ஶிவபுராணம்

புனிதமான காலத்தில், பூமியில் பசுமண் லிங்கத்தை கொண்டு சிவனை வழிபடுவது விதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த வழிபாட்டில், சிவபெருமானின் திருநாமங்களை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்ல வேண்டும்: ஹரன், மகேஸ்வரன், சம்பு, சூலபாணி, பிணாகத்ருக், சிவன், பசுபதி, மகாதேவன்—இவை எல்லாம் முறையாக உச்சரிக்கப்பட வேண்டும். இவ்வாறு, பசுமண் சேகரித்தல், வடிவமைத்தல், பிரதிஷ்டை செய்தல், ஆவாஹனம், அபிஷேகம், பூஜை, பூர்ணாஹுதி ஆகிய அனைத்து செயல்களும் முறையாக செய்யப்பட வேண்டும். இந்த அனைத்து கிரியைகளும், ‘அம்’ எனும் நான்காம் விபக்தியில் முடியும் திருநாமங்களுடன், மிகுந்த பக்தி, மரியாதையுடன் செய்ய வேண்டும். அதன்பின், ஆறுமந்திரத்துடன் இரு கரங்களிலும் நியாசம் செய்து, அதனை மனதில் தியானிக்க வேண்டும். அந்த தியானத்தில், கைலாசத்தின் நடுவில் இருக்கின்ற பரமசிவனை, சனந்த முதலிய பக்தர்களால் ஆராதிக்கப்படுபவராக, பக்தர்களின் துயரை அழிக்கும் அக்னிபோல் பிரகாசமாக, உலகாலங்காரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவராக, உமையவளால் அணைக்கப்படுபவராகக் காண வேண்டும். மகேஸ்வரனை வெள்ளிமலைபோல் பிரகாசமாக, அழகான சந்திரக்கொம்பை சடையில் அணிந்தவராக, மணியாலங்காரங்களால் ஒளிரும் உடலுடன், கரங்களில் பரசு, மான், வரம், அபயமுதிரை ஆகியவற்றை ஏந்தியவராக, கருணைமிகு, தாமரையில் அமர்ந்தவராக, அமரர்களால் சூழப்பட்டவராக, புலித்தோல் உடையணிந்தவராக, உலகத்தின் மூலமும் விதையுமானவராக, எல்லா பயத்தையும் நீக்குபவராக, ஐந்து முகங்களும் மூன்று கண்களும் உடையவராக தியானிக்க வேண்டும். இவ்வாறு தியானித்து, அந்த பரம பசுமண் லிங்கத்தை வழிபட்ட பின், குருவால் உபதேசிக்கப்பட்ட பஞ்சாக்ஷர மந்திரத்தை முறையாக ஜபிக்க வேண்டும். பின்பு, ஸ்தோத்திரங்களால் தேவர்களின் தேவனான சிவனை புகழ்ந்து, வணங்கி, சிறந்த பிராமணர்கள் பல திருநாமங்களையும் சதருத்ரியத்தையும் பாராயணம் செய்ய வேண்டும். புதிய மலர்களை கரங்களில் எடுத்து, சிவபெருமானை இந்த மந்திரங்களோடு மனமுழுதும் பக்தியுடன் வேண்ட வேண்டும்: “நான் உன்னுடையவன்; என் உயிர் உன் குணங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது; என் மனம் எப்போதும் உன்னில் நிலைத்திருக்கிறது, ஓ மிருடா! நீ கருணையின் கடல் என்று அறிந்தேன், ஜீவராசிகளின் ஆண்டவரே, எனக்கு அருள்புரிவாயாக.” “நான் செய்த ஜபம், பூஜை முதலிய அனைத்தும், அறிவோடு அல்லது அறியாமையோடு செய்திருந்தாலும், அவை அனைத்தும் உன் அருளால் பலனளிக்க வேண்டும், ஓ சங்கரா!” “நான் பெரிய பாவி; நீ பெரிய பாவநாசி; இதை அறிந்து, ஓ கௌரியின் நாதா, நீ விரும்பும் படி செய்.” “வேதம், புராணம், சாஸ்திரம், முனிவர்களால் கூட உன்னை அறிய முடியாது; ஓ மகாதேவா, நான் எப்படி உன்னை அறிய முடியும், ஓ மகாசிவா?” “நான் எப்படியோ இருந்தாலும், எல்லா விதத்திலும் உன்னுடையவனே, ஓ மகேஸ்வரா; நீயே என்னை காத்தருள வேண்டும்—அருள் புரிவாயாக, பரமநாதா.” இவ்வாறு, மலர்களை சிவன்மீது சமர்ப்பித்து, சம்புவை முறையான முறையில் முழுமையாக வணங்கி, பக்தியுடன் சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்ய வேண்டும். அதன்பின், ஞானிகள் முறையைப் பின்பற்றி பிரதக்ஷிணை செய்து, மீண்டும் ஸ்தோத்திரங்களால் பக்தி, விசுவாசத்துடன் தேவர்களின் தேவனைப் புகழ வேண்டும். பிறகு, குரலில் ஓசை எழுப்பி, தூய மனத்துடன் வணங்கி, பணிவுடன் சமர்ப்பித்து, பூர்ணாஹுதியை முடிக்க வேண்டும். இந்த முறையில், ஓ சிறந்த முனிவரே, பசுமண் உருவங்களை வைத்து செய்யும் சிவபூஜை, முறையாக நடத்தப்படின், அனுபவம், மோக்ஷம், சிவபக்தி ஆகியவற்றை அளிக்கிறது. இந்த அதிகாரத்தை யார் தூய மனத்துடன் படிக்கிறாரோ, பாராயணம் செய்கிறாரோ, கேட்கிறாரோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைந்து, அனைத்து ஆசைகளும் நிறைவேறும். இந்த சிறந்த வர்ணனை, ஆயுள், ஆரோக்கியம், புகழ், சொர்க்கம், புத்திர, புத்ரபௌத்ர முதலிய சந்தோஷங்களை அளிக்கிறது. இதற்குப் பிறகு, ஒரு மாணவன் தந்தையை நோக்கி, “ஓ தந்தையே, பசுமண் உருவம் கொண்டு செய்யும் பூஜை முறையை நீ சரியாக விளக்கியுள்ளாய். இப்போது, தயவுடன், ஆசைகளுக்கேற்ப பசுமண் சிவலிங்கங்களின் எண்ணிக்கையை விரிவாகக் கூறுவாயாக,” என்று கேட்டான். முனிவர்களே, பசுமண் உருவங்களை வைத்து செய்யும் பூஜையின் முறையை இப்போது கேளுங்கள்; அதனை ஒருவன் செய்யும் போதே அவன் பூர்ணனாகிறான். ஒருவன் பசுமண் லிங்கத்தை உருவாக்காமல் வேறு உருவத்தை வழிபட்டால், அந்த பூஜை பயனற்றது; தானம் மற்றும் பிற செயல்களும் அதுபோலவே பயனற்றவை. பசுமண் லிங்கங்களின் எண்ணிக்கை, விருப்பத்திற்கேற்ப நிர்ணயிக்கப்படுகிறது; ஓ சிறந்த முனிவரே, அந்த எண்ணிக்கையை முறையாகச் செய்தால் உறுதியான பலன் கிடைக்கும். முதலில் ஆவாஹனம், பிறகு தனித்தனியாக பிரதிஷ்டை மற்றும் பூஜை—ஒவ்வொன்றிலும் லிங்கத்தின் வடிவம் தெளிவாக அறியப்பட வேண்டும். ஞானத்தை விரும்பும் ஒருவர், பக்தியுடன் ஆயிரம் பசுமண் சிவலிங்கங்களை வழிபட வேண்டும்; இது உறுதியாக விருப்பமான பலனை தரும். செல்வம் விரும்புபவர், அதற்குப் பாதி எண்ணிக்கையிலான லிங்கங்களை வழிபட வேண்டும்; புத்திர ஆசை உள்ளவர் ஆயிரத்து ஐந்நூறு; உடை விரும்புபவர் நூற்று ஐந்து. மோட்சம் விரும்புபவர், கோடியளவு பசுமண் லிங்கங்களை வழிபட வேண்டும்; நிலம் விரும்புபவர் ஆயிரம்; தயை விரும்புபவர் மூவாயிரம்; தீர்த்தயாத்திரை விரும்புபவர் இரண்டாயிரம். நண்பர்களை விரும்புபவர் மூவாயிரம்; பிறரை அடக்க விரும்புபவர் நூற்று எட்டு; நாசத்திற்கு எழுபது நூறு; மயக்கத்திற்கும் நூற்று எட்டு. துரத்துவதற்காக ஆயிரம்; ஸ்தம்பனத்திற்கு ஆயிரம்; விரோதம் ஏற்படுத்துவதற்கு அதற்குப் பாதி. பிணைமுறிப்பதிலிருந்து விடுதலை வேண்டுபவர் ஆயிரத்து ஐந்நூறு; ராஜபயத்தில் ஐநூறு. திருடர்கள் முதலியவர்களால் ஆபத்து வந்தால் இருநூறு; பேய்கள் முதலியவர்களால் பயம் ஏற்பட்டால் ஐநூறு. ஏழ்மை வந்தால் ஐயாயிரம்; பத்தாயிரம் அனைத்தாசைகளையும் நிறைவேற்றும். இப்போது நான் வழக்கமான விதியைச் சொல்கிறேன்—கேளுங்கள், சிறந்த முனிவரே. ஒரு லிங்கம் பாவநாசம் செய்யும்; இரண்டு லிங்கங்கள் குறிக்கோளில் வெற்றி தரும்; மூன்று லிங்கங்கள் எல்லா ஆசைகளுக்கும் காரணமாகும். இவ்வாறு, ஒவ்வொரு எண்ணிக்கைக்கும் முன்பு கூறியபடி பலன் கூறப்பட்டுள்ளது; இப்போது வேறு முனிவர்களின் வித்யாசத்திற்கு ஏற்ப மற்றொரு எண்ணிக்கையை விளக்குகிறேன். பத்தாயிரம் பசுமண் லிங்கங்களைச் செய்த ஞானி, நிச்சயம் பயமற்றவனாகி, ராஜபயத்தை நீக்கும். சிறை மற்றும் அதுபோன்ற துன்பங்களில் இருந்து விடுதலை பெற, பத்தாயிரம் லிங்கங்களைச் செய்ய வேண்டும்; டாகினி முதலிய பேய்களால் ஏற்படும் பயத்தை நீக்க ஏழாயிரம் லிங்கங்களைச் செய்ய வேண்டும். புத்திர ஆசை உள்ளவர் ஐம்பதாயிரம் லிங்கங்களைச் செய்ய வேண்டும்; பத்தாயிரம் லிங்கங்களைச் செய்தால் பெண் சந்ததியையும் பெறலாம். இவ்வாறு, சிவபெருமானை பசுமண் லிங்கங்களால் முறையாக, பக்தியுடன் வழிபட்டால், ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேறும்; பாவங்கள் அனைத்தும் நீங்கி, சிவபக்தி வளர்ந்து, பேரின்பம், புண்ணியம், புகழும் கிடைக்கும்.