ஶிவபுராணம்

ஒரு நாள், அந்த மலை, அதன் அகழிகளும், அகன்ற வாயில்களும் தினமும் விரிந்தபடி, அளவில்லாத அழகுடன் யாரும் திருப்தி அடைய முடியாதபடி பெரிதும் அகிர்ந்து, உலகையே விழுங்கும் போல், கடலை குடிக்கும் போல், உள்ளே இருந்த இருளை வாந்தி எடுத்து, வானத்தில் மேகங்களோடு மகிழ்வதுபோல் தெரிந்தது. அதன் குடியிருப்புகள், கண்ணாடிபோல் மிளிரும் வயிற்றுடன், அடர்ந்த மரங்களால் சூரியனின் வெப்பம் தடுக்கப்பட்டு, அங்கு இருந்த முனிவர்களின் ஆசிரமங்களால் மேலும் குளிர்ச்சி பெற்றிருந்தன. அந்த மலையின் ஆற்றுகள், ஏரிகள், குளங்கள் மூலம் குளிர்ந்த காற்றுகள் அங்கு வீச, சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதி அமர்ந்திருந்த இடங்களில் அந்த காற்று மேலும் புனிதமாகியது. எல்லா வழிகளிலும் தலைசிறந்தவராக நினைக்கப்பட்ட அந்த சாம்பு, மூன்று கண்கள் உடையவர், ரைப்ய முனிவரின் ஆசிரமத்திற்கு அருகில் இருந்து மறைந்து சென்றார். பின்னர், பூங்காவில் சென்ற சிவபெருமான், தேவியுடன் அவளது அந்தரங்க மாளிகையின் அழகிய தோட்டத்தில் மகிழ்ந்தார். காலம் கடந்தபோது, மக்கள் பெருக, சும்பன், நிசும்பன் என்ற இரு அசுர சகோதரர்கள் பிறந்தனர். அவர்கள் கடுமையான தவத்தால் பிரம்மாவை மகிழ்வித்து, உலகிலுள்ள மனிதர்களால் வெல்ல முடியாத வரத்தை பெற்றனர். "கருவில் பிறக்காத, அம்பிகையின் ஒரு அம்சமாக தோன்றும், எந்த மனிதனாலும் தொடப்படாத, வெல்ல முடியாத வீரத்துடன் கூடிய கன்னி—அவளால் மட்டுமே எங்களுக்கு யுத்தத்தில் மரணம் நேரிடும், அவளுக்கான ஆசை எங்களை ஆட்கொள்ளும் போது," என்று அவர்கள் பிரம்மாவிடம் வேண்ட, அவர் "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று ஒப்புக்கொண்டார். அதற்குப் பிறகு, இந்திரன் மற்றும் மற்ற தேவர்களை யுத்தத்தில் வென்று, உலகையே கைப்பற்றி, வேதப் பாராயணமும், யாகங்களும் செய்யப்படாமல் தடுத்தனர். அவர்களை அழிக்க, பிரம்மா மறுபடியும் தேவர்களின் ஆண்டவரை நாடி, சில சமயங்களில் உங்களை மறைமுகமாக குற்றம் சுமத்தியும், தூண்டியும் வேண்டினார். "நீங்கள், வண்ணங்களின் களஞ்சியத்திலிருந்து தோன்றும் ஆசையற்ற கன்னியை தேவர்களுக்கு அருள வேண்டும்; அவளே சும்பன், நிசும்பனை அழிப்பாள்," என்று பிரம்மா வேண்டினார். இதைக் கேட்ட சிவபெருமான், புனிதமான நீல சிவப்பு நிறமுள்ளவர், புன்னகையுடன் காளியாக, மறைமுகமாக உங்களை குற்றம் சுமத்தும் போல் பேசினார். அப்போது, தங்க நிறத்தில் பிறந்த தேவியார், சிரித்தபடி, மனம் அடங்க முடியாதவாறு கணவரிடம் கூறினார்: "எனது நிறத்தை இவ்வளவு விரும்பினால், அதை இவ்வளவு காலம் எப்படி அடக்க முடியும்? நீங்கள் விருப்பமில்லாவிட்டாலும், என்னுடன் எப்படி மகிழ்கிறீர்கள்? இந்த உலகில் எதுவும் உங்களுக்குச் சாத்தியமற்றது இல்லை, ஏனெனில் நீர் எல்லாம் உடையவன்." "தன் உள்ளத்தில் மகிழும் ஒருவருக்கு, இன்பம் என்பது மகிழ்ச்சிக்கான வழி அல்ல; அதனால்தான் காமன் பொடியாக்கப்பட்டான். கணவரால் விரும்பப்படாத ஒரு பெண், பிறந்தாலும், அவளது மற்ற எல்லா சிறப்புகளும் வீண். பெண்கள் கணவருக்காகவே உருவாக்கப்பட்டவர்கள்; அது இல்லையெனில், பெண் பிறப்பின் பயன் என்ன?" "ஆகவே, நீர் மறைமுகமாக குற்றம் சுமத்திய இந்த நிறத்தை நான் விட்டு, வேறு ஒரு நிறத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பேன்—அல்லது, விருப்பமிருந்தால் எந்த நிறமும் எடுத்துக்கொள்ளாமல் இருக்கலாம்," என்று கூறி, தேவியார் தம் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து, கணவரிடம் தாழ்மையுடன் அனுமதி கோரி, தவத்திற்கு மனம் செய்தார். அப்போது, பாசம் உடைந்து விடுமோ என்ற பயத்தில், உயிர்களின் இறைவன், பவானியின் பாதங்களில் விழுந்து, அன்புடன் பேசினார். அவள் சொற்கள் விளையாட்டு எனத் தெரியாமல், "பிரியமானவளே, ஏன் கோபப்படுகிறாய்? உன்னை விரும்பாமல், வேறு எவரில் எனக்கு இன்பம் உண்டாகும்? நீ உலகிற்கு தாயும், நான் தந்தையுமாக இருக்க, உன்னில் மகிழ்ச்சி இல்லாமல் நான் இருக்க முடியுமா?" "நம்மிடையே ஆசை இருந்தாலும், அது காமனால் உண்டானதா? காமன் உலகம் உருவாகும் முன்பே தோன்றினான். சாதாரண மக்களின் இன்பத்திற்காகவே நான் காமனை உருவாக்கினேன்; எனவே, காமனை சாம்பலாக்கியது குறித்து என்னை ஏன் குற்றம் சொல்கிறாய்?" "என்னை மற்ற தேவரைப் போல் எண்ணி மனோபவன் சிறிது அவமதித்தான்; அதனால் அவனை சாம்பலாக்கினேன். உலகத்தை பாதுகாக்க, நம்மிடையே ஆசையை ஒதுக்கினேன்; அதனால் நீ இன்று விளையாட்டாக இப்படி சொன்னாய்." "உன் நோக்கம் விரைவில் வெளிப்படும்; உன் கோபத்தை உருவாக்கிய சொற்களை மனதில் வைத்து நான் பேசுகிறேன். பாக்கியவளே, நீ முன்பும் இப்படி அன்பான வார்த்தைகள் கூறினாய்; அவற்றால் நான்கூட ஒருமுறை ஏமாற்றப்பட்டேன்." "கணவருக்காக உயிரையே விட்டுவிடாத நல்ல பெண்கள், எவ்வளவு உயர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், புத்திசாலிகள் அவர்களை மதிப்பதில்லை. உன்னுடைய கோபம் பெரிது, என் கரு நிறமே அதற்குக் காரணம்; உன் விளையாட்டு சொற்களும் காலத்துக்கு ஏற்றவை—வேறு எப்படி இருக்க முடியும்?" "ஆகவே, உன்னுடைய கரு நிறம் நல்லவர்களால் ஏற்கப்படுவதில்லை; தவத்தை விட்டு இங்கு இருக்க எனக்கு முடியாது. உன் தவம் இப்படிப்பட்டதென்றால், அதில் என்ன பயன்? என் விருப்பத்தாலும், உன் விருப்பத்தாலும், வேறு ஒரு நிறத்தை எடுத்துக்கொள்." "நான் உன் நிறத்தை மாற்ற விரும்பவில்லை; வேறு வழியிலும் மாற்ற மாட்டேன்; பிரம்மாவை தவத்தால் வழிபட்டு விரைவில் கவுரியாக ஆகுவேன். என் அருளால் பிரம்மா முன்பு அந்த நிலையை அடைந்தார்; மகாதேவி, நீ தவம் செய்து என்ன சாதிப்பாய்?" "பிரம்மாவைத் தொடங்கி எல்லா தேவர்களும் உன்னிடமிருந்து தம் நிலையைப் பெற்றார்கள்; ஆனாலும், உன் கட்டளையால் பிரம்மா உன்னை தவத்தால் வழிபட்டார். பழங்காலத்தில் நான் சதியாக, தக்ஷனின் மகளாக பிறந்து, உன்னை உலகின் ஆண்டவராக பெற்றேன்." "இப்போதும் அதுபோல, பிரம்மாவை தவத்தால் மகிழ்வித்து கவுரியாக ஆக விரும்புகிறேன்; இதில் என்ன குறை? அதை இங்கே கூறட்டும்," என்று தேவியார் கூறினார்.