ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
இந்த உலகில் எல்லாம் அறிந்தும், எல்லாவற்றையும் ஆளும் இந்த மகா தேவன், உன்னதமான பக்தியின் மூலம் மட்டுமே காணப்படுகிறார்; வேறு எந்த வழியிலும், எங்கும் அவர் காண முடியாது. ருத்ரா, ஹரி, ஹரா மற்றும் மற்ற தேவர்களுக்குத் தலைவர்கள் கூட, அவரை காணும் ஆவலை, உன்னத பக்தியின் மூலம் பெற விரும்புகிறார்கள். சிவனுக்குப் பக்தி கொண்டு, விடுதலை பெற முடியும்; தேவர்களுக்குப் பக்தி பிறக்கும் கிருபை, பக்தியில் இருந்து தோன்றும், விதை முளைக்கும் போல, முளை மீண்டும் விதை ஆகும் போல, கிருபை மற்றும் பக்தி ஒருவருக்கொருவர் காரணமாகின்றன. ஆகையால், இறைவனின் கிருபையை பெற, நீ பூமிக்கு சென்று, இருமுறை பிறந்தவரே, ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீடிக்கும் ஒரு பெரிய யாகத்தை செய்ய வேண்டும். அந்த யாகத்தில் சிவனின் கிருபையால் மட்டுமே, வேதங்களின் சாரம், செய்ய வேண்டியவை மற்றும் அதன் வழிகள் அனைத்தும் அறியப்படுகின்றன. இப்போது, உன்னதமான இலக்கு என்ன? அதன் உயர்ந்த வழி எது? எந்த வகை சாதகர் தேவை? இந்த உண்மையை கூறுங்கள். இலக்கு என்பது சிவபதத்தை அடைவதாகும்; வழி என்பது அவருக்கு சேவை செய்வதாகும்; சாதகர் என்பது, இறைவனின் கிருபையால் நிலையற்ற பலன்களுக்கு ஆசை இல்லாதவராக இருக்க வேண்டும். வேதங்களில் கூறப்பட்ட செயல்களை செய்த பிறகு, அதன் பெரும் பலனை அர்ப்பணித்து, ஒருவர் இறைவனின் உன்னதமான தங்குமிடத்தை அடைகிறார்; அங்கு, அவரது உலகை பகிர்ந்து கொள்ளும் போன்ற பல நிலைகள் வழியாக முன்னேறுகிறார். ஒவ்வொருவரின் பக்தியின் படி, உன்னதமான பலன் கிடைக்கிறது; பல வழிகள், இறைவன் நேரடியாகக் கற்றுக் கொடுக்கிறார். இப்போது, நான் உங்களுக்கு சுருக்கமாக அதன் சாரமும் வழியும் கூறுகிறேன்: காது கொண்டு கேட்கும், வாக்கால் சொல்லும். மனத்தால் சிந்திக்க வேண்டும்; இது பெரிய வழி எனப்படுகிறது; மகேசுவரனை கேட்கவும், சொல்லவும், சிந்திக்கவும் வேண்டும். இந்த வழி, வேதங்களால் உறுதி செய்யப்பட்டதாகும்; இதன் மூலம், அனைத்து குறிக்கோள்களையும் அடைவதற்காக, முழுமையாக இறைவனுக்கு பக்தி கொண்டிருங்கள். மக்கள், கண்களால் நேரடியாக காண்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு செயல் படுகிறார்கள்; ஆனால், எங்கும், நேரடியாகக் காணாததை, கேட்கும் மூலம் அறிந்து செயல் படுகிறார்கள். ஆகவே, கேட்கும் செயலே முதன்மையானது; ஆசானின் வாயிலாக கேட்கும் போது, அறிவாளி பிறகு சொல்லும், சிந்திக்கும் செயல்களை நிறைவேற்றுகிறான். இந்த பயிற்சி முழுமையாக, படிப்படியாக, சிந்தனை வரை நிறைவேற்றப்படும் போது, சிவயோகம் எழுகிறது; தொடர்ந்து, சாலோக்யம் முதலிய நிலைகள் ஏற்படுகின்றன. பின்னர், உடல் சம்பந்தமான அனைத்து நோயும், அனைத்து ஆனந்தமும் நீங்கும்; இந்த பயிற்சி மூலம், கடினத்தைத் தாங்க வேண்டும், பிறகு, ஆரம்பத்திலிருந்து இறுதி வரை, மங்களம் ஏற்படுகிறது. பிராமணரே, சிந்தனை எப்படி? கேட்கும் செயல் எப்படி? சொல்லும் செயல் எப்படி செய்ய வேண்டும்? உண்மையைச் சொல்லுங்கள். மனத்தைத் தூய்மை செய்து, தர்க்கத்தை விரும்பி, இறைவனின் பெயர்களும், குணங்களும், வடிவங்களும், லீலைகளும், பூஜை, சொல்லுதல் மற்றும் இதர செயல்களின் பெயர்களை சிந்திப்பது — இது தொடர்ந்த சிந்தனை; இறைவனின் தரிசனத்தால் பெறக்கூடியது, எல்லா சிறந்த வழிகளில் இதுவே முதன்மை. பாடல், வேதவாக்கு, அல்லது பேச்சு மூலம், சாம்புவின் புகழ், குணம், வடிவம், லீலை ஆகியவற்றை தெளிவாகவும் சுவையாகவும் புகழ்வது — இது சொல்லும் செயல்; இது இடைநிலை வழியாகக் கருதப்படுகிறது. எந்தக் கருவியாலும், எங்கு இருந்தாலும், சிவனைப் பற்றிய பல வார்த்தைகளை, கேட்கும் faculty மூலம், கவனமாக, ஒரு பெண்ணின் playful embrace போல உறுதியாகக் கேட்கும் செயலே, அறிவாளிகளே, உலகத்தில் புகழ்பெற்ற கேட்கும் செயல். நல்லவர்களுடன் தொடர்பு கொண்டு, முதலில் கேட்கும் செயல் நிகழ்கிறது; பிறகு, உயிர்கள் தலைவரான இறைவனைப் பற்றி சொல்லுதல், அது உறுதியாகும் போது, சிந்தனை உன்னதமாகிறது. இறுதியில், எல்லாவற்றையும் சங்கரன் பார்வை மூலம் நிகழ்கிறது. இந்த பயிற்சியின் மகத்துவம் பற்றி, பழைய முனிவர்கள் ஒரு நிகழ்வைச் சொன்னார்கள்; உங்கள் பயனுக்காக, அதை நான் சொல்லுகிறேன் — கவனமாக கேளுங்கள். பழைய காலத்தில், என் ஆசான், வியாசர் — பராசர முனிவரின் மகன் — சரஸ்வதி நதியின் புனித கரையில், கலக்கம் கொண்டு தவம் செய்தார். அங்கு, அவர் சென்றபோது, சனத்குமாரர், அந்த புனிதர், சூரியன் போல பிரகாசிக்கும் திவ்ய வாகனத்தில் என் ஆசானின் முன் தோன்றினார். தவத்தில் ஆழ்ந்திருந்த அவர், விழித்து, பிறவியில்லாத அந்த இறைவனை கண்டார்; பணிந்து, வியாச முனிவர், மிக curiosity கொண்டு பேசினார். கையையும் காலையும் கழுவ நீர் அளித்து, தெய்வத்திற்கு ஏற்ற இருக்கை வழங்கினார்; அதில் மகிழ்ந்து, அந்த இறைவன், பணிந்திருந்த முனிவரிடம், ஆழமான குரலில் பேசினார்: "முனிவரே, நேரடியாக உணர முடியும் உண்மை மீது தியானம் செய்யுங்கள்; இங்கு, சிவன் துணையாக இருக்க, எந்த நோக்கில் தவம் செய்கிறீர்கள்?" குமாரர் இப்படிக் கேட்டபோது, முனிவர் தன் நோக்கத்தைச் சொன்னார்: "வேதப் பாதையில், பக்தியுடன், தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றை நாடுகிறேன்." "உங்கள் கிருபையால், உலகில் பலவற்றை நிறுவியுள்ளேன்; இப்படி நான் இருக்க, எல்லா வகையிலும் ஆசான் ஆகி இருக்கிறேன், ஆனால்..." "விடுதலைக்கு வழி காட்டும் அறிவு உருவாகவில்லை — இது உண்மையில் ஆச்சர்யம். விடுதலைக்காக தவம் செய்கிறேன், ஆனால் இதற்கான காரணத்தை அறியவில்லை." இப்படி, முனிவர் வியாசர் venerable Kumara-விடம் கேட்டபோது, அவர், திறமையுடன், பிராமணர்களில் சிறந்தவருக்கு விடுதலைக்கு உறுதியான காரணத்தை கூறினார்: "சம்புவை கேட்கும், புகழும், சிந்திக்கும் — இந்த மூன்று பெரிய வழிகள், வேதங்கள் ஒப்புதல் அளித்த பயிற்சி." "முன்பு, நான் குழப்பத்தில், பிற வழிகளை நாடி, மண்டரா மலையில் தவம் செய்தேன். அப்போது, சிவனின் கட்டளையால், venerable Lord நந்திகேஸ்வரர் தோன்றினார் — அவர், கருணை உள்ளவர், எல்லாவற்றையும் காணும் சாட்சி, கணாக்களின் தலைவன்." "அவர், எனக்கு அன்புடன், விடுதலைக்கு உன்னதமான வழியை சொன்னார்: சம்புவை கேட்கும், புகழும், சிந்திக்கும் — வேதங்கள் ஒப்புதல் அளித்த வழிகள்." "இந்த மூன்று வழிகளை, சிவன் தான் எனக்கு சொன்னார்: 'பிராமணரே, மீண்டும் மீண்டும் கேட்கும் மற்றும் இதர செயல்களை பயிற்சி செய்யுங்கள்.'" இப்படி கூறி, ஆனந்தம் கொண்ட அந்த இறைவன், தன் கணாக்கள் உடன், தன் பிரகாசமான வான வாகனத்தில், சிறந்த தங்குமிடத்திற்குச் சென்றார். இப்படி, சுருக்கமாக, பழைய சிறந்த நிகழ்வு கூறப்பட்டது; சூதா, கேட்கும் மூலம் தொடங்கும் மூன்று வழிகள், விடுதலைக்கு நீ கூறியதாகும். இந்த மூன்று வழிகளைப் பயிற்சி செய்ய முடியாதவருக்கு, எதைச் செய்தால் விடுதலை கிடைக்கும்? எந்த செயல், முயற்சி இல்லாமல், விடுதலை தரும்? இந்த மூன்று வழிகளைப் பயிற்சி செய்ய முடியாதவர்கள், சங்கரனின் லிங்கம் அல்லது உருவத்தை நிறுவி, தினமும் பூஜை செய்து, உலக வாழ்க்கை எனும் கடலை கடந்துவிடலாம்.