ஶிவபுராணம்

பக்தியுடன் இந்த மந்திரத்தை உச்சரிப்பவரோ, அல்லது ஒருமனதாக கேட்பவரோ, அவர்கள் அனைத்து பாபங்களிலிருந்து விடுபட்டு உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள். அப்போது ஒருவர், “பிரபுவே, நீங்கள் மந்திரத்தின் மகிமையையும், அதை பயன்படுத்தும் முறையையும் — வேதம் போல நேரடியாக — விளக்கியுள்ளீர்கள். இப்போது, சிவனுடைய பரம தீட்சையை பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன்; மந்திரங்களின் தொகை பற்றி சில குறிப்புகள் வந்துள்ளன, ஆனால் அது மறக்கப்படவில்லை,” என்று கேட்டார். அதற்கு பதிலாக, “நான் உங்களுக்கு சிவன் சொன்ன, பாபங்களை அழிக்கும், பரம மற்றும் புண்யமான தீட்சையை கூறுகிறேன். இந்த தீட்சை மூலம் ஒருவர் பூஜை மற்றும் பிற கிரியைகளுக்கு முழுமையாக தகுதியாளராகிறார்; அதனால் இது ஆறு பாதைகளை சுத்திகரிப்பதாக கூறப்படுகிறது. இந்த தீட்சை அறிவை அளித்து, பந்தங்களை அழிக்கிறது; அதனால் இது அபிஷேகமாகவும் அழைக்கப்படுகிறது. சிவ ஆகமங்களில், சிவன் மூன்று வகையான தீட்சையை போதித்துள்ளார்: சாம்பவி, சக்தி, மற்றும் மாந்த்ரி. குருவை காண்பதினால், தொடுவதினால், அல்லது உரையாடுவதினால் உடனடியாக உள்ளத்தில் உணர்வு எழுகிறது, பந்தங்கள் அழிகின்றன. இதை சாம்பவி தீட்சை என்கிறார்கள்; இது மீண்டும் இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது — தீவிரமும் மிக தீவிரமும், பந்தங்கள் அழியும் அளவைப் பொறுத்து. உடனடி முக்தி தரும் தீட்சை மிக தீவிரமானது; தீவிரமானது, ஒருவர் உயிருடன் இருக்கும்போது பாபங்களை முழுமையாக சுத்திகரிக்கிறது. சக்தி தீட்சை, அறிவுடன் கூடியது; குரு யோக பாதையும், அறிவின் கண்வழியும், சீடனின் உடலில் புகுந்து செய்கிறார். மாந்த்ரி தீட்சை, கிரியையுடன் கூடியது; அதற்கு முன் கலசம் மற்றும் மண்டலம் அமைக்க வேண்டும்; குரு வெளியே, மெதுவாக, படிப்படியாக செய்ய வேண்டும். சக்தி இறங்கும் படி, சீடன் கிருபைக்கு தகுதியானவன்; சிவ தர்மம் அதில் அடிப்படையாக உள்ளது. சக்தி இறங்காத இடத்தில் சுத்தம் இல்லை, அறிவு இல்லை, சிவாசாரமும் இல்லை, முக்தியும் இல்லை, சாதனையும் இல்லை. அதனால், சக்தி இறங்கும் அறிகுறிகளை கவனித்து, குரு அறிவு அல்லது செயல் மூலம் சீடனை சுத்திகரிக்க வேண்டும். மாறாக, அறியாமல் தவறாக நடக்கும் மனிதன், வழிதவறியவன் அழிந்து விடுவான்; அதனால் குரு, சீடனை எல்லா வகையிலும் பரிசோதிக்க வேண்டும். சக்தி இறங்கும் அடையாளம், விழிப்பும் ஆனந்தமும் எழுதல்; ஏனெனில் அந்த பரம சக்தி விழிப்பு மற்றும் ஆனந்தம் தான். விழிப்பு, ஆனந்தம் என்பவை — மனதில் கலக்கம், நடுக்கம், ரோமஞ்சனம், குரல், கண்கள், உடல் உறுப்புகளில் மாற்றங்கள் போன்றவை — அறிகுறிகள். சீடனும், சிவ பூஜையிலோ, சிவனுடன் தொடர்புள்ளவர்களோடு சேர்ந்து, இந்த அறிகுறிகளால் குருவை பரிசோதிக்க வேண்டும். சீடன் குருவால் போதிக்கப்பட வேண்டும், குருவின் பெருமை காரணமாக, சீடன் மிக ஆவலுடன் குருவை மதிக்க வேண்டும். குரு சிவன் என்று கூறப்படுகிறார்; சிவன் குருவாக நினைவுகூரப்படுகிறார்; அல்லது சிவன் அறிவாகவே இருக்கிறார். சிவன் போல அறிவும், அறிவு போல குருவும்; சிவன், அறிவு, குரு — இவர்களை பூஜிப்பதால் கிடைக்கும் பலன் ஒரே மாதிரி. குரு எல்லா தேவர்களின் சாரம்; குரு எல்லா மந்திரங்களால் ஆனவர்; அதனால், அவருடைய கட்டளையை மிக அன்புடன் தலைமேல் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். நன்மை விரும்புபவர், குருவின் கட்டளையை எண்ணத்திலும் மீறக்கூடாது; குரு கட்டளையை காப்பவர் அறிவு என்ற செல்வத்தை அடைகிறார்கள். நடக்கும்போது, நிற்கும்போது, உறங்கும்போது, சாப்பிடும்போது, வேறு எந்த செயலையும் செய்யக்கூடாது; குருவின் முன்னிலையில் ஏதேனும் செய்யும் போது, அவருடைய அனுமதியுடன் செய்ய வேண்டும். குருவின் வீட்டில் அல்லது முன்னிலையில், விருப்பப்படி உட்காரக்கூடாது; குரு நேரடியாக தெய்வம், அவருடைய வீடு கோயில் போல. பொல்லாதவர்களுடன் சேர்ந்து பாவம் ஏற்படும்; ஆனால், பொன்னுக்கு தீயின் தொடர்பால் மாசு நீங்கும். அதேபோல், குருவுடன் சேர்ந்து, ஒருவர் பாவத்தை விடுவார்; பானை நெய் தீக்கு அருகில் உருகும் போல. பாவமும் குருவை அருகில் பறிபோகும்; தீயின் அருகில் உலர், ஈர பொருள்கள் எரியும் போல. குரு மகிழ்ந்தால், அவர் பாவத்தை கண நேரத்தில் எரிக்கிறார்; எண்ணம், செயல், வார்த்தையில் குருவை கோபப்படுத்தக்கூடாது. அவருடைய கோபத்தால், வாழ்நாள், செல்வம், அறிவு, புண்ணியங்கள் அழிகின்றன; அவரை கோபப்படுத்துபவர் பலனற்ற யாகங்களை செய்கிறார்கள். யம, நியமம் இங்கு கவனிக்க தேவையில்லை; குருவுக்கு எதிரான வார்த்தைகள் பேசக்கூடாது. பெரிய மாயையில், குருவுக்கு எதிராக, மனம், செயல், பேச்சில் பொய் பேசும் ஒருவர், ரௌரவ நரகத்திற்கு போவார். அறிவுள்ளவன் நன்மை விரும்பினால், பொய் செய்யக்கூடாது; எப்போதும் குருவுக்கு நல்லதும், மகிழ்ச்சியையும் செய்ய வேண்டும் — கட்டளையிடப்பட்டாலும் இல்லையாலும். குருவின் முன்னிலையில், இல்லையாலும், அவருடைய பணிகளை செய்வது வேண்டும்; இப்படிப்பட்ட பக்தியும் கட்டுப்பாடும் உள்ளவன் மனத்தில் எப்போதும் ஆவலுடன் இருப்பான். குருவுக்கு மகிழ்ச்சியாக செயல்படும் சீடன் சிவ தர்மத்திற்கு தகுதியானவன்; குரு நற்குணமும் அறிவும் கொண்டவராக இருந்தால், பரம ஆனந்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். சிவனில் பற்றும், சத்தியத்தை அறிந்தவரே முக்தி அளிக்கிறார், வேறு யாரும் இல்லை; விழிப்பை உருவாக்கும் சார், பரம ஆனந்தத்தின் மூலமாக இருக்கிறது. அந்த சத்தியத்தை அறிந்தவன் ஆனந்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்; பெயருக்கு மட்டும் இருப்பவன், விழிப்பில்லாதவன், இல்லை. ஒரு கல் மற்றொரு கல்லை கடலில் கடத்த முடியுமா? படகு போல? பெயருக்கு மட்டும் முக்தி கிடைக்காது. சத்தியத்தை அறிந்தவர்கள் முக்தி அடைகிறார்கள், பிறருக்கும் முக்தி அளிக்கிறார்கள்; சத்தியம் இல்லாமல் அறிவும், சுய உணர்வும் எப்படி கிடைக்கும்?