ஶிவபுராணம்

விஷ்ணு, அந்த மகா பரமாத்மாவை காண விரும்பி, மண்டர மலையை விரைவாக சென்றார். அங்கே இறைவனைப் பார்த்ததும், அவர் பணிவுடன் வணங்கி, கைகள் கூப்பி இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: "பிரபு, உபமன்யு என்ற பிராமணர், பால் பெறவேண்டும் என்ற ஆசையில், எல்லாவற்றையும் விட்டு தவம் செய்து வருகிறார்; அவரை உங்கள் சக்தியால் தடுத்து விடுங்கள்." விஷ்ணுவின் இந்த வேண்டுகோளை கேட்ட மகேஸ்வரர், "நான் அந்த சிறுவனை தடுக்கிறேன்; நீ உன் ஆசிரமத்துக்குத் திரும்பு," என்றார். சம்புவின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட விஷ்ணு, தேவகுலத்தின் பிரியமானவன், மற்ற அமரர்களை ஆறுதல் கூறி, தன் உலகிற்குத் திரும்பினார். அந்த நேரத்தில், பினாகி என்ற இறைவன், பரமாத்மா, இந்திரனின் வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, மனதில் அந்த இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று தீர்மானித்தார். பிறகு, சதாசிவன், தேவர்கள், அசுரர்கள், சித்தர்கள், மற்றும் பெரிய பாம்புகள் உடன், அமரர்களின் ராஜாவின் வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, ஒளிரும் வெள்ளை யானையில் ஏறி, அந்த தவக்காடு நோக்கி சென்றார். அந்த அழகிய யானை, பரமாத்மாவை திவ்ய யக்திலால் விசிறியால் விசிறி, இந்திரன் சகி உடன், இடது கையில் ஒளிரும் வெள்ளை குடையை பிடித்திருந்தார். சதாசிவன், இந்திரன் வடிவத்தில், அந்த குடையுடன், மண்டர மலையில் சந்திரன் ஒளிரும் போல் பிரகாசித்தார். இந்திரனின் முழு வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, பரமாத்மா, உபமன்யுவின் ஆசிரமத்திற்கு, தன் அருளை வழங்கச் சென்றார். சிவன், இந்திரன் வடிவத்தில் வந்ததைப் பார்த்த உபமன்யு, பணிவுடன் தலை வணங்கி பேசினார்: "தேவாதி தேவா, என் ஆசிரமம் உங்கள் வருகையால் புனிதமாகிறது; உலகத்தின் தலைவன், எல்லா தேவர்களில் சிறந்தவர், நீர் இங்கு வந்திருக்கிறீர்." இவ்வாறு கூறியதும், பிராமணன் கைகள் கூப்பி நின்றதைப் பார்த்த ஹரா, இந்திரன் வடிவத்தில், ஆழ்ந்த குரலில் கூறினார்: "நான் உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளேன்; நீ தவத்தால் ஒரு வரம் கேள். மகா முனிவா, தௌம்யாவின் சகோதரா, உன் ஆசைகள் அனைத்தையும் வழங்குவேன்." இந்திரனால் இப்படிக் கேட்ட முனிவர், கைகள் கூப்பி, "நான் சிவனுக்கான பக்தியை வேண்டுகிறேன்," என்றார். இந்திரன், மூன்று உலகங்களின் அதிபதி, எல்லா தேவர்களாலும் போற்றப்பட்டவர், "என் பக்தராக வா, முனிவர்களில் சிறந்தவா; எப்போதும் என்னையே வழிபடு. நான் உனக்கு எல்லா ஆசிகள் வழங்குவேன்; ரூபமற்ற ருத்ரனை விட்டு விடு," என்றார். "ருத்ரன், ரூபமற்றவன், உனக்கு என்ன பயன்? அவர் தேவகுலத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு, அசுரனைப் போல ஆனார்," என்று இந்திரன் கூறினார். இதை கேட்ட உபமன்யு, ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை ஜபித்து, இதை தர்மத்திற்கு தடையாக எண்ணி, அவ்வாறு கூறினார்: "நீ கூறியவை, பவனை இழிவுபடுத்தும் நோக்கில் வந்தவை; அதில், நீ பரமாத்மாவை நிராகாரனாக விவரித்திருக்கிறாய்." "நான் உண்மையில் ருத்ரனை அறியவில்லை; அவர் எல்லா தேவர்களும் தலைவன், பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஷ்வரன் ஆகியோரின் தந்தை, ப்ரகிருதியைத் தாண்டியவன்." "பிரம்மஞானிகள் 'உள்ளது, இல்லாதது, வெளிப்பட்டது, மறைந்தது, நித்யம், ஒன்று, பல' என்று கூறும் அந்த பரமாத்மாவை நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்." "காரணங்களுக்கான வாதங்களைத் தாண்டி, சங்க்யா, யோகத்தின் பலனை வழங்கும், சத்தியத்தை அறிந்தவர்கள் வழிபடும் அந்த உயர்ந்ததை நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்." "சம்புவை விட உயர்ந்தது இல்லை; அவர் எல்லா காரணங்களின் காரணம், பிரம்மா, விஷ்ணு, மற்ற தேவர்களை உருவாக்கியவர், எல்லா குணங்களையும் தாண்டியவர்." "இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? நான் இந்த மகா சத்தியத்தை உணர்ந்துள்ளேன்; மற்றொரு பிறவியில் பவனை இழிவுபடுத்தும் சொல் கேட்கும் பாவம் செய்திருந்தால்—" "பவனை இழிவுபடுத்தும் சொல் கேட்டவுடன் உடனே தன் உடலை விட்டு விட வேண்டும்; அப்படி செய்தால், சிவலோகத்தை விரைவாக அடைவார்." "பால் வேண்டும் என் ஆசையை விட்டு விடுகிறேன், தேவர்களில் கீழானவா; உன்னை சிவனின் ஆயுதத்தால் கொன்று, இந்த உடலை விட்டு விடுகிறேன்," என்று கூறினார். இவ்வாறு கூறி, உபமன்யு, பால் பற்றிய ஆசையையும் விட்டு, இந்திரனை கொல்லத் தீர்மானித்து, தன் உயிரை விட்டு விட தயாராகினார். அப்போது, அச்சமூட்டும் அசேசங்களை, அஹோரா அஸ்திர சக்தியுடன், இந்திரன் மீது வீசினார்; முனிவர் உரத்த குரலில் முழங்கினார். சம்புவின் இரண்டாம் பாதங்களை நினைத்து, உபமன்யு, தன் உடலை கரையத் தயாராக, தீயான தியானத்தில் நிலை கொண்டார். அப்போது, பாகாவின் கணை அழித்த இறைவன், மெதுவாக அவரின் யோக தியானத்தை தடுத்தார். நந்தீஸ்வரரின் கட்டளையின்படி, சங்கரனுக்குப் பிரியமான நந்தி, முனிவர் வீசிய அஹோரா அஸ்திரத்தை பிடித்து, நடுவில் வீசிவிட்டார். பிறகு, பரமாத்மா, தனது உண்மையான வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, சிப்ராவுக்கு, தனது முக்கோண சந்திரம் அலங்கரிக்கப்பட்ட தலைக்கலன் உடன் தோன்றினார். அவர் ஆயிரம் பால் கடல்களை, அதேபோல் அமிர்தக் கடல்களை, தயிர் கடல்களை, நெய் கடல்களை காட்டினார். சிறுவனுக்காக பழக் கடலை, உணவு, பண்டங்கள், மற்றும் கேக் மலைக்கூட காட்டினார். இவ்வாறு, இறைவன், தேவியுடன், நந்தி மேல் அமர்ந்து, கணங்கள் மற்றும் திரிசூலம் போன்ற திவ்ய ஆயுதங்கள் சூழ, பிரமாண்டமாக தோன்றினார். விண்ணில் முரசுகள் முழங்கின, பூமழை பொழிந்தது, பத்து திசைகளும் விஷ்ணு, பிரம்மா, இந்திரன் தலைமையில் தேவர்களால் நிரம்பின. அப்போது, உபமன்யு, ஆனந்தத்தின் அலைகளால் சூழப்பட்டு, தரையில் வீழ்ந்து, மனம் சிவபக்தியில் பணிந்தார். அந்த தருணத்தில், பவா, ஆனந்தமாக சிரித்து, "வா, வா," என்று அழைத்து, அவரின் தலைக்கு வாசனை செய்து, வரங்களை வழங்கினார்: "நீ வேண்டிய உணவுகளை, உன் குடும்பத்துடன் எப்போதும் சாப்பிடு; எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இரு, துக்கம் இல்லாமல், எனக்கு பக்தியுடன் இரு." "உபமன்யுவே, மிகப் பாக்கியசாலி, இந்த பார்வதி உன் தாயாக இருக்கிறார்; இன்று நான் அவளை என் மகளாக மாற்றி, உனக்கு பால் கடலை வழங்கியுள்ளேன்.