ஶிவபுராணம்

புராணங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பிற புவனங்கள், சிவாகமங்களில் அறியப்பட வேண்டும்; மேலும், சம்க்யா மற்றும் யோகா தத்துவங்களில் சில தத்துவங்களும் நிறுவப்பட்டுள்ளன. சிவன் தொடர்பான வேறு தத்துவங்கள், சிவ சாஸ்திரங்களில் பிரபலமாக உள்ளவை, முழுமையாக கருத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டும்; கலாக்களின் மூலம், அந்த தத்துவங்கள் தங்களுக்கே உரிய முறையில் அனைத்தையும் ஊடுருவுகின்றன. சிருஷ்டியின் ஆரம்பத்தில், பரம பிரகிருதி ஐந்து வகையாக மாற்றமடைந்தபோது, நிவிருத்தி முதலான கலாக்கள் அந்த ஐந்து தத்துவங்களை முறையே ஊடுருவுகின்றன. ஊடுருவல் என்ற பார்வையில், பரம சக்தி ஆறு பாதைகளிலும் பிரிவில்லாமல் உள்ளது; பரம இயற்கையின் இருப்பு சிவ தத்துவத்திலிருந்து நிறுவப்படுகிறது. சக்தி முதலாக பூமி வரை, எல்லாம் சிவ தத்துவத்திலிருந்து தோன்றியவை, அந்த ஒரே சக்தியால் ஊடுருவப்படுகின்றன; இது ஒரு பானை மண் மூலம் ஊடுருவப்படுவது போல. சிவனின் பரம நிலையான அத் தலம், ஆறு பாதைகள் மூலம் அடையப்பட வேண்டியது, ஊடுருவும் மற்றும் ஊடுருவாத சக்தியால், ஐந்து தத்துவங்கள் சுத்திகரிக்கப்பட்ட பிறகு, முழுமையாக ஊடுருவப்படுகிறது. நிவிருத்தி முதல் ருத்ரர் வரை, அண்டத்தின் சுத்திகரிப்பு ஸ்திதி மூலம் நிகழ்கிறது; அதற்கு மேல், அபிமான்மயமான தளத்திற்கு வரை, பிரதிஷ்டா மூலம் நடைபெறுகிறது. அதற்கு மேலே, வித்யா மூலம், நடுவில் விஸ்வேஸ்வரர் வரை சாந்தி மூலம், மேலும் நடுவின் முடிவில் விஸுத்தி மூலம், சாந்தியதீதா மூலம் சுத்திகரிப்பு நடைபெறுகிறது. பரம ஆகாசம் என்று அழைக்கப்படுவது, பரம இயற்கையுடன் ஒன்றிணைவதால், இந்த ஐந்து தத்துவங்கள் மூலம் முழு பிரபஞ்சமும் ஊடுருவப்படுகிறது. அங்கு, எல்லாவற்றையும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் காண வேண்டும்; பாதைகளின் ஊடுருவலை அறியாமல் சுத்திகரிப்பு செய்ய விரும்பும் ஒருவர், குழப்பத்திற்குள்ளாகி, சுத்திகரிப்பின் பலனை அடைய முடியாது; அவரது முயற்சி வீணாகி, நரகத்திற்கே செல்லும். சக்தியின் இறங்கும் இணைப்பு இல்லாமல், தத்துவங்களை உண்மையான இயல்பில் அறிய முடியாது; அவற்றின் ஊடுருவலும் விரிவும் அறிய முடியாது. பரம சக்தி, சக்திகளின் ராணி, அறிவின் இயல்பு கொண்டவள், இதயத்தின் அரசி; அவளால், காரணியாக, சிவன் அனைத்தையும் ஊடுருவுகிறார். இது ஆத்மாவும் அல்ல, மாயையும் அல்ல; ஆராய்ந்தபோது எந்த மாற்றமும் அல்ல; இது பந்தமும் விடுதலையும் அல்ல, ஆனால் இரண்டும் ஏற்படுத்துகிறது. அவள், எல்லா அதிகாரத்தின் உச்சத்தை எட்டியவள், சிவனின் துணைவியாக, அவரது இயல்பை பகிர்ந்தாலும், பல்வேறு நிலைகளால் வேறுபடுகிறாள். சிவன் அவளால் மட்டுமே அறியப்படுகிறார், அவள் எப்போதும் அவரால் பிடிக்கப்பட்டிருக்கிறாள்; அவர்களின் சங்கமத்திலிருந்து உலகம், அவர்களின் உச்ச இணைவால் பிறந்த விளைவாக தோன்றுகிறது. சிவன் செய்பவர், அவள் காரணி—இவ்வாறு அவர்களின் வேறுபாடு நிறுவப்படுகிறது; ஆனால் சிவன் மட்டும், வெளிப்படையாக, இரு வடிவங்களிலும் நிற்கிறார். சிலர், அவர்களின் வேறுபாடு பெண் மற்றும் ஆண் எனக் கூறுகிறார்கள்; மற்றவர்கள், பரம சக்தி சிவனில் உள்ளதாக கருதுகிறார்கள். சூரியனின் ஒளி போல, அவள் அறிவின் இயல்பு கொண்டவள், ஆனாலும் தனித்துவம் கொண்டவள்—இவ்வாறு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது; எனவே, சிவன் பரம காரணி, அவரது கட்டளை உயர்ந்த அதிகாரம். அவளால் மட்டுமே, சிவ ப்ரகிருதி, அழிவில்லாத இயற்கை, மகா மாயாவாக, மாயா மற்றும் மூன்று வகை பிரகிருதியாக மாறுகிறது. மூன்று வகை விளைவுகளால், அவள் ஆறு பாதைகளை உருவாக்குகிறாள்; உலகம் முழுவதும், ஆறு வகைகளாக, சொல் மற்றும் பொருள் ஆகியவற்றால் அமைந்துள்ளது. சாஸ்திரங்கள் இதன் முழு விரிவை விவரமாக கூறுகின்றன. இந்த அதிசயமான, ஆழமான செயல்கள், தேவதைகளுக்கும் புரிய கடினமானவை, நம்மை குழப்புகின்றன. சிவன் மற்றும் அவரது சக்தியின் இணைப்பு, அவசியமான ஒன்றாக, எந்த குறையும் இல்லை; அவர்களது செயல்கள் மூலம், சாதாரண நிலைகள் கூட வெளிப்படுகின்றன. பிரம்மா மற்றும் மற்றவர்கள், உலகங்களின் சிருஷ்டி, ஸ்திதி, லயத்திற்கு காரணிகள், சிவனின் கட்டளைக்கு உட்பட்டவர்கள், கட்டுப்பாடும், கருணையும் அவரால் வழங்கப்படுகிறது. ஆனால் சிவன், யாருக்கும் கட்டுப்பாடோ, கருணையோ வழங்கும் இடம் அல்ல; எனவே, அவரது அதிகாரம் முழுமையாக சுதந்திரமானது—இது உறுதி. அவருடைய அதிகாரம் இவ்வாறு இருந்தால், அது முழு சுதந்திரத்தால் அமையப்பட்டது; இது அவரது இயல்பே, வடிவம் அவன் இருப்பிடம் ஆகலாம். ஆனால், முழு சுதந்திரம் கொண்டவருக்கு வடிவம் பொருந்தாது, ஏனெனில் வடிவம் ஒரு காரணத்திலிருந்து தோன்றும்; வடிவம் ஒரு விளைவு என்பதால், அதன் இருப்பு காரணமில்லாமல் அமைய முடியாது. எங்கும், பரம நிலை மற்றும் அப்பரம நிலை கூறப்படுகிறது; பரமமும் அப்பரமும் ஒருவரில் எப்படி சேர முடியும்? பரம ஆத்மாவின் பரம இயற்கை பலனை தராதது; அப்படி இருக்க, முழு வெளிப்பட்ட இயற்கை ஏன் உள்ளது? அதன் இயற்கை மாற்றமில்லாதது. இயற்கை எதிர்மறையாக இருந்தால், இறைவன் சுதந்திரமானவர் என்றால், அவர் தன் விருப்பத்தால், நித்யம் மற்றும் அனித்யம் இடையே குழப்பத்தை ஏன் உருவாக்கவில்லை? எங்கும், ஒருவர் உடல் கொண்டவர், முழுமையானவர் என்று கூறப்படுகிறது; மற்றவர் சிவன், பலனில்லாதவர், சிவனால் நிறுவப்பட்டவர். அப்போது, உடல் கொண்டது சிவனின் வடிவமாகவே ஆகிறது; எனவே, வடிவத்தில், உடல் கொண்டவர் மற்றும் வடிவம் இடையே சார்பு உறுதி. இல்லையெனில், வடிவம் ஏன் எந்த காரணமும் இல்லாமல் ஏற்கப்படுகிறது? எனவே, வடிவத்தை ஏற்கும் காரணம், விரும்பிய பலனை அடைவதற்காக. உண்மையில், தன் விருப்பத்தால் உடல் எடுப்பது சுதந்திரத்துடன் பொருந்தாது, ஏனெனில் மனிதர்களில் அந்த விருப்பம் எப்போதும் செயலுக்கு பின்பற்றும். பிரம்மா மற்றும் பிறர், பிசாசுகள் வரை, தங்கள் விருப்பத்தால் உடலை எடுத்து, விட்டுவிட முடியும்; ஆனால் அவர்கள் செயலுக்கு மீற முடியுமா? அவர்கள், விருப்பத்தால் உடல் உருவாக்குவது மாயை போன்றது என்று அறிவார்கள், ஏனெனில் சிறுமை போன்ற சக்திகளுக்கு அவர்கள் முழு கட்டுப்பாட்டை மீற முடியாது. விஷ்ணு, பிரபஞ்சத்தின் வடிவத்தை எடுத்தார், அதை பெரிய முனிவர் ததீசி பார்த்தார், அவர் போரில் அந்த வடிவத்தை எடுத்தார். சிவனுக்கே, எல்லாவற்றையும் கடந்த பரம ஆத்மாவுக்கு, உடல் எடுப்பது மற்ற ஆத்மாக்களின் ஒத்த வடிவமாகவே நமக்கு தோன்றுகிறது. சிவனை பரம காரணியாக, உலகத்திற்கு நன்மை அளிப்பவராக கூறுகிறார்கள்; ஆனால், அனைவருக்கும் அருள் வழங்கும் அவர், தேவதைகளை எப்படி கட்டுப்படுத்துகிறார்?