ஶிவபுராணம்

அந்த பரம ஏசுவரன், ஒரு காலில் மற்றொரு காலை மேல் வைத்து, கைபாகைகளை வழிபாட்டுக்கு ஏற்றபடி வைத்திருந்தார். அவரைச் சூழ்ந்து, எல்லா பாகங்களிலும் அவரது சேவகர்கள் நிறைந்திருந்தார்கள்; அவர் தன்னில் எல்லா மங்கள சின்னங்களும் கொண்டிருந்தார். பக்தி நிறைந்த பெண்கள், தாமரை இலைவட்டிகளால் அவரை வீசியும், வேதங்கள் அவரை இடையறாத புகழ்ச்சியாலும், அவர் எல்லாரையும் அருள்புரியும் ஆண்டவனாக ஆசீர்வதித்தும் இருந்தனர். அந்த ஆண்டவரை இவ்வாறு கண்ட அமரர்கள், மனம் நிறைந்த மகிழ்ச்சியால் கண்கள் நீரால் பூரிக்க, தூரத்தில் இருந்தபடியே வணங்கி, பெரிய தேவர்கள் அனைவரும் தங்கள் வணக்கங்களைச் செலுத்தினர். அந்த தேவர்களைப் பார்த்த ஆண்டவர், தன் சேவகர்களோடு அவர்களை அருகில் வர அழைத்தார்; பின்னர், தேவர்களை மகிழ்விக்க, தேவர்களின் கிரீடமாக விளங்கும் அவர், அர்த்தமுள்ள, இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசினார்: "பிள்ளைகளே! நீங்கள் நலமாக இருக்கிறீர்களா? இந்த உலகமும், தேவர்களின் குலமும், என் கட்டளையைப் பின்பற்றுகிறதா? ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குரிய கடமையில் ஈடுபட்டுள்ளீர்களா?" என்றார். "பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவுக்கிடையே நடந்த யுத்தத்தை நான் முன்பே அறிவேன், தேவர்களே; உங்கள் மீண்டும் மீண்டும் கலக்கத்துடன் கூறிய வார்த்தைகள் அதைத் தெளிவாகச் செய்துள்ளன." அவ்வாறு, அந்த சிறுவனின் இனிய சொற்களால், எளிமையான புன்னகையுடன், ஆண்டவர் அன்னை பராசக்தியை மகிழ்வித்தார். பின்னர், அவர் தேவர்களின் சபைக்குச் சென்றார். அப்போது, ஹரி மற்றும் பிரம்மாவின் யுத்தத்திற்கு செல்ல, அந்த ஆண்டவர் சபையிலேயே நூறு சேனாதிபதிகளை அழைத்தார். உடனே பலவிதமான இசைக்கருவிகள் முழங்கின, பரம ஏசுவரனின் புறப்பாட்டுக்காக. சேனாதிபதிகள் ஒவ்வொருவரும் அழகான வாகனங்களும், ஆபரணங்களும் அணிந்து, முழுமையாக ஆயத்தமாக இருந்தனர். பத்ராம்பிகையின் கணவர் ஆன ஆண்டவர், ஐந்து சுற்றுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, ஆரம்பத்திலிருந்து முடிவுவரை ஓம் என்ற புனித மந்திர வடிவில் அமைந்த ரதத்தின்மேல் ஏறினார். இந்திரனைச் சேர்த்து, எல்லா தேவர்களும், அவர்களது பிள்ளைகளும், சேனைகளும் அவரைத் தொடர்ந்து சென்றனர். பரம தேவியால் மதிக்கப்பட்ட பசுபதி, அவளோடு சேர்ந்து தன் படையுடன் போர்க்களத்திற்கு புறப்பட்டார். அவர்கள் போரிடும் காட்சியைப் பார்த்து, அவர் மேகங்களில் மறைந்தார்; இசைக்கருவிகளின் ஓசை நிற்க, சேனைகளின் பெரும் சத்தமும் அமைதியடைந்தது. அப்போது, இருவரும்—பிரம்மா மற்றும் அச்யுதன்—பொருந்தாத வெறியோடு ஒருவரையொருவர் அழிக்க விரும்பி, மகேசுவர அஸ்திரத்தையும் பாஸுபத அஸ்திரத்தையும் பயன்படுத்தினர். அந்த அஸ்திரங்களின் தீயால், பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவின் மூன்று உலகங்களும் எரிந்தன. அதை கண்ட ஆண்டவர், ஒரு பயங்கரமான, காலத்துக்கு முற்றிலும் ஒத்தாத பிரளயத்தை உணர்ந்தார். அந்த நேரத்தில், அவர் ஒரு பிரமாண்டமான, பகட்டற்ற, அச்சுறுத்தும் தீக்கம்பு வடிவில் தோன்றினார். அந்த பெரும் தீயைத் தொடர்ந்து, உலகங்களை அழிக்கும் சக்தி கொண்ட அந்த அஸ்திரங்கள் கண நேரத்தில் வீணானது, ஏனெனில் அந்தப் பெரும் தீயே தோன்றியிருந்தது. அந்த அதிசயமான, அதிபுதுமையான, மங்களமான கம்பு அஸ்திரங்களை அமைதிப்படுத்தியது. இதைக் கண்ட இருவரும், "இது என்ன, இவ்வளவு அதிசய வடிவம் கொண்டது?" என வியப்புடன் பேசினர். "இந்தக் கம்பு, அறிவாற்றலைத் தாண்டியதாகவும், தீ வடிவமாகவும் உள்ளது—இதன் உச்சியும் அடியும் எவராலும் காணப்படவில்லை." என்று கூறி, அந்த இரு வீரர்களும் தங்கள் வலிமையில் பெருமை கொண்டவர்கள், ஒன்றிணைந்து அதை ஆராய விரைந்தார்கள். "இங்கு நாம் இருவரும் சேர்ந்தபோது, ஒரே பணி சாத்தியமில்லை," என்று கூறி, விஷ்ணு ஒரு வராக ரூபம் எடுத்து அதன் அடியைத் தேடச் சென்றார். அதேபோல், பிரம்மா ஒரு அன்னப்பறவை வடிவம் எடுத்து அதன் உச்சியைத் தேடச் சென்றார்; ஹரி, பாதாளத்தைத் துளைத்து, ஆழமாக கீழே சென்றார். ஆனாலும், அந்தத் தீப்பொலிவான கம்பின் வடிவத்தை எவரும் காண முடியவில்லை; வராக ரூபம் கொண்ட ஹரி, களைப்புடன் முதலில் போர்க்களத்திற்கு திரும்பினார். அப்போது, உங்கள் தந்தை பிரம்மா, ஆகாயத்தில் பறக்கும்போது, ஒரு சிறந்த கெதகி மலரைப் பார்த்தார். அது சிறிது விழுந்திருந்தது, அதிசயமாக இருந்தது; மிகவும் வாசனை மிகுந்தது, வாடாதது, பல ஆண்டுகளுக்கு முன் விழுந்திருந்தது. அதைக் கண்ட பரம ஆண்டவர், இருவரும் என்ன செய்யப்போகிறார்கள் என்று யோசித்தார். அவர் சிரிப்புடன், தலையை ஆட்டியபோது, அந்த சிறந்த கெதகி மலர் விழுந்தது; உடனே அதை பிடிக்க முனைந்தார். "மலர்களின் ராஜா, நீ ஏன் விழுகிறாய்? உன்னை யார் பிடித்தனர்? நீ அந்த அளவில்லா, ஆதிகால கம்பின் நடுவிலிருந்து நீண்ட நாட்களாக விழுந்திருக்கிறாய்," என்று கேட்டார். "எனவே, நான் உன்னை காணவில்லை; அதை காணும் நம்பிக்கையை விட்டுவிடு. அவருக்கு சேவை செய்யும் நோக்கில், நான் இங்கு அன்னப்பறவை வடிவத்தில் வந்தேன்," என்றார். "இனிமேல், என் தோழனே, இன்று நீ விரும்பியது செய்ய வேண்டும். இது விஷ்ணுவின் முன்னிலையில் நீயும் நானும் சேர்ந்து சொல்லவேண்டும்," என்று கூறினார். பிரம்மா, அந்தக் கம்பின் முடிவில் பார்த்ததாக கூறி, "அங்கே நான் சாட்சி, அச்யுதா," என்று கூறி, அந்தக் கெதகி மலருக்கு வணங்கினார். "அவசரத்தில் பொய் கூட ஒழுங்காக இருக்கலாம்" என்பது அந்தக் காலத்தின் போதனை என்று கூறினார். அங்கு அச்யுதனை, பெரும் முயற்சியில் சோர்ந்து, மகிழ்ச்சி இழந்தவராகக் கண்ட பிரம்மா, மகிழ்ச்சியில் ஆடினார்; பின்னர், அவனிடம் உயர்ந்த உண்மையைப் பேசினார். அதுவே பிரம்மாவின் கூற்று. "ஹரியே, இந்தக் கம்பின் உச்சியை நான் கண்டேன்—அங்கேயே இந்தக் கெதகி மலர் சாட்சி," என்று கூறினார். அப்போது அந்தக் கெதகி மலர், "இது பொய்," என்று அங்கே கூறியது. இவ்வாறு பிரம்மா விஷ்ணுவின் முன்னிலையில் சொன்னார். அதை உண்மையென்று எண்ணிய ஹரி, தானாகவே பிரம்மாவை வணங்கி, பதினாறு விதமான பூஜையால் வழிபட்டார். பொய்யுடன் நடந்த பிரம்மா, அந்த அக்னி லிங்கத்தைத் தாக்க முயன்றபோது, ஆண்டவர் அங்கே தெளிவாகத் தோன்றினார். அவரைக் கண்ட பிரம்மாவின் கைகள் நடுங்கின; மீண்டும் அவர் அவரது பாதங்களைப் பற்றிக் கொண்டார். "ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாத உன் வடிவில், அறியாமையால் பிறக்கும் வேறு எந்த குழப்பமும் இனி ஏற்பட வேண்டாம். தயைமிகு ஆண்டவரே, உன் லீலையால் நிகழ்ந்த இந்த குற்றத்தை மன்னியுங்கள்," என்று பிரம்மா வேண்டினார். "ஹரியே, நீயும் அதேபோல் ஆண்டவனாக விரும்பினாலும், நீ உண்மை பேசினாய் என்பதால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன். எனவே, மனிதரில் நீ எனக்கு சமமாக இருப்பாய்; என் மதிப்பும் உனக்கு கிடைக்கும்," என்று ஆண்டவர் அருளினார். "இனிமேல், நீயும் உன் தனித்துவத்தோடும், இந்த புனித ஸ்தலத்தின் நிலைபாட்டுக்காக விழாக்கள் மற்றும் பூஜைகளை நடத்த வேண்டும்," என்றார். இவ்வாறு, அந்த ஆண்டவர், உண்மை பேசிய ஹரிக்கு, எல்லா தேவர்களும் பார்த்தபடி, உயர்ந்த சமத்துவத்தை அருளினார். பின்னர், அந்த பெரிய ஆண்டவர், பிரம்மாவின் அகம்பாவத்தை அடக்க விரும்பி, தன் இடுப்புக்கிடையிலிருந்து 'பைரவா' எனும் ஒரு அதிசய உருவை உருவாக்கினார். அந்த பைரவா, சிவனது சபையில் ஆண்டவரை வணங்கி, "இங்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? விரைவில் கட்டளை அளியுங்கள், ஆண்டவரே," என்று கேட்டார். அப்போது ஆண்டவர், "இந்த பிரம்மா, உலகங்களுக்கு நேரடி பிதாமகராக இருப்பவர், உண்மையில் வழிபடப்படவேண்டும். உன் கூர்மையான வாளால் அவரை விரைவில் தாக்கு," என்று கட்டளையிட்டார்.