ஶிவபுராணம்

பரமபரிய ஞானத்தின் மகத்துவத்தை விளக்கும் இந்தப் பகுதி, இறைவன் ஸ்ரீகாந்த சிவபெருமானின் அருளுரையாக உலக நலனுக்காக உரைக்கப்படுகிறது. அந்த மாபெரும் ஆன்மாக்கள், தங்களது ஆதரவை முழுமையாக என்னில் வைத்திருக்கும் போது, பிரம்மா, விஷ்ணு, தேவர்கள் முதலியோர் பெற்றுள்ள உயரிய நிலைகளும், அவர்களுக்கு ஒரு புல்வெட்டாகவே இருக்கும். இவ்வுலகில் உள்ள தூய்மையற்ற அறிவும், புத்திசாலித்தனமும், உலகியலான மற்றும் மனிதருக்குரிய பலமும், குணாதிபதிகளின் ஆட்சியும்—all இவை அனைத்தையும், குணங்களைத் தாண்டிய நிலையை நாடுபவர்கள் துறக்க வேண்டும். இதில் அதிகம் விவரிக்க வேண்டியதில்லை; உயர்ந்த நன்மையை அடைய ஒரே வழி, எந்தக் காரணத்தாலும் மனதை என்னில் ஒன்றாக்கி நிலைநிறுத்துவதே ஆகும். இவ்வாறு, உலகங்களின் நலனுக்காக, பரமாத்மாவாகிய ஸ்ரீகாந்த சிவபெருமான், ஞானத்தின் சாராம்சத்தை சுருக்கமாகப் பகிர்ந்துள்ளார். இந்த ஞானக் கோஷ்டியில் வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள், இதிகாசங்கள், புராணங்கள், வகுப்பறைகள், விரிவான உரைகள்—all அனைத்தும் முழுமையாக அடங்கியுள்ளது. இங்கு, ஞானம், ஞேய பொருள், சாதனை, தகுதி, சாதன வழி, இலக்கு—இந்த ஆறு அம்சங்களும் ஒரே இடத்தில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. குருவால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஞானம் அறியப்பட வேண்டும்; பந்தம், ஆத்மா, இறைவன் ஆகியவை விளக்கப்படுகின்றன. லிங்க வழிபாடு மற்றும் இதற்குச் சமமான கிரியைகள், பக்தியோடு, உரிமையோடு இருப்பவர்களால் கூட நடாத்தப்பட வேண்டும். சிவமந்திரம் மற்றும் இதற்கு ஒத்த சாதனங்கள் வழியாக சாதனைகள் செய்யப்பட வேண்டும்; இலக்கு என்பது சிவனுடன் சமமான நிலையை அடைவதே. இந்த ஆறு தத்துவங்களை அறிந்தால், பரிபூரண ஞானம் பெறப்படும் என்று கூறப்படுகிறது. முதலில், யாகம் போன்ற கிரியைகள், தங்களால் இயன்ற அளவில், பக்தியோடு செய்யப்பட வேண்டும். புறமாக சிவனை வழிபட்ட பின், மனதின் ஆழத்தில், அகபக்தியுடன் சிவனை வழிபட வேண்டும். யாருக்கு அகத்தில் ஆனந்தம் நிறைந்திருக்கிறதோ, புறத்திலோ, வெளிப்படையாகவோ எந்தச் செயலும் அவசியமில்லை; அவருக்கு பெரும் புண்ணியம் கிட்டியுள்ளது. ஞானாமிர்தத்தில் திளைக்கும் ஆன்மாவும், சிவனுக்கு முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டவரும், அப்பெருமான், ஓ கிருஷ்ணா, அவருக்கு எந்தக் கடமையும் இல்லை—அகத்திலும் புறத்திலும். ஆகவே, வெளிப்படும், அகத்திலும், இரண்டையும் மெதுவாகத் துறந்து, ஞானத்தின் மூலம் அறிய வேண்டியதை உணர்ந்து, அறியாமையையும் துறக்க வேண்டும். மனது சிவனில் நிலைபெறவில்லை என்றால், செயல் செய்தாலும் பயன் இல்லை; மனது நிலைபெற்றிருந்தால், செயல் செய்தாலும் வேண்டாம். ஆகவே, செயல் செய்யப்படுகிறதா, செய்யப்படவில்லையா, புறமாகவா, அகமாகவா—எதுவாக இருந்தாலும், மனதை சிவனில் நிலைநிறுத்த வேண்டும். சிவனில் மனது நிலைபெற்றவர்களுக்கு, புத்தி நிலைபெற்றவர்களுக்கு, இங்கு மற்றும் பிறகு எங்கு இருந்தாலும், பரம ஆனந்தம் எப்போதும் கிடைக்கும். இங்கே, ‘ஓம் நம சிவாய’ என்ற மந்திரத்தால், எல்லா சாதனைகளும் பெறப்படுகின்றன; ஆகவே, உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் எல்லா உலகங்களிலும் அதிகாரம் பெற இதைச் சாதிக்க வேண்டும். அப்போது, ஒரு மகானான முனிவர், "ஓம் நம சிவாய" என்ற ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தின் பெருமையை உண்மையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன் என்று கேட்டார். அதற்கு, "ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தின் மகிமையை கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளிலும் முழுமையாக விவரிக்க முடியாது; ஆகவே, சுருக்கமாக கேள்" என்று பதில் வந்தது. வேதத்திலும், சிவசாஸ்திரங்களிலும், இந்த ஆறெழுத்து மந்திரம் சிவபக்தர்களின் எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றுகிறது. சில எழுத்துகளால் மட்டுமே ஆனாலும், அது அர்த்தத்தில் செழிப்பானது, வேதத்தின் சாரம், முக்தியை வழங்கும், கட்டளையால் நிலைபெற்றது, சந்தேகமற்றது, சிவனின் சொரூபமே. பலவிதமான சித்திகளை வழங்கும், தெய்வீகமானது, மக்களின் மனதில் இன்பத்தை உண்டாக்கும், அதன் அர்த்தம் உறுதியானதும் ஆழமானதும்; இந்த வாக்கு உச்சமானது, இறைவனுக்குரியது. இந்த மந்திரம் எளிதாக உச்சரிக்கக்கூடியது, எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றும்; அனைத்து உடலோடிருக்கும் உயிர்களுக்கு ‘ஓம் நம சிவாய’ என்று சர்வஞ்ஞனானவர் அறிவிக்கிறார். அதன் பீஜம் எல்லா ஞானத்துக்கும் மூலமாகும்; முதன்மை மந்திரம், ஆறெழுத்து மந்திரம், மிக நுண்ணியதும், மிகப்பெரும் பொருளுடையதும்; அது ஆலமர விதையைப்போல் அறியப்பட வேண்டும். இறைவன் மூன்று குணங்களைத் தாண்டி, எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், எல்லா கிரியைகளுக்கும் அதிபதி; சிவன் அந்த மந்திரத்தில் ‘ஓம்’ என்ற ஒற்றை எழுத்தாக நிறைந்திருக்கிறார். ‘ஈசான’ முதலிய நுண்ணிய எழுத்துகள், ஒற்றை எழுத்து பிரம்மனாக, ‘நம சிவாய’ என்ற மந்திரத்தில் தக்க வரிசையில் நிலைபெற்றுள்ளன; இந்த நுண்ணிய ஆறெழுத்து மந்திரத்தில் சிவன் ஐம்படிப் பிரம்மன் வடிவில் உறைகிறார். அவர் குறிக்கப்படுபவர், குறிக்கும் வார்த்தையும் ஆகிறார்; தன்னுடைய இயற்கையால் நேரடியாக இருக்கிறார்; சிவன் ஒப்பற்றவன் என்பதால் குறிக்கப்படுபவர் என அழைக்கப்படுகிறார், மந்திரம் அவரை குறிக்கும் வார்த்தை என நினைவுகூரப்படுகிறது. இந்த குறிக்கப்படுபவர், குறிக்கும் வார்த்தை என்ற உறவு ஆதிகாலம் முதல் உள்ளது; அதுபோல், இந்த பயங்கரமான சம்சார ஸமுத்திரமும் ஆதிகாலம் முதல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. அதேபோல், சிவன் ஆதிசம்சாரத்திலிருந்து விடுவிப்பவராக நிலைபெற்றிருக்கிறார்; எப்படி ஒரு மருந்து இயற்கையால் நோய்க்கு எதிராக இருக்கிறதோ, அப்படியே. அதேபோல், சிவன் சம்சாரத்திலுள்ள குற்றங்களுக்கு எதிராக நினைவுகூரப்படுகிறார்; உலகத்தின் இறைவன் இல்லையெனில், இவை அனைத்தும் இருளால் மூடப்பட்டிருக்குமே. பிரகிருதியின் அசைசன்மையும், புருஷனின் அறியாமையும் காரணமாக, முதல் தத்துவம் முதல் கடைசி அணுவ்வரை எல்லாமும் அசைசனாகும். இவை அனைத்தும், அறிவுள்ள காரணம் இல்லாமல் தனக்குத்தானே செயல்படுவதில்லை; தர்மம், அதர்மம், பந்தம், முக்தி ஆகியவற்றின் போதனை விவேகத்திலிருந்து தோன்றுகிறது. அனைத்தையும் அறிந்தவன் இல்லாமல், உயிர்களின் ஆரம்ப சிருஷ்டி நிகழாது; எப்படி மருத்துவர் இல்லாமல் நோயாளிகள் நிவாரணம் பெற முடியாதோ, அப்படியே. ஆகவே, ஆதியற்ற, எல்லாவற்றையும் அறிந்த, பரிபூரணமான சதாசிவன், உலக சமுத்திரத்திலிருந்து உயிர்களை மீட்பவராக இறைவனாக இருக்கிறார். அவருக்கு ஆரம்பம், நடு, முடிவு எதுவும் இல்லை; இயற்கையால் தூயவன், இறைவன், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், பரிபூரணமானவன்; சிவன் சிவசாஸ்திரங்களில் அறியப்பட வேண்டும். அவரது பெயர் இந்த மந்திரமே; அவர் அதனால் குறிக்கப்படுபவர் என நினைவுகூரப்படுகிறார்; பெயர்-பெயர்பெற்ற உறவினால், இந்த மந்திரமே பரம சிவனாக நிலைபெற்றுள்ளது. இதுவே சிவஞானம்; இதுவே பரமபதம்; ஆறெழுத்து சிவவாக்கு—‘ஓம் நம சிவாய’ என்பதே. இந்த சைவ வாக்கு ஒரு கட்டளை, புகழ்ச்சி மட்டும் அல்ல; இது சிவனின் சொரூபமே; சிவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், பரிபூரணமானவன், இயற்கையால் தூயவன். உலகங்களுக்கு நன்மை செய்யும் அவர், எப்படி பொய்யுரைக்க முடியும்? எதுவும், அதன் குணங்களும் குற்றங்களும், இயற்கையால் இருக்கின்றன. எந்த முடிவு பரிபூரணமோ, அந்த முடிவை எல்லாம் அறிந்தவன் அதற்கேற்ப உரைக்கிறான்; ராகம், அவிவேகம் போன்ற குற்றங்கள் உள்ளவரே பொய்யுரைப்பான். ஆனால், அத்தகைய குற்றங்கள் இறைவனில் இல்லை; அவர் எப்படி வேறு சொல்வார்? எல்லாவற்றையும் அறிந்த, எந்தத் தெரியாத குற்றமும் இல்லாத சிவன் கூறிய இவ்வாக்கு தூயதும், சந்தேகமற்ற அதிகாரமும் ஆகும்.