ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
ஒரு காலத்தில், ஒருவர் தம்மால் இயன்ற அளவுக்கு, எந்தவித கபடமுமின்றி, லிங்கம் அல்லது உருவத்திற்கு தேவையான பொருட்களை சமர்ப்பித்து, தொடர்ந்து பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும் எனப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. பக்தியுடன், மண்டபம், வாயில்வாசல், புனித ஸ்தலம், மடம், நிலம், திருவிழா, vasthram, புகை, மாலை, தூபம், விளக்கு ஆகியவற்றையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மேலும், பலவகையான உணவுகள், அப்பம், பக்கவுருண்டிகள், குடை, கொடி, விசிறி, சாமரம் ஆகிய அனைத்தையும் தேவையான உபகரணங்களுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இவ்வாறு, லிங்கத்திற்கும் உருவத்திற்கும் ராஜோபசாரங்கள் அனைத்தையும் வழங்கி, சுத்தமாய் பிரதக்ஷிணம், நமஸ்காரம், ஜபம் ஆகியவற்றையும் தம்மால் இயன்றபடி செய்ய வேண்டும். மிகுந்த பக்தியுடன், அன்னைமுதலாக முடிவுவரை தினமும் பூஜைச் செய்கின்றபோது, சங்கரரின் லிங்கம் மற்றும் உருவத்தில் இறைவனை வழிபட வேண்டும். இவ்வாறு, சிவபெருமானின் அருளால், கேட்கும் சக்தி முதலியவை இல்லாதிருந்தாலும் கூட, வெறும் லிங்கம் மற்றும் உருவத்தை வழிபட்டதினால், பழைய பெரியோர்கள் மோக்ஷத்தை அடைந்தார்கள். எல்லா இடங்களிலும் தெய்வங்களின் கூட்டங்களும் உருவங்களாகவே வழிபடப்படுகின்றன; ஆனால், எவ்வாறு சிவபெருமான் எல்லா இடங்களிலும் லிங்கத்திலும் உருவத்திலும் வழிபடப்படுகிறார்? மகா முனிவர்களே, நீங்கள் கேட்ட இந்தக் கேள்வி மிகவும் புனிதமானதும், அதிசயமானதுமானது. இதில், மஹாதேவன் தவிர வேறு யாரும் பதில் கூற இயலாது. நான் இப்போது சிவபெருமான் சொன்னதைக் கூறுகிறேன்; அது குருவின் வாயிலாக வரிசையாக கேட்கப்பட்டது: சிவன், பரபிரம்ம சுவையையுடையவர் என்பதால், 'அம்சமில்லாதவன்' என அழைக்கப்படுகிறார். அவருக்கு உருவம் இருப்பதால், அம்சமுள்ளவராகவும் இருக்கிறார்; எனவே, அவர் அம்சமுள்ளவரும், அம்சமில்லாதவரும் ஆவார். அம்சமில்லாத தன்மையால், அவரது லிங்கம் ரூபமற்றதாகவும், அவருடன் ஒன்றுபட்டதாகவும் உள்ளது. அம்சமுள்ள தன்மையால், உருவம் தான் அவரது ரூபமாகும்; இரண்டும் சேர்ந்த தன்மை கொண்டவர் என்பதால், அவர் 'பிரம்மம்' என்ற உயரிய பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார். உண்மையில், மக்கள் எப்போதும் லிங்கத்தையும் உருவத்தையும் வழிபடுகின்றனர்; ஏனென்றால், மற்ற தெய்வங்கள் பிரம்மம் அல்ல, அவை ஒருபோதும் அம்சமில்லாதவை அல்ல. ஆகவே, அம்சமில்லாத லிங்கம் தேவர்களின் தலைவர்களால் வழிபடப்படுவதில்லை; மற்ற தெய்வங்கள் பிரம்மம் அல்ல, உயிரினங்களே; ஆனால் சங்கரன் மட்டும் பிரம்மம். உருவம் என்பது அம்சமுள்ளதாக இருப்பதால், அது மௌனமாக வழிபடப்படுகிறது; மற்றவை உயிரினங்கள், சங்கரனே பிரம்மம். இது வேதாந்தத்தின் சாரத்தால் நிறுவப்பட்டது, பிரணவத்தின் அர்த்தத்தால் வெளிப்பட்டது. இதேபோல், முன்பு மந்தர மலையில் நந்திகேசுவரரிடம் இதே கேள்வி கேட்கப்பட்டது. அப்போது, பிரம்மாவின் புத்திரரான ஞானியுமான சனத்குமாரர், சிவபெருமான் மற்றும் மற்ற துணை தெய்வங்களைப் பற்றி, எல்லா இடங்களிலும் கேள்வி எழுப்பினார். பொதுவாக, உருவமே வழிபாட்டிற்காக கேட்கப்படுகிறது; ஆனால் சிவபெருமானை வழிபடும்போது மட்டும் லிங்கமும் உருவமும் இரண்டும் காணப்படுகின்றன. ஆகவே, என் நன்மைக்காக உண்மையான தத்துவத்தை எனக்குச் சொல்; இந்தப் பிரம்மரகசியமான கேள்வி மிக உயர்ந்தது. பாவமில்லாதவனே, பக்தியுடன் சிவபெருமான் சொன்னதை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்: சிவன் பரபிரம்ம சுவையையுடையவராகவும், அம்சமில்லாதவராகவும் இருக்கிறார். அவரது லிங்கமே அனைத்து வேதங்களிலும் வழிபாட்டிற்கு ஏற்கப்படுகிறது; மேலும், அவர் அம்சமுள்ளவராகவும் இருப்பதால், இரு தன்மைகளும் அவருக்குண்டு. அதுபோல், உருவமும் எல்லா இடங்களிலும் வழிபாட்டிற்காக ஏற்கப்படுகிறது; மற்ற தெய்வங்கள் உயிரினங்களாகவும், அம்சமுள்ளவர்களாகவும் உள்ளனர். வேத தீர்ப்பின்படி உருவமே வழிபாட்டிற்கு ஏற்கப்படுகிறது; தெய்வங்கள் வெளிப்படும்போது, அம்சமுள்ள உருவமே தோன்றுகிறது. சிவபெருமானின் லிங்கமும் உருவமும் தரிசனத்தில் காணப்படுகின்றன; நீ கேட்டது, லிங்கம் மற்றும் உருவத்தின் பரப்பை எடுத்துரைப்பது. சிவபெருமான் மற்றும் மற்ற தெய்வங்கள் இடையே வேறுபாடு பரமார்த்தத்தில் செய்யப்படுகிறது; எனவே, லிங்கம் மற்றும் உருவம் முதலியனவற்றிலிருந்து எழும் அது தான் பரமம். யோகிகளின் தலைவனே, லிங்கத்தின் வெளிப்பாட்டின் அறிகுறிகளை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; அன்பால் உனக்காக நான் உயிருக்கேற்ற உண்மையை சொல்கிறேன். பழைய காலத்தில், ஒரு பெரும் யுக முடிவில், உலகம் புகழ்பெற்றிருந்த போது, இரு பெரிய ஆன்மாக்கள், பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணு, ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டியிடத் தொடங்கினர். அவர்களின் அகந்தையை அகற்ற, பரமபரன் முடிவில்லாத ஒரு தூணாகத் தன்னை வெளிப்படுத்தி, இருவருக்கும் தன் உண்மை சுவையை காட்டினார். அப்பொழுது, தனது லிங்கத்தின் அடையாளத்திலிருந்து, சிவன் தூணாகத் தன்னை வெளிப்படுத்தி, அனைத்து ஜீவராசிகளின் நன்மைக்காக தன் லிங்கத்தை காண்பித்தார். அந்தக் காலத்திலிருந்து, உலகங்களில் இறைவனின் லிங்கம் ரூபமற்றதாகவும், உருவம் ரூபமுடையதாகவும் சிவனுக்கென நிறுவப்பட்டது. மற்ற தெய்வங்களுக்கு உருவமே நிறுவப்பட்டது; அந்த உருவம் அவரவர் அனுபவங்களை வழங்கும், மங்களகரமானது. ஆனால் சிவனின் லிங்க-உருவம் அனுபவத்தையும் மோக்ஷத்தையும் தரும், மங்களகரமானது. மறுபடியும், ஓர் நாள், யோகிகளின் தலைவனே, விஷ்ணு பாம்பின் மேல் விரிந்த செல்வத்தில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தார்; அவரைச் சுற்றி சேவகர்கள் இருந்தனர். அப்போது, பிரம்மஞானத்தில் முதன்மை பெற்ற பிரம்மா அங்கு வந்து, அழகிய படுக்கையில் படுத்திருந்த கமலநயனனாகிய விஷ்ணுவை நோக்கி கேட்டார்: "நீ இங்கு மனிதனாகப் படுத்திருக்கிறாய், பிஞ்சு! எழுந்திரு, என்னை, உன் குருவையும் ஆண்டவரையும் பார்த்து, வரவேற்று, இந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்துகொள்." என்று சொன்னார். "உன் முகம் ஏன் இவ்வளவு கோபமாக, பார்வை ஏன் சமமில்லை, புலியைக் போல் இருக்கிறது, விஷ்ணுவே? உனக்கு பெரும் அகந்தை வந்துவிட்டது, காலத்தின் விளைவால்." "பிள்ளையே, பிரம்மா உலகின் ஆண்டவர், நீ பாதுகாவலன். இந்த உலகம் என்னுள் உள்ளது, ஆனாலும் நீ மனிதர்களில் திருடன் போல் நடந்துகொள்கிறாய். என் நாபியில் இருந்து பிறந்தவன் நீ, எனது மகனே, ஆனாலும் வீணாகப் பேசுகிறாய்." இவ்வாறு, இந்த இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் குறைத்து, தாம் தான் தலைவன் என்று வாதாடினர். "நானே பரமன், நீ இல்லை; நானே ஆண்டவன், நீ இல்லை," என்று சொன்னார்கள். ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி, போருக்கு தயாராகினர். அந்த இரண்டு அமரர்களும், ஹம்சம் மற்றும் கருடன் மீது ஏறி, ஒருவரை ஒருவர் எதிர்த்து போரிட்டனர். அதைப் போலவே, பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவின் சேவகர்களும் ஒருவருக்கொருவர் போரிட்டனர். இவ்வாறு, லிங்கம் மற்றும் உருவத்தின் வழிபாடு, சிவபெருமானின் பரமத்துவம், மற்ற தெய்வங்களின் தன்மை, சிவனைத் துதிப்பதன் சிறப்புமிக்க பலன் ஆகியவை இந்த வரலாற்றில் வெளிப்படுகின்றன.