ஶிவபுராணம்

புனித நதிகளும், அவற்றின் தீர்த்தங்களும் பற்றிய மகிமையைப் பற்றி முனிவர் கூறினார். அந்த தீர்த்தம் இருபத்தேழு முகங்கள் கொண்டதாகவும், எல்லா விருப்பங்களையும் பூர்த்தி செய்யும் சக்தி உடையதாகவும் கூறப்படுகிறது. அவற்றின் கரைகள் சொர்க்கத்தையும், பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவின் உலகங்களையும் வழங்கும் இடங்களாக விளங்குகின்றன. சைவ தீர்த்தங்கள் சிவலோகத்தை அளித்து, விரும்பிய பலன்களை அருளும். நைமிஷ, பதரி, மேஷக, குரு, ரவி போன்ற புனித இடங்களில் ஸ்நானம் செய்வது சிறப்பாகும். அந்த தீர்த்தம் பிரம்மலோகத்தையும், வழிபாடு முதலிய பலன்களையும் தரும். அதுபோல, சூரியன் சிம்மம் அல்லது கடகம் ராசியில் இருக்கும்போது சிந்து நதியில் ஸ்நானம் செய்தால் அதனுடைய பலனைப் பெறலாம். கேதாரத்தின் நீரை அருந்தி, அங்கே ஸ்நானம் செய்தால் ஞானம் கிடைக்கும். சூரியன் சிம்ம ராசியிலும், குரு சிம்ம ராசியிலும் இருக்கும் காலத்தில், கோதாவரி நதியில் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். இதை சிவபெருமான் கூறியுள்ளார்; இது சிவலோகத்தை அளிக்கும். குரு கன்னி ராசியிலும், சூரியன் அங்கேயும் இருக்கும் போது, யமுனை மற்றும் ஷோணா நதிகளில் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். இது தர்மலோகத்தையும், தந்தி உலகத்தையும், பெரிய அனுபவங்களையும் அளிக்கும். அதுபோல, சூரியன் மற்றும் குரு துலாம் ராசியில் இருக்கும்போது காவேரியில் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். விஷ்ணுவின் வார்த்தைகளால், இது எல்லா விருப்பங்களையும் பூர்த்தி செய்யும் என்று அறியப்படுகிறது. விருச்சிக மாதம் வரும் போது, சூரியன் மற்றும் குரு விருச்சிக ராசியில் இருக்கும் நேரத்தில், தீர்த்தஸ்நானம் மிகுந்த பலனளிக்கும். நர்மதா நதியில் ஸ்நானம் செய்தால், விஷ்ணுலோகத்தை அடையலாம். குரு மற்றும் சூரியன் கலந்து இருக்கும் போது, ஸுவர்ணமுகரி மற்றும் பிற நதிகளில் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். பிராமணர் கூறியபடி, ஜஹ்னவி நதியில், குரு மற்றும் சூரியன் மிருகசீரிஷ ராசியில் இருக்கும் போது, ஸ்நானம் செய்தால் சிவலோகத்தைப் பெறலாம். பிரம்மா கூறியபடி, இது சிவலோகத்தையும் தரும். பிரம்மா, விஷ்ணுவின் நிலைகளை அனுபவித்த பின்பு, ஞானம் கிடைக்கும். மாக மாதத்தில், சூரியன் கும்ப ராசியில் நுழையும் போது, கங்கையில் ஸ்ராத்தம், பிண்டம், அல்லது எள்ளுடன் நீர் ஊற்றுவது கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. இத்தகைய கிரியைகள் எண்ணற்ற முன்னோர்களை உயர்த்தும். குறிப்பாக, சூரியன் மீனம் ராசியில் இருக்கும் போது, கிருஷ்ணவேணியில் இது போற்றப்படுகிறது. ஒவ்வொரு தீர்த்தத்திலும், அதற்குரிய மாதத்தில் ஸ்நானம் செய்தால், அந்த மனிதர் இந்திர பதவியைப் பெறுவார். அறிவுள்ளவர்கள் கங்கையின் கரையிலும், சஹ்யாத்ரி மலையில் பிறந்த நதிகளின் அருகிலும் தங்க வேண்டும். அந்த நேரத்தில், செய்த பாவங்கள் நிச்சயமாக அழிகின்றன. பல தீர்த்தங்கள் ருத்ரலோகத்தை அளிக்கும். தாமிரபரணி, வேகவதி ஆகியவை பிரம்மலோக பலனை தருகின்றன; அவற்றின் கரைகளில் சொர்க்கம் அளிக்கும் புண்யபூமிகள் உள்ளன. அவற்றுள், பல புண்யக்ஷேத்திரங்கள் உள்ளன; அறிவுள்ளவர்கள் அங்கு தங்கி, தக்க பலனை அடைவார்கள். நல்ல நடத்தை, சீரிய பழக்கம், தொடர்ந்து தியானம் செய்தால் மட்டுமே அறிவும் கருணையும் உடையவர்கள் அங்கு வாழ வேண்டும்; இல்லையெனில், பலன் கிடையாது. புண்யக்ஷேத்திரங்களில் செய்த புண்யம் பெரும் செல்வத்தைத் தரும்; ஆனால் அங்கே செய்த பாபம் பெரிதாகி விடும். அந்நேரத்தில், புண்யத்தால் வாழ்நாளை விரும்பினால், அழிவு வரும்; புண்யம் செல்வத்தை தரும், அது உடல் அல்லது வார்த்தை மூலமாக இருந்தாலும். மனத்தில் செய்த பாவமும், அது வைடூரியக் கவரின் போல், யுகங்கள் கடந்தும் நீங்காது; ஆனால், தியானம் மூலமாக மட்டுமே அது அழிகிறது. வார்த்தை பாவம் ஜபத்தால் அழிகிறது; உடல் பாவம், உடல் தவத்தால் அழிகிறது. செல்வத்தால் ஏற்பட்ட பாவம், தானம் செய்தால் அழிகிறது; இல்லையெனில், எண்ணற்ற யுகங்கள் கடந்தும் அது நீங்காது. சில சமயம், முன்பே செய்த பாவம், புண்யத்தை அழிக்கிறது. புண்யம், பாவம் ஆகியவற்றுக்கு விதை, வளர்ச்சி, அனுபவம் என்ற பகுதிகள் உண்டு; ஞானத்தால் விதை அழிகிறது, வளர்ச்சி முன்பு கூறியது போல அழிகிறது. அனுபவப் பகுதி அனுபவத்தால் மட்டுமே அழிகிறது; எண்ணற்ற புண்யம் இருந்தாலும் வேறு வழியில்லை. விதை அழிந்தவுடன், மீதியெல்லாம் அனுபவத்திற்கே உள்ளது. தேவதைகளை வழிபடுதல், பிராமணர்களுக்கு தானம், தவம் ஆகியவற்றால் மனிதர்கள் அனுபவத்தைப் பெறுகிறார்கள்; ஆகவே, ஆனந்தத்தை விரும்புவோர் பாவம் செய்யாமல் வாழ வேண்டும். இப்போது, நல்ல நடத்தை என்பது உலகை வெல்வதற்கான வழி என்பதை விரைவாகக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும். தர்மமும் அதர்மமும் உள்ள செயல்களைப் பற்றி கூறு; அவை சொர்க்கத்தையும் நரகத்தையும் அளிக்கும். நல்ல நடத்தையும், ஞானத்தையும் உடையவரே 'பிராமணர்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்; வேதம் அறிந்தவர் 'விப்ரர்', இவர்கள் இருவரும் 'த்விஜர்' எனப்படுவார்கள். குறைவான நடத்தையோ, குறைவான வேத அறிவையோ உடையவர் 'க்ஷத்திரியர்', அரசர்களுக்கு சேவை செய்வோர்; சிறிது நடத்தை உடையவர் 'வைசியர்', விவசாயம் மற்றும் வியாபாரம் செய்வோர். யார் 'சூத்ரர்' அல்லது 'பிராமணர்' என அழைக்கப்படுகிறார்களோ, அவர்கள் உண்மையில் உழவர்; பொறாமை கொண்டு, பிறருக்கு தீங்கு விளைவிப்பவர் 'சண்டாளர்' அல்லது 'த்விஜர்' எனப்படுவர். பூமியை பாதுகாக்கும் அரசர் 'க்ஷத்திரியர்' எனக் கருதப்படுகிறார்; தானியங்களை விற்கும் அவர் 'வைசியர்', மற்றவர் 'வணிகர்'. பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கு சேவை செய்வவர் 'சூத்ரர்'; உழவர் 'விருஷலர்', மற்றவர்கள் 'தஸ்யு' எனப்படுவர். காலை எழுந்தவுடன், கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து, தெய்வங்கள் விதித்த கடமைகள், வாழ்க்கைத் தந்திரங்கள், கடினங்கள், செலவுகள் ஆகியவற்றை சிந்திக்க வேண்டும். ஆயுள், பகை, மரணம், பாபம், அதிர்ஷ்டம், நோய், உணவு, பலம், காலையில் எழும் பலன் ஆகியவற்றையும் சிந்திக்க வேண்டும். இரவு முடிவது 'பிரபாதம்' எனப்படும்; அரை யாமம் அந்தக் கடைசிக் காலம். அப்போது, எழுந்தவுடன், த்விஜர் சிறுநீர், மலத்தை வெளியிட வேண்டும். வீட்டிலிருந்து தொலைவில், வெளியில் சென்று, வடக்கு நோக்கி அமர வேண்டும்; இடையூறு இருந்தால் வேறு திசை நோக்கலாம். நீர், நெருப்பு, பிராமணர், தெய்வங்களை நோக்கி அமரக்கூடாது; இடது கையால் அந்த உறுப்பை மூடி, மற்ற கையால் வாய் மூட வேண்டும். கழிவை வெளியிட்ட பின், எழுந்து, அந்த குப்பையைப் பார்க்கக்கூடாது; நீர் எடுத்துக் கொண்டு, நீரில் இறங்காமல் வெளியே தூய்மை செய்ய வேண்டும். அல்லது, தேவ, பித்ரு, முனிவர் தீர்த்தங்களில் இறங்காமல், பூமியால் பின்புறம் ஏழு, ஐந்து, அல்லது மூன்று முறைத் தூய்மை செய்ய வேண்டும். உறுப்பைத் தூய்மை செய்யும் அளவு 'கர்கோட' அளவாக இருக்க வேண்டும்; பின்புறம் நன்கு சுத்தம் செய்ய வேண்டும். பிறகு, எழுந்து, கைகளைத் துவைத்து, வாய் எட்டு முறைக் கழுவ வேண்டும். ஏதேனும் பாத்திரம் அல்லது மரக்குச்சியால், நீரில் இறங்காமல், சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; சுட்டு விரலைத் தவிர்த்து, பல்லைத் துலக்கும் பழக்கம் கடைபிடிக்க வேண்டும். இவ்வாறு, தீர்த்தங்களின் மகிமை, புண்யம், பாவம், நல்ல நடத்தை, மற்றும் தினசரி சுத்தம் பற்றிய விதிகள் முனிவரால் பக்தியோடு விளக்கப்பட்டன.