அந்த காலத்தில், மனிதர்கள் தங்கள் தர்மத்தை மறந்து, கருணை இல்லாமல், தங்களை அறிவாளிகள் என எண்ணி, தங்களது ஒழுக்கத்தையும் விரதங்களையும் புறக்கணித்து, விவசாயத்தில் மட்டும் ஈடுபட்டு, கொடுமை நிறைந்த மனதுடன், அசுத்தமான எண்ணங்களோடு வாழ்ந்தனர். அதுபோலவே, க்ஷத்திரியர்களும் தங்களது கடமைகளை விட்டுத் துறந்துவிட்டு, தீயவர்களுடன் பழகி, பாவங்களில் மகிழ்ந்து, பரஸ்த்ரீகளில் ஈடுபட்டு வந்தனர். அவர்கள் வீரமற்றவர்களாகவும், காடுகளில் சுற்றி மகிழ்வதிலும், ஓடிப்போகும் பழக்கத்திலும், சிறு திருடர்களாகவும், ஆசைக்குப் பணிவாளர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்களுக்கு ஆயுதங்களும், அஸ்திர-சஸ்திரங்களும் பற்றிய அறிவு இல்லை; பசுக்களையும் பிராமணர்களையும் கைவிட்டுவிட்டனர்; பாதுகாப்பும், அடைக்கலமும் இன்றி, அவர்கள் எப்போதும் காமத்தால் விரட்டப்படும் மான் போல வாழ்ந்தனர். நல்லாட்சி, தர்மம் ஆகியவற்றை புறக்கணித்து, இன்பங்களில் மூழ்கி, தீயவர்களாக உயிர்களை அழிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்து, வன்முறைக்குத் துணைபட்டனர். வைஶ்யர்கள், தங்களுக்குரிய யாக யஜ்ஞங்களை செய்யாமல், தங்கள் தர்மத்தை விட்டுவிட்டு, தவறான பாதையில் சென்று, சுயநலத்தில் மட்டும் ஈடுபட்டு, பொய்யான அளவீடுகளிலும், தவறான நடப்பிலும் ஈடுபட்டனர். அவர்கள் ஆசிரியர், தேவர்கள், அல்லது இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு பக்தி இல்லாமல், கெட்ட புத்தியுடன், பெரும்பாலும் பிராமணர்களுக்கு உணவு அளிக்காமல், கர்வமும், கஞ்சத்தனமும் கொண்டவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் பரஸ்த்ரீகளுடன் தொடர்பு கொண்டு, மனத்தில் அசுத்தம் நிறைந்து, பேராசையும் மயக்கத்தாலும் குழப்பமடைந்து, நல்ல செயல்களையும் தானங்களையும் கைவிட்டனர். அதேபோல், சில சூத்ரர்கள் பிராமணர்களைப் போல நடந்து கொள்ள முயற்சி செய்து, வெளிப்படையில் பிரகாசமாக இருந்தாலும், அறிவில்லாமல் தங்கள் தர்மத்தை விட்டுவிடும் பழக்கத்துடன் இருந்தனர். அவர்கள் தவம் செய்து இருமுறை பிறந்தவர்களின் தேஜஸை குறைத்து, குழந்தைகளுக்கு அகால மரணத்தை உண்டாக்கி, மந்திர ஜபங்களில் ஈடுபட்டனர். அவர்கள் கற்கள், ஊர்தேவதைகள் போன்றவற்றை வழிபட்டு, வித்தியாசமான யாகங்களில் ஈடுபட்டு, மனதில் நேர்மையற்ற crooked எண்ணங்களுடன் இருமுறை பிறந்தவர்களை பழித்தனர். பணக்காரராக இருந்தும் தீய செயல்களில் ஈடுபட்டு, கல்வி பெற்றிருந்தும் சண்டையிடும் பழக்கத்துடன், தர்ம கதைகளையும் போதனைகளையும் சொல்லி, தர்மத்தை அழிக்கும் செயல்களில் ஈடுபட்டனர். அவர்கள் அரசர்களைப் போல தோற்றமளித்து, பெருமிதம், தானம், பெரும் அகங்காரம் கொண்டு, பிராமணர்கள் மற்றும் பிறருக்கு சேவை செய்வதை தங்களது பெருமையாக எண்ணினர். தங்களது தர்மம் இல்லாமல், அறிவில்லாமல், கலப்பினமாகவும், கொடுமை நிறைந்த மனதுடன், பெருமிதம் மிகுந்தவர்களாக நான்கு வர்ணங்களையும் அழித்தனர். நல்ல குடும்பங்களில் பிறந்தும், தங்களை உயர்ந்தவர்கள் என்று எண்ணி, நான்கு வர்ணங்களில் குழப்பம் ஏற்படுத்தி, அனைத்து ஜாதிகளையும் கலங்கடித்து, நல்ல செயல்களை செய்தாலும் அறிவில்லாதவர்களாக இருந்தனர். பெரும்பாலான பெண்கள் விழுந்து, கணவர்களுக்கு மரியாதை இல்லாமல் நடந்துகொண்டு, மாமனார், மாமியார் முதலியவர்களுக்கு துன்பம் விளைவித்து, அச்சமில்லாமல், அசுத்தமான உணவுகளை உண்டனர். அவர்கள் வஞ்சகத்திலும், போலித் தோற்றங்களிலும் ஈடுபட்டு, சூழ்ச்சியில் தேர்ச்சியுடன், காமத்தில் மூழ்கி, எப்போதும் பரஸ்த்ரீகளில் ஈடுபட்டு, தங்கள் கணவர்களிடம்疎தல் கொண்டிருந்தனர். குழந்தைகள் தாயும் தந்தையும்மேல் பக்தி இல்லாமல், தீய எண்ணங்களுடன், கல்வி கற்றுக்கொள்ளாமல், எப்போதும் நோயால் பாதிக்கப்பட்ட உடலுடன் இருந்தனர். இவ்வாறு, புத்தி கெட்டும், தங்கள் தர்மத்தை விட்டுவிடும் பழக்கத்துடன் வாழும் இவர்கள், இந்த உலகிலும் மறுபிறவியிலும் எந்தப் பாதையும் பெற முடியுமா, சூதா? என்ற கவலையுடன் முனிவர்கள் கேட்டனர். இத்தகைய சிந்தனைகள் எங்கள் மனதில் எப்போதும் கலக்கம் ஏற்படுத்துகின்றன; உண்மையில், பிறருக்கு உதவுவது போன்ற பெரிய தர்மம் இல்லை. இந்த மக்களின் பாரத்தை எளிதாக எப்படி அகற்றலாம்? தயவுடன், எல்லா சாஸ்திரங்களின் உண்மை அர்த்தத்தை விளக்கும் வழியை எங்களுக்கு கூறுங்கள் என்று முனிவர்கள் வேண்டினர். முனிவர்களின் இந்த தூய்மையான மனக்கருத்துகளை கேட்ட சூதர், தனது உள்ளத்தில் சங்கரனை நினைத்து, அந்த முனிவர்களிடம் பேசத் தொடங்கினார்: ‘‘ஓ தர்மநிஷ்டர்களே, நீங்கள் உலகம் முழுவதற்கும் பயன் தரும் கேள்வியை எழுப்பியுள்ளீர்கள். குருவை நினைத்து, உங்களிடம் அன்புடன் நான் பேசுகிறேன்; பக்தியுடன் கேளுங்கள். இந்த பரமமான ஶைவ புராணம் வேதாந்தத்தின் சாரமும் முழுமையுமாகும்; அது அனைத்து பாவங்களையும் நீக்கி, பரம சத்தியத்தை இம்மையிலும் மறுமையிலும் அருளக்கூடியது. இதில், சிவபெருமானின் பரம்பொருள் மகிமை எப்போதும் விரிந்து, கலியுகத்தின் அனைத்து அசுத்தங்களையும் அழித்து, பிராமணர்களுக்கு வாழ்க்கையின் நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் அருள்கிறது. ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, இந்த உத்தமமான ஶைவ புராணத்தை படிப்பதன் மூலம் ஒருவன் உயர்ந்த, மங்களகரமான நிலையை அடைகிறான். பிராமணனை கொல்வதை முதலிய பாவங்கள், இந்த ஶிவபுராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை வளர்ந்துகொண்டே இருக்கும் – ஐயோ! கலியுகத்தின் பெரிய விபத்துக்களும், இந்த ஶிவபுராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை அச்சமின்றி சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் – ஐயோ! அனைத்து சாஸ்திரங்களும் ஒருவருடன் ஒருவர் வாதம் செய்யும்; சிவபுராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை – ஐயோ! பெரியோர்களும் சிவபெருமானின் உண்மைத் தன்மையைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது; சிவபுராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை – ஐயோ! கொடுமையான யமதூதர்கள் அச்சமின்றி சுற்றிவரும்; சிவபுராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை – ஐயோ! மற்ற அனைத்து புராணங்களும் பூமியில் பெருமிதமாக ஒலிக்கும்; சிவபுராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை – ஐயோ! அனைத்து தீர்த்தங்களும் ஒருவருடன் ஒருவர் வாதம் செய்யும்; சிவபுராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை – ஐயோ! அனைத்து மந்திரங்களும், புனித நிலங்களும், ஆசனங்களும், தானங்களும், தேவர்களும், சாஸ்திரங்களும் – இவை அனைத்தும் ஒருவருடன் ஒருவர் வாதம் செய்யும்; சிவபுராணம் உலகில் பிரசாரம் செய்யப்படாதவரை! ஓ இருமுறை பிறந்த முனிவர்களே, இந்த ஶிவபுராணத்தைப் பாராயணம் செய்து கேட்பதன் பலனை நான் முழுமையாக விவரிக்க முடியாது; அது அளவற்றது, என்கிறார் சூதர், அந்த முனிவர்களிடம்.