ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
காலம் கடந்து, தர்மம் குறையும் காலத்தில், சிலர் கற்களையும், கிராமத் தெய்வங்களையும், பல்வேறு உருவங்களையும் ஆராதித்து, பலி கொடுப்பதில் மட்டும் மனதை வைத்திருந்தார்கள். அவர்களது எண்ணங்கள் நேர்மையற்றவை, வஞ்சகமானவை; அவர்கள் த்விஜர்களைப் பழித்தும் பேசினர். செல்வம் இருந்தும், தீய செயல்களில் ஈடுபட்டவர்களும், கல்வி இருந்தும் சண்டை பிடிப்பவர்களும், தர்மக் கதைகளையும் உபதேசங்களையும் ஓதியும், தர்மத்தைத் தகர்க்கும் செயல்களில் ஈடுபட்டனர். தோற்றத்தில் உயர்ந்த அரசர்கள் தோன்றினார்கள்; அவர்கள் பெருமை பேசுபவர்கள், கொடையளிப்பவர்கள், மிகுந்த அகம்பாவம் கொண்டவர்கள்; பிராமணர்கள் மற்றும் பிறருக்குச் சேவை செய்வதைத் தாமே ஒரு பெரும் சாதனையாகக் கருதினர். தங்களுடைய கடமைகளில் நிலைத்து நிற்காத, அறிவில்லாத, கலப்பின மக்கள், கொடுமையான மனமுடையவர்கள், எப்போதும் பெருமையில் வாழ்பவர்கள், அவர்கள் நான்கு வர்ணங்களையும் அழித்தனர். நல்ல குடும்பங்களில் பிறந்தவர்கள் தங்களை உயர்ந்தவர்கள் என்று எண்ணி, நான்கு வர்ணங்களிலும் குழப்பம் ஏற்படுத்தினர்; அனைத்து ஜாதிகளையும் கெடுத்து, அறிவில்லாதவர்களாக—even நல்ல செயல்களில் ஈடுபட்டாலும்—இருந்தனர். பெரும்பாலான பெண்கள் வீழ்ச்சி அடைந்தவர்களாக, கணவர்களிடம் மரியாதை காட்டாமல், மாமியார், மாமனார் போன்றவர்களுக்கு தீங்கு விளைவித்து, அச்சமில்லாமல், அசுத்தமான உணவு உண்டனர். சிலர் ஏமாற்றும் செயல்களில் ஈடுபட்டு, பொய்யான தோற்றத்துடன், வஞ்சகத்திலும் நிபுணத்துவம் பெற்று, காமத்தால் மூடப்பட்டு, எப்போதும் பரஸ்திரீகமனத்தில் ஈடுபட்டு, தங்கள் கணவர்களிடம் இருந்து விலகி வாழ்ந்தனர். குழந்தைகள் தாயும் தந்தையும் மீது பக்தி இல்லாமல், தீய எண்ணங்களுடன், கல்வி கற்றுக்கொள்ளாமல், உடல்நலனில் எப்போதும் பாதிக்கப்பட்டவர்களாக இருந்தனர். இப்படி, தங்கள் புத்தி அழிந்தவர்கள், தங்கள் சொந்தக் கடமையை விட்டு விலகுபவர்கள், அவர்களுக்கு இங்கு அல்லது மறுபிறப்பில் எந்த வழியும் இருக்குமா, ஓ ஸூதா? என்ற கேள்வி எழுந்தது. இதுபோன்ற எண்ணங்கள் நம் மனதில் எப்போதும் கலக்கம் தருகிறது; உண்மையில், பிறருக்கு உதவுவது என்பதே உயர்ந்த தர்மம் என்பதில் ஐயம் இல்லை. இவர்கள் துன்பத்தின் பெரும் பாரத்தை எளிதாக எவ்வாறு நீக்க முடியும்? தயவுடன், எல்லா சாஸ்திரங்களும் உண்மையில் புரியும் வகையில் எதையாவது எளிதாகக் கூறும்படி வேண்டுகிறோம் என்று முனிவர்கள் கேட்டனர். அந்த முனிவர்களின் தூய்மையான மனதைக் கேட்டு, ஸூதர், தனது உள்ளத்தில் சங்கரனை நினைத்து, அவர்களுக்கு இவ்வாறு உரையாடினார்: "ஓ தர்மமுள்ளவர்களே! நீங்கள் உலகத்திற்கெல்லாம் நன்மை தரும் கேள்வியை எழுப்பியுள்ளீர்கள். குருவை நினைத்து, உங்களுக்கான அன்பால் நான் பேசுகிறேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள். இந்த உத்தமமான ஶைவ புராணம் வேதாந்தத்தின் சாரமும் முழுமையுமானதாகும்; இது அனைத்து பாபங்களையும் நீக்கி, பரமார்த்த சத்தியத்தையும் வழங்கக் கூடியது. இதில், சிவனுடைய பரம மகிமை எப்போதும் விரிவடைகிறது; அது கலியுகத்தின் மாசுகளை அழித்து, நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் பிராமணர்களுக்கு வழங்குகிறது. ஓ சிறந்த த்விஜர்களே! இந்த உத்தமமான ஶைவ புராணத்தை படிப்பதினால், ஒருவர் உயர்ந்த, மங்களகரமான நிலையில் அடைகிறார். இந்த ஶிவ புராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை, பிரமஹத்தியையும் தலைமையிலாகக் கொண்டு பாவங்கள் பெருகும்—அருமை! இந்த ஶிவ புராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை, கலியுகத்தின் பெரும் பேரழிவுகள் அச்சமின்றி திரியும்—அருமை! இந்த ஶிவ புராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை, எல்லா சாஸ்திரங்களும் ஒருவருக்கொருவர் முரண்படும்—அருமை! இந்த ஶிவ புராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை, பெரியோர்களுக்கே சிவனுடைய உண்மை இயல்பு அறிய முடியாது—அருமை! இந்த ஶிவ புராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை, யமதூதர்கள் அச்சமின்றி திரியும்; மற்ற அனைத்து புராணங்களும் பூமியில் பெருமிதத்துடன் ஒலிக்கின்றன; எல்லா தீர்த்தங்களும், மந்திரங்களும், புண்ணிய நிலங்களும், ஆசனங்களும், தர்ம செயல்களும், தேவதைகளும், எல்லா சித்தாந்தங்களும் ஒருவருக்கொருவர் முரண்படிக்கொண்டே இருக்கும். ஓ த்விஜர்களே! இந்த ஶிவ புராணத்தை ஓதுவதாலும், கேட்பதாலும் கிடைக்கும் பலனை முழுமையாக விவரிக்க எனக்குத் தகுதி இல்லை. இருப்பினும், அதன் சிறப்பில் சிறிது கூறுவேன்; உங்கள் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, வியாசர் எனக்குச் சொன்னதை கேளுங்கள். யார் இந்த ஶிவ புராணத்தை, ஒரு ஸ்லோகம் அல்லது அரை ஸ்லோகம் கூட பக்தியுடன் ஓதினாலும், அவர்கள் பாபங்களில் இருந்து உடனே விடுபடுவார்கள். யார் இந்த ஶிவ புராணத்தை, அலட்சியம் இல்லாமல், தினமும் பக்தியுடன் படிப்பார்களோ, அவர்கள் இம்மையிலேயே முக்தி பெற்றவர்களாகக் கருதப்படுவார்கள். யார் இந்த ஶிவ புராணத்தை பக்தியுடன் தினமும் ஆராதிப்பார்களோ, அவர்கள் அஶ்வமேத யாகத்தின் பலனை அடைவார்கள். மற்றொருவர் படிப்பதை சாதாரண இடத்திலே கேட்டாலும், பாபங்கள் நீங்கும். யார் இந்த ஶிவ புராணத்திற்கு தொலைவில் இருந்தும் வணங்கினாலும், அனைத்து தேவதைகளையும் வணங்கிய பலனைப் பெறுவார்கள். யார் இந்த ஶிவ புராணத்தை புத்தகமாக எழுதி, சிவ பக்தர்களுக்கு வழங்குகிறார்களோ, அவர்கள் வேதங்களையும் சாஸ்திரங்களையும் படித்து, அவற்றை விளக்கியதில் கிடைக்கும் அரிய பலனை அடைவார்கள். ஒருவர் சதுர்தசி விரதம் இருந்து, சிவ பக்தர்களின் சபையில் இந்த ஶிவ புராணத்தை விளக்கினால், அவர் உயர்ந்தவராகக் கருதப்படுவார். ஒவ்வொரு அக்ஷரத்திற்கும், காயத்ரி புரஷ்சாரண பலனை அடைவார்; இம்மையில் எல்லா இன்பங்களையும் அனுபவித்து, இறுதியில் முக்தி அடைவார்." இவ்வாறு ஸூதர், முனிவர்களுக்கு ஶிவ புராணத்தின் மகிமையையும், அதனைப் பரப்புவதால் உலகிற்கு ஏற்படும் நன்மையையும், அதனை ஓதுவதால், கேட்ட Heard, எழுதிய, பக்தர்களுக்கு வழங்கிய, வணங்கிய அனைவருக்கும் கிடைக்கும் புண்ணிய பலனையும், அன்போடு விளக்கினார்.