெற்றும், அறியாமையால் சிவனை வழிபடாதவன். அவனுக்கு அந்த பிறவி பயனற்றது; விடுதலை கிடைக்காது. ஆனால், அரிய மனித பிறவி பெற்றவர்கள், பினாகம் ஏந்திய சிவனை வழிபடுகிறார்கள்—அவர்களுக்கு அந்த பிறவி நன்கு பயனுள்ளதாய் ஆகிறது; அவர்கள் வாழ்க்கையின் நோக்கம் நிறைவேறியவர்கள், பவனை பக்தியுடன் நினைக்கும் மனம் கொண்டவர்கள். பவனை நினைப்பதில் மனம் ஈடுபட்டவர்கள் துயரத்தில் ஈடுபடுவதில்லை; அழகான வீடுகள், ரஜோ குணம் கொண்ட ஆபரணங்கள், பெண்கள்—wealth, which ends in dissatisfaction—இவை எல்லாம் சிவன் வழிபாட்டின் பலனாக, பெரிய அனுபவங்கள் மற்றும் தேவலோகத்தில் ஆதிக்கம் நாடும் பக்தர்களுக்கு கிடைக்கும். அவர்கள் எப்போதும் ஹராவின் திருவடிகளை நாடுகிறார்கள்; நல்ல அதிர்ஷ்டம், அழகு, பிரகாசமான உருவம், நல்ல குணம், துறவியால் மென்மையடைந்த மனம்—these come to those who worship Shiva. தைரியம், புகழ்—all these are attained by worshipping Shiva; ஆகையால், எல்லாவற்றையும் விட்டு, மனதை சிவனில் மட்டும் நிலைநிறுத்தி— சிவன் வழிபாட்டை செய்ய வேண்டும், சிவனை நாடும் ஆசை கொண்டவர்கள்; வாழ்க்கை விரைவாக கடந்து போகிறது, இளமை விரைவாக போகிறது; நோய் விரைவாக வருகிறது; ஆகையால், பினாகம் ஏந்திய சிவனை, மரணம் வருவதற்குள், முதுமை வரும் முன்— உணர்வுகள் குறையும்வரை, சங்கரனை வழிபட வேண்டும்; மூவுலகிலும், சிவன் வழிபாட்டுக்கு சமமான தர்மம் எதுவும் இல்லை. இதை அறிந்து, ஒருவன் சதாசிவனை, கதவுச் சடங்கு, திரை, மற்றும் பரிவாரங்களுக்கு அர்ப்பணிப்புடன், கவனமாக வழிபட வேண்டும். எப்போதும் திருவிழா நடத்த வேண்டும்; சாத்தியமிருந்தால், கிருபை நேரத்தில், ஹோமம் செய்து, தானே அல்லது பரிவாரர் வழியாக சிவனை வழிபட வேண்டும். கிருபை பரிவாரங்களுக்கு முறையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; பிறகு, இசைக்கருவிகளுடன் வெளியே சென்று, அந்த திசையை நோக்கி நின்று, பூ, தூபம், தீ, அன்னம், நீர்—all these should be offered; பிறகு, பெரிய வேட்கையில், கிழக்கு நோக்கி நின்று, அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அதன் பின், முன்பு சிவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உணவு மற்றும் பிற பொருட்கள்—all of it, whether with remnants or not—should be dedicated to Caṇḍa. இந்த வகையில், பக்தி, உண்மையான மனம், மற்றும் சிவன் வழிபாடே, மனித பிறவியின் உண்மையான பயனும், விடுதலையின் பாதையும் ஆகும்.