ஶிவபுராணம்

வ்யாக்ரபாதரின் மகன் உபமன்யு, தனது மாமன் மகன் திருப்தியுடன் பால் குடித்ததை பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் தன் தாயிடம் பேசினான். “அம்மா, அதிபெற்ற தவத்தாளி, எனக்கு பசு பால் கொடு; நான் கொஞ்சம், சுடசுட பாலை குடிக்க விரும்பவில்லை, மிகவும் இனிமையான பாலை தான் ஆசைப்படுகிறேன்,” என்று கூறினான். மகனின் உரையை கேட்ட வ்யாக்ரபாதரின் மனைவி, தவத்தாளியான அவள், மிகுந்த கவலையில் மூழ்கினாள். பின்னர், தன் மகனை மிகுந்த பாசத்துடன் அணைத்து, தன் வறுமையை நினைத்து வருந்தினாள். மறந்து, நினைத்து, மீண்டும் மீண்டும், “கொடு, கொடு,” என்று உபமன்யு கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்; அவன், ருத்ரனைப் போல பிரகாசமாகத் தெரிந்தான். மகனின் திடமான வேண்டுகோளை உணர்ந்த அந்த தவத்தாளி, அவன் கோரிக்கையை அமைதிப்படுத்த ஒரு நல்ல வழியை யோசித்தாள். பின்னர், அவள் பசுமைத் தானியங்களைச் சேகரித்து, அவற்றை அரைத்து, தண்ணீருடன் கலக்கி, மென்மையாகப் பேசினாள். “வா, வா, என் குழந்தை,” என்று அழைத்து, சோகத்தில் அவனை அணைத்து, செயற்கை பாலை கொடுத்தாள். அம்மா கொடுத்த செயற்கை பாலை குடித்த பிறகு, அந்த சிறுவன், மிகவும் வருத்தத்துடன், “இது பால் இல்லை,” என்று கூறினான். அவனை பார்த்த அவள், சோகத்தில் அவன் தலையை மணந்து, அவன் தாமரை போன்ற கண்களை தன் கை கொண்டு துடைத்து, பேசினாள்: “பார்வை பெறும் சொர்கம், பாதாளத்தில் ஜவுள்கள் நிறைந்த நதிகள் உள்ளன; ஆனால் அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவர்கள், சிவனை அர்ப்பணிப்பில்லாதவர்கள் அவற்றை காண முடியாது. அரசு, சொர்க்கம், முக்தி, அல்லது பால் உற்பத்தி செய்யும் உணவு—இவை யாவும் சிவன் திருப்தியில்லாதவர்களுக்கு கிடைக்காது. எல்லாம் பவனின் அருளால் தான் கிடைக்கும்; மற்ற தேவர்கள் அருளால் எதுவும் கிடைக்காது. மற்ற தெய்வங்களை வழிபடுவோர், துன்பத்தால் அவதிப்பட்டு, மயக்கத்தில் அலைக்கிறார்கள். நாம் எப்போதும் காடில் வாழும் போது, இங்கு பாலை எப்படி பெற முடியும்? பாலை பெற வழி எங்கே, குழந்தை? நாம், காடில் வாழ்பவர்கள், எங்கே? மிகுந்த வறுமையால், அதிர்ஷ்டம் இல்லாததால், நான் உனக்கு இந்த பாலை, பொய்யாக கலந்த, தண்ணீருடன் churn செய்த பாலை கொடுத்தேன். உன் மாமாவின் வீட்டில், நீ சுத்தமான, இனிமையான, கொதித்த பாலை கொஞ்சம் குடித்தாய்; அதன் சுவையை அறிந்து, நீ அதை நினைத்து, இப்போது அதே பாலை நினைக்கிறாய். ‘இது கொடுத்த பால் இல்லை’ என்று சொல்லி அழுகிறாய், எனக்கு துயரத்தை ஏற்படுத்துகிறாய்; சம்புவின் அருளில்லாமல், உனக்கு பால் கிடைக்காது. சம்பா மற்றும் அவனது பங்காளிகள் தாமரை பாதங்களில் பக்தியுடன் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது—அதே எல்லா வளத்தின் காரணம். இப்போது, நாம் மகாதேவனை செல்வத்துடன் வழிபடவில்லை; அவன், விரும்புவோரின் ஆசைப்படி, பலனை வழங்குகிறான். முன்பு, நாம் இங்கு சிவனை செல்வம் பெறும் நோக்கில் வழிபடவில்லை; அதனால், நாம் வறுமையில் உள்ளோம், உனக்கு பால் கிடைக்கவில்லை. முன்பு பிறப்பில் சிவனுக்காக கொடுக்கப்பட்டதை மட்டுமே, என் மகனே, பெற முடியும்; மற்ற எந்த தெய்வத்திற்கும்—even விஷ்ணுவுக்கோ, வேறு யாருக்கோ—கொடுத்தாலும் கிடைக்காது. தாயின் உண்மை, துயரமான சொற்களை கேட்ட உபமன்யு, குழந்தையாக இருந்தாலும், உள்ளத்தில் துன்பம் இல்லாமல், தைரியமாக சொன்னான்: “சம்பா, மகன், துயரத்தால் உண்மையில் இறந்துவிட்டால், சங்கரன் இருக்கிறான் என்றால், அம்மா, நீ துயரத்தை விட்டுவிடு; எல்லாம் நல்லதாக நடக்கும். அம்மா, என் சொற்களை கேள்: மகாதேவன் எங்காவது இருக்கிறான் என்றால், எப்போதாவது, விரைவில், நான் பாலை பெரும் பெருங்கடலை பெறுவேன். அந்த புத்திசாலி சிறுவனின் சொற்களை கேட்ட தாயின் மனம் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தது; பின்னர் அவள் அவனைப் பார்த்து, “குழந்தையே, நீ நன்றாக யோசித்திருக்கிறாய்; என் மகிழ்ச்சியை அதிகரித்தாய்; தாமதிக்காதே—எப்போதும் சம்பா சதாசிவனை வழிபடு,” என்று கூறினாள். சிவன் மட்டும் எல்லோருக்கும் தலைவன், எல்லாவற்றிற்கும் காரணம்; அவன் மூலம் உலகம் உருவாகிறது, பிரம்மா மற்றும் பிறவர்கள் அவனது சேவகர்கள். நாம் அந்த இறைவனின் சேவகர்கள், அவன் அருளால் வளம் பெறுகிறோம்; அவனைத் தவிர வேறு யாரையும் அறியோம்—சங்கரன், உலகத்தின் நன்மை தரும் இறைவன். மற்ற எல்லா தெய்வங்களையும் விட்டு, செயல், மனம், சொல் மூன்றிலும், சம்பா மற்றும் அவனது பங்காளிகளை பக்தியுடன் வழிபடு. அந்த தேவாதி தேவ சிவன், வரம் வழங்கும் இறைவனின் ‘நம: சிவாய’ என்ற மந்திரம் நேரடி வெளிப்பாடு ஆகும். எழுபது மில்லியன் பெரிய மந்திரங்கள், ப்ரணவத்துடன், இறுதியில் அவனில் கரைந்து, மீண்டும் அவனிடமிருந்து பிறக்கின்றன. அந்த மந்திரங்கள், அருளோடு அல்லது அருளில்லாமல், தங்கள் அதிகாரப்படி செயல்படுகின்றன; ஆனால் இந்த ஒரே மந்திரம், இறைவனின் ஆணையால், எல்லா அதிகாரத்தையும் கொண்டுள்ளது. சிவன் தானாக inferior, superior யாரையும் பாதுகாக்கும் திறன் கொண்டது போல, இந்த மந்திரமும் எப்போதும் அதே பாதுகாப்பை தரும். இந்த மந்திரம் மற்ற எந்த மந்திரத்தையும் விட மிக சக்திவாய்ந்தது; முழுமையான பாதுகாப்பை வழங்கும் திறனில் இதற்கு சமம் மற்றவை இல்லை. அதனால், மற்ற மந்திரங்களை விட்டுவிட்டு, ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தில் தன்னை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அது நாவிலிருக்கும்போது, இங்கு எதுவும் கிடைக்காதது இல்லை. கீழ் வில் (missile) கூட, சைவர்களுக்கு உச்ச பாதுகாப்பு வழி; அது அதிலிருந்து வருகிறது என்பதை அறிந்து, அதில் மட்டும் பக்தி செலுத்து. உன் அப்பாவிடம் இருந்து பெற்ற சிறந்த திருநீறு, தூய்மையானது, தீயால் பரிபூரணமானது, பெரிய பேரழிவுகளைத் தடுக்கிறது. மந்திரம் கூட நான் உனக்கு கொடுத்திருக்கிறேன்—என் அனுமதியுடன் அதை ஏற்று; இதை மட்டும் சப்தம் செய்து, உன் பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்படும். இவ்வாறு அவனைப் போதித்து, “சிவன் இருக்கட்டும்” என்று சொல்லி, அந்தச் சொற்களை அவனது தலையில் வைத்துப் பிரிந்தாள். அம்மாவிடம் வணங்கி, அவளது சொற்களை கேட்ட பிறகு, உபமன்யு தவம் செய்யத் தொடங்கினான்; பின்னர் அவன் தாயும், “தேவர்கள் உனக்கு நல்லதை தரட்டும்,” என்று ஆசீர்வதித்தாள்.