ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானிப்பது மிகப் பெரிய சாதனையாகும் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டது. மஹேஷ்வரனைப் பற்றி கேட்பதும், பாராயணம் செய்வதும், மனதில் சிந்திப்பதும் அவசியம் எனக் கூறப்பட்டது. இவ்வாறு, வேதங்கள் மற்றும் ஶாஸ்திரங்கள் நமக்கான ஆணையாயும், அதைச் சார்ந்தே எல்லா குறிக்கோள்களையும் அடைவதற்கும், முழுமையாக அர்ப்பணிப்புடன் முயற்சிக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தப்படுகிறது. மனுஷர்கள் கண்களால் காண்பதையே பெரும்பாலும் செயலில் கொண்டு வருகிறார்கள்; ஆனால், எங்கெங்கும், நேரடியாக காண இயலாதவற்றை அறிந்து செயல்படுவது கேள்வியின் மூலம் தான். எனவே கேள்வி முதன்மை என்று கூறப்படுகிறது. ஆசானின் வாயிலாகக் கேட்டபின், ஞானிகள் பாராயணம், தியானம் ஆகியவற்றை மேற்கொள்கிறார்கள். இந்த முறையை முற்றிலும் பின்பற்றி, படிப்படியாக தியானம் வரை சென்று, சிவயோகம் உண்டாகிறது; அதன் பின்னர், சாலோக்ய முதலான நிலைகள் ஏற்படுகின்றன. பின்னர், எல்லா உடல் நோய்களும், இன்பங்களும் நீங்கும்; இந்த சாதனையில் வரும் துன்பங்களைத் தாங்கி, இறுதியில் முழுமையான மங்களம் தோன்றும். இப்போது, ப்ரஹ்மனே, எப்படிப்பட்ட தியானம்? எப்படிப்பட்ட கேள்வி? பாராயணம் எவ்வாறு செய்யவேண்டும்? உண்மையைப் பறைசாற்று என்று கேட்டார். மனம் தூய்மையாக்கப்பட்டு, விவேகம் கொண்டிருப்பவன், சிவபெருமானின் நாமம், குணங்கள், ரூபங்கள், லீலைகள் பற்றிய வழிபாடு, பாராயணம் முதலானவற்றை இடையறாது சிந்திப்பது — இதுவே தொடரும் தியானம், இறைவனை நேரில் காணும் அனுபவத்துக்கு வழிகாட்டும், எல்லா சாதனைகளிலும் சிறந்தது. பாடல், வேதவாக்கு, அல்லது உரை வழியாக, சம்பு பகவானின் நாமம், குணம், ரூபம், லீலை ஆகியவற்றைத் தெளிவாகவும் இனிமையாகவும் புகழ்வது — இதுவே பாராயணம் எனக் கருதப்படுகிறது; இது நடுத்தர சாதனையாகும். எந்த இடத்தில், எந்த உபகரணத்தின் மூலமாக இருந்தாலும், சிவபெருமானைப் பற்றிய பல்வேறு வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேட்பது — இது உலகில் புகழ்பெற்ற கேள்வி என அறிவுறுத்தப்படுகிறது. சாதுவர்களுடன் தொடர்பு வைத்தால் முதலில் கேள்வி உண்டாகும்; பின்னர் பரமேஸ்வரனைப் பாராயணம் செய்வது, அது உறுதியடைந்தால், தியானம் மிக உயர்ந்ததாகும். இறுதியில், எல்லாவற்றையும் சங்கரனின் அருள் தீர்மானிக்கிறது. இந்த சாதனையின் மகிமையைப் பற்றி முனிவர்கள் ஓர் நிகழ்வை எடுத்துக்காட்டினர். உங்கள் நலனுக்காக அதை நான் கூறுகிறேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள். பண்டைக்காலத்தில், எனது ஆசான் வியாசர், பராசர முனிவரின் புதல்வர், ஸரஸ்வதி நதிக்கரையில், மனம் கலங்கியபடி தவம் செய்தார். அப்போது, தற்செயலாக அங்கு சென்று கொண்டிருந்தபோது, புனிதமான சனத்குமாரர், சூரியனைப் போல ஒளிரும் விமானத்தில், என் ஆசானின் முன்னால் தோன்றினார். தியானத்தில் மூழ்கி விழித்தெழுந்த வியாசர், அந்த அஜந்மாவை பார்த்தார்; பணிவுடன் வணங்கி, மிகுந்த ஆர்வத்துடன் பேசினார். கையையும் காலையும் கழுவ நீர் அளித்து, தெய்வீக ஆசனம் கொடுத்தார். மகிழ்ச்சியுடன், அந்த ஆண்டவன் ஆழ்ந்த குரலில் பேசினார்: "முனிவரே, நேரடியாக அனுபவிக்கக் கூடிய பரமார்த்தத்தை தியானியுங்கள்; இங்கு சிவபெருமான் உங்களுடன் இருக்க, எதற்காக இந்த தவம் செய்கிறீர்கள்?" இவ்வாறு கேட்ட சனத்குமாரருக்கு, வியாசர் தன் நோக்கத்தை விளக்கினார்: "வேதமார்க்கத்தில் பக்தியுடன் தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் ஆகிய நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் நாடுகிறேன். உங்கள் அருளால் உலகில் பல விஷயங்களை நிறுவியுள்ளேன்; எல்லா வகையிலும் குருவாகவும் இருக்கிறேன். இருந்தும், மோக்ஷத்துக்கு வழிகாட்டும் ஞானம் எனக்குத் தோன்றவில்லை — இது உண்மையில் ஆச்சரியமானது. விடுதலைக்காக தவம் செய்கிறேன்; ஆனால், இதற்குக் காரணம் என்ன எனக்குத் தெரியவில்லை." இவ்வாறு முனிவர் வியாசர் கேட்டபோது, அருள்மிகு சனத்குமாரர், அந்தப் பிராமணர்களில் சிறந்தவரான வியாசருக்கு விடுதலையின் நிச்சயமான காரணத்தை எடுத்துரைத்தார்: "சம்புவை (சிவனை) கேட்பதும், புகழ்வதும், தியானிப்பதும் — இந்த மூன்று பெரிய வழிகள், சாதனையாகவும், வேதங்கள் அங்கீகரித்தவையாகவும் இருக்கின்றன. முன்பாக நான் குழப்பத்தில், வேறு வழிகளை நாடி கலங்கிக் கொண்டிருந்தேன்; அப்பொழுது மந்திரப் பர்வதத்தில் தவம் செய்தேன். அப்போது சிவபெருமானின் கட்டளையால், கருணையுள்ள நந்திகேஸ்வரர், கணபதிகளின் அதிபதி, எல்லாவற்றையும் அறியும் ஆண்டவர், எனக்கு தோன்றி, மிகுந்த பாசத்துடன் விடுதலையின் உன்னதமான வழியை அறிவித்தார்: கேட்பதும், புகழ்வதும், தியானிப்பதும் — வேதங்கள் அங்கீகரித்தவையாக." "இந்த மூன்று வழிகளும் சிவபெருமான் தானே எனக்கு அறிவித்தார்: 'பிராமணா, மீண்டும் மீண்டும் கேட்பதும் முதலியவற்றைச் செய்.' என்று கூறி, மகிழ்ச்சியுடன், தன் சாமிகளுடன் கூடிய விமானத்தில் சிறந்த உலகத்திற்குச் சென்றார்." இவ்வாறு, முன்னோர் நிகழ்வைச் சுருக்கமாகக் கூறினேன்; சூதா, கேட்பதோடு தொடங்கும் இந்த மூன்று வழிகள் விடுதலிக்கான பாதையாக உன்னால் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. இப்போது, யாரேனும் கேட்பது முதலிய மூன்று வழிகளையும் செய்ய இயலாவிட்டால், எதைச் செய்து விடுதலை பெற முடியும்? எந்தச் செயலில், முயற்சி இன்றி, விடுதலை கிடைக்கும்? அவர்களுக்கு, "யாரேனும் கேட்பது முதலிய மூன்றையும் செய்ய இயலாவிட்டால், சங்கரனின் லிங்கம் அல்லது உருவத்தை நிறுவி, தினமும் வழிபட்டு, இந்த சம்சார சாகரத்தை கடந்துவிடலாம்" என்று அறிவுறுத்தப்படுகிறது. தனது திறன் படி, ஏமாற்றமின்றி, யார் லிங்கத்திற்கோ உருவத்திற்கோ பொருட்கள் கொண்டு வந்து, அவற்றை அர்ப்பணித்து, தொடர்ந்து வழிபட வேண்டும். பக்தியுடன், மண்டபம், கோபுரம், தீர்த்தம், மடம், வயல், திருவிழா, vasthram, சாந்தம், மாலை, தூபம், விளக்கு ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பலவகையான பண்டிகை உணவுகளும், அப்பம், பக்கவீட்டும், குடை, கொடி, விசிறி, சாமரம் முதலியவை அனைத்தும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அனைத்து ராஜோபசாரங்களையும் லிங்கம் மற்றும் உருவத்திற்கு அளித்து, பிராக்ஷணம், நமஸ்காரம், பாராயணம் ஆகியவற்றைத் தம் திறன் படி செய்ய வேண்டும். மிகுந்த பக்தியுடன், தினமும், ஆவாஹனத்திலிருந்து பூர்ணாஹுதிவரை எல்லா கிரியைகளையும் செய்து, சங்கரனின் லிங்கம் மற்றும் உருவத்தில் இறைவனை வழிபட வேண்டும். இவ்வாறு, சிவபெருமானின் அருளால், கேட்பது முதலியவற்றை விட்டு விட்டாலும், வெற்றி பெற முடியும்; பழைய மகான்கள், லிங்கம் மற்றும் உருவத்தை வழிபட்டாலே விடுதலை பெற்றிருக்கிறார்கள். எங்கும், தேவர்களின் கூட்டங்கள் உருவங்களிலேயே வழிபடப்படுகிறார்கள்; ஆனால், சிவன் எவ்வாறு எங்கும் லிங்கத்திலும் உருவத்திலும் வழிபடப்படுகிறார்? முனிவர்களே, இந்தக் கேள்வி புண்ணியமானதும், அதிசயமானதும்; இதில், மஹாதேவன் தவிர வேறு யாரும் பதில் அளிக்க இயலாது. நான் சிவபெருமானால் கூறப்பட்டதை, ஆசானின் வாயிலாகக் கேட்டபடியே அறிவிப்பேன்: சிவன் மட்டும், பரம்பொருளாக இருப்பதால், 'அம்சமில்லாதவன்' என அழைக்கப்படுகிறார். ஆனால், உருவமுள்ளவனாகவும் இருப்பதால், அம்சங்களுடனும் இருக்கிறார்; எனவே, அவர் அம்சமுள்ளவரும், அம்சமில்லாதவரும். அம்சமில்லாததனால், அவரது லிங்கம் உருவமில்லாததாகவும், அவருடன் ஒன்றாகவும் உள்ளது. இவ்வாறு, இந்தப் பரம்பொருள் சிவபெருமானை அறிந்து, கேட்பதும், பாராயணம் செய்வதும், தியானிப்பதும், அல்லது லிங்கம் உருவத்தை பக்தியுடன் வழிபடுவதும் — இவை அனைத்தும் விடுதலைக்கான உன்னதமான வழிகளாகும்.