ஶிவபுராணம்

பார்வதியிடம் சிவபெருமான் அருளியபடி, ருத்ராட்சத்தின் முகங்களின் வகைகளும் அவற்றின் மகிமைகளும் இவ்வாறு விளக்கப்பட்டன. பதினொன்று முகம் கொண்ட ருத்ராட்சம், பரம தேவியே, ருத்ரனுடன் அணியப்படும்போது, அணிந்தவருக்கு எங்கும் வெற்றி அளிக்கிறது. பன்னிரண்டு முகம் கொண்ட ருத்ராட்சம் தலையில் அணிய வேண்டும்; அதில் பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களும் நிலைபெற்றுள்ளனர். பதிமூன்று முகம் கொண்ட ருத்ராட்சம் விஶ்வேதேவர்கள் எனக் கருதப்படுகிறது; அதை அணிவதால், ஒருவருக்கு எல்லா இச்சைகளும், நற்குணமும், மங்களமும் கிடைக்கும். பதினான்கு முகம் கொண்ட ருத்ராட்சம் உச்சமான சிவனாகும்; அதை தலையில் பக்தியுடன் அணிவதனால், அனைத்து பாபங்களும் அழிகின்றன. இவ்வாறு, முகங்களின் வேறுபாடுகளின் படி ருத்ராட்ச வகைகள் விவரிக்கப்பட்டன. ருத்ராட்சத்தை பக்தியும் நம்பிக்கையுடனும், மந்திரங்களுடன் சேர்த்து அணிய வேண்டும்; இவ்வாறு அணிவதால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; தேவர்களைத் தவிர்த்து அலட்சியம் செய்யக்கூடாது. யாராவது ருத்ராட்சத்தை மந்திரம் இல்லாமல் பூமியில் அணிந்தால், அவர் பதினான்கு இந்திரர்கள் வாழும் அளவு காலம் பயங்கரமான நரகத்திற்கு போகிறார். ருத்ராட்சம் அணிந்தவரைக் கண்டால் பேய்கள், பிசாசுகள், பீடைகள், டாகினிகள், சாகினிகள் மற்றும் மற்ற தீய சக்திகள் ஓடிப்போய் விடுகின்றன. ஏதேனும் மாயை அல்லது கலை மூலம் ஏற்படும் தீமைகள் கூட, ருத்ராட்சம் அணிந்தவரை பார்த்தவுடன், அவருடைய வடிவத்தைப் பார்த்து பயந்து, தூரம் ஓடிச் செல்கின்றன. ருத்ராட்சம் அணிந்தவரைக் கண்டால், சிவன், விஷ்ணு, தேவி, கணபதி, சூரியன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள்—all of them—பார்வதி, மகிழ்ச்சி அடைகின்றனர். இவ்வாறு ருத்ராட்சத்தின் பெருமையை அறிந்து, பரம தேவியே, அதை மந்திரங்களுடனும் பக்தியுடனும் முறையாக அணிய வேண்டும்; இது தர்மத்தை வளர்க்கும். இவ்வாறு, ஆரம்பத்தில் கிரிஜாவிற்கு சிவன் சொன்னார்—விபூதி மற்றும் ருத்ராட்சத்தின் மகிமை, இது போகமும் மோட்சத்தையும் அளிக்கிறது. விபூதியும் ருத்ராட்சமும் அணிபவரை சிவன் மிகுந்த நேசத்துடன் பார்க்கிறார்; அவற்றை அணிவதன் மூலம், சந்தேகமின்றி, போகமும் மோட்சமும் கிடைக்கும். விபூதி மற்றும் ருத்ராட்சத்தை அணிந்து, சிவனுக்குப் பக்தியுடன், பஞ்சாட்சரி மந்திரத்தை உச்சரிக்கிறவர், அவர் முழுமையாக நிறைவேறி, மங்களத்தை நோக்கி செல்கிறார் என்று கூறப்படுகிறது. மூன்று கோடு விபூதியும், ருத்ராட்ச மாலையும் இல்லாமல்—even if worshipped—the great god does not grant the desired fruits. நீ கேட்ட எல்லாவற்றையும், முனிவர்களின் தலைவனே, இங்கு விளக்கியுள்ளேன்: விபூதி மற்றும் ருத்ராட்சத்தின் பெருமை, இது எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும். யார் இந்த உன்னதமான, மங்களகரமான விபூதி மற்றும் ருத்ராட்சத்தின் பெருமையை தினமும் பக்தியுடன் கேட்பாரோ, அவருக்கு எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும். இங்கே, மகன்களும் பேரன்களும் உடன் எல்லா சந்தோஷங்களையும் அனுபவித்து, அவர் பின்பு உச்சமான மோட்சத்தையும் பெற்று, சிவனுக்குப் பரமமான பிரியனாகிறார். இதை உமக்கு சொன்னேன், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, வித்யேஸ்வர சம்பிதையிலிருந்து எடுத்துக் கூறப்பட்டது; இது எப்போதும் எல்லா சித்திகளையும், மோட்சத்தையும் சிவபெருமானின் கட்டளையால் அளிக்கிறது. இப்போது, சிவபெருமானுக்கும், சோமனுக்கும், அவருடைய பரிவாரங்களுக்கும், மகன்களுக்கும், பிரதான ப்ரக்ருதி மற்றும் புருஷனின் அதிபதிக்கும், படைப்பு, பாதுகாப்பு, அழிப்பு ஆகியவற்றின் காரணத்திற்கும் வணக்கம் செலுத்துகிறேன். அவருடைய சக்தி ஒப்பற்றது; அவருடைய ஆட்சி எல்லா இடங்களிலும் பரவியுள்ளது; மேன்மையும், பெருமையும் அவருடைய இயல்பு. அவரே பிறவாதவர், உலகத்தை உருவாக்குபவர், நித்தியர், மங்களகரர், அழியாதவர், மகாதேவர், மகாத்மா—நான் சிவனிடம் சரணாகிறேன். இப்படிப் புண்ணியத்தின் களத்தில், புனிதமான இடமான கங்கையும் யமுனையும் சந்திக்கும் பிரயாகத்தில், நைமிசாரண்ய வனத்தில், பிரம்மலோக பாதையில், மனதை கட்டுப்படுத்திய, சத்தியத்திற்கும் விரதத்திற்கும் அர்ப்பணித்த, பேராண்மையும் பாக்கியமும் உடைய முனிவர்கள் ஒரு பெரிய யாகத்தை நடத்தினர். அந்த யாகம் குறித்து கேட்டவுடன், தூய செயல்கள் உடைய அந்த முனிவர்களின் யாகத்திற்கு, வேதவ்யாசரின் சீடனும், சத்யவதியின் மகனும், பேரறிவாளருமான சுதர் நேராக வந்தார். அந்த மகானும், புத்திசாலியும், மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்றவரும், ஐந்து பகுதிகளால் ஆன மொழியின் நன்மை-தீமைகளை அறிந்தவரும், பிரஹஸ்பதியை விடச் சிறந்த பேச்சாளரும், செவிக்கு இனிமையூட்டும் சொற்களும், இனிமையும் கவர்ச்சியும் கொண்டவரும், சரியான நேரத்தை அறிந்து கதைகளை சொல்லும் கவிஞனும், புராணங்களின் சிறந்தவரும், அந்த சுதர் அந்த இடத்திற்கு வந்தார். அவரை வந்ததை பார்த்து, அந்த முனிவர்கள் மனமகிழ்ச்சியுடன் அவருக்கு உரிய மரியாதையையும், வரவேற்பும் வழங்கினர். அந்த மரியாதையை அவர் மனதை கட்டுப்படுத்தி ஏற்றுக் கொண்டார். பிறகு, அந்த தூய்மையான முனிவர் கூட்டத்தில், பழைய கதைகளை கேட்கும் ஆசை எழுந்தது. அவர்கள் தங்கள் கவனத்தைத் திருப்பி, இவ்வாறு கூறினர்: "ஓ ரோமஹர்ஷணா, எல்லாம் அறிந்தவரே! நமது பாக்கியத்தின் வலிமையால், இன்று நீ எங்களிடம் வந்துள்ளாய், புகழ்பெற்ற முனிவரே, ஷைவ மகா முனிவர்! நீ வேதவ்யாசரிடமிருந்து முழுமையான புராண அறிவையும் பெற்றுள்ளாய்; எனவே, நீ நம்பிக்கையுடன் நம்பும் கதைகளின் கனமுள்ள பாத்திரம். முத்து கொண்டு வரும் கடலைப் போல, நீ கடந்த காலமும், வருங்காலமும், மற்ற எதுவும் உடையவன். மூன்று உலகிலும் உனக்குத் தெரியாதது எதுவும் இல்லை; நீ எங்களுக்காக, அறியாத விதியின் மூலம் வந்துள்ளாய். எங்களுக்காக நல்லது செய்யாமல் நீ போகக்கூடாது; வீணாக நீ செல்லக்கூடாது. எனவே, மிகவும் மங்களகரமான புராணத்தை, நற்செயல்களின் அறிவும், வேதாந்தத்தின் சாரமும் நிறைந்ததை விரைவாக எங்களுக்கு சொல்." இவ்வாறு வேதங்களை நன்கு அறிந்த முனிவர்கள் கேட்டபோது, சுதர் மென்மையான, நன்னடை, மங்களகரமான சொற்களுடன் பதில் கூறினார்: "நீங்கள் எனக்கு மரியாதையும், ப்ரியமும் வழங்கியபோது, முனிவர்கள் போற்றும் புராணத்தை நான் முறையாக விவரிக்காமல் இருக்க முடியுமா?" பின், மகாதேவனுக்கும், தேவியுக்கும், ஸ்கந்தனுக்கும், விநாயகருக்கும், நந்தியுக்கும், சத்யவதியின் மகனான வியாசருக்கும் வணங்கி, அவர் கதையை ஆரம்பித்தார்.