ஶிவபுராணம்
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
ஒரு காலத்தில், அனைத்து உயிர்களின் ஆதியாகிய சிவனைப் பற்றி பேசுவதற்கு, முன்பே உள்ள சாஸ்திரங்களில் நமக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள அறிவுரைகள் மிக முக்கியமானவை. சிவன் என்பது எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரம்; பிரம்மா, விஷ்ணு, ரூத்ரா, இந்திரா, மற்றும் அனைத்து உணர்வுகளும் அவரின் அருளில் பிறக்கின்றன. இந்த மகானேதா, உலகத்தின் ஆண்டவன், எல்லாவற்றிற்கும் அறிவுடையவர்; அவர், உன்னத பக்தியால் மட்டுமே காணப்படுகிறார், எங்கு இருந்தாலும் வேறு எதுவும் இல்லை. ரூத்ரா, ஹரி, ஹரா மற்றும் மற்ற தேவர்கள் எப்போதும் சிவனின் அருளைப் பெறுவதற்காக அவரது பார்வையை நாடுகிறார்கள். இதற்கு மேலே சொல்ல வேண்டியது என்ன? சிவனுக்கு பக்தி செலுத்துவதன் மூலம், ஒருவர் விடுதலை அடைகிறார்; இந்த அருள் மூலம், தேவைகளுக்கு பக்தி உருவாகிறது, மேலும் பக்தியிலிருந்து அருள் பிறக்கிறது. இதனை விதை மற்றும் புது மிளகாய் போல ஒப்பிடலாம். ஆகையால், இறைவனின் அருளுக்காக, நீங்கள் பூமிக்கு சென்று, ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீண்ட யஜ்ஞத்தை நடத்த வேண்டும், உன்னதமாகவும். அந்த யஜ்ஞத்தில் சிவனின் அருளால் மட்டுமே வேத அறிவின் சாரத்தைப் புரிந்து கொள்ளலாம், மேலும் எதை அடைய வேண்டும் என்பதையும், அதற்கான வழிமுறைகளையும். இப்போது, உன்னதமான இலக்கு என்ன? அதன் மிக உயர்ந்த வழி என்ன? எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும்? இந்த உண்மையை எங்களுக்கு உண்மையாகக் கூறுங்கள். இலக்கு சிவனின் நிலையை அடைவது; அதன் வழி, அவருக்கு சேவை செய்வது; செயற்பாட்டாளர், அவரது அருளால், தற்காலிகமான பலன்களை விரும்பாதவர். வேதங்களில் கூறப்பட்ட செயல்களைச் செய்து, அவற்றின் மிகப் பெரிய பயனை அர்ப்பணிக்கையில், ஒருவர் இறைவனின் உன்னதமான இல்லத்தை அடைகிறார், அவரது உலகத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டு முன்னேறுகிறார். ஒவ்வொருவரின் பக்திக்கு ஏற்ப, உன்னதமான பலன்கள் அடையப்படுகின்றன; வழிமுறைகள் பலவகை, இறைவனால் நேரடியாக கற்பிக்கப்படுகின்றன. இதனைச் சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால், நான் உங்களுக்கு சாரத்தை மற்றும் வழிமுறைகளை அறிவிக்கிறேன்: காதால் கேட்குதல், வாயால் உரைத்தல். மனதால் யோசித்தல் என்பது மகத்தான வழியாகக் கூறப்படுகிறது; மகேஸ்வரனை கேட்க வேண்டும், உரைக்க வேண்டும், மற்றும் யோசிக்க வேண்டும். எனவே, எங்களுக்கு scriptures இன் அதிகாரம் இந்த வழியாகும்; இதன் மூலம், உன்னத இலக்கை நோக்கி, அனைத்து நோக்கங்களையும் அடையுவதற்காக முழுமையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மக்கள் நேரடியாக கண்ணால் காணப்படும் விஷயங்களின் அடிப்படையில் செயல்படுகிறார்கள்; ஆனால் எங்கு இருந்தாலும், நேரடியாகக் காணப்படாததைப் புரிந்து, அவர்கள் கேட்கும் வழியாக செயல்படுகிறார்கள். ஆகையால், கேட்குதல் முதன்மை; ஆசிரியரின் வாயிலிருந்து கேள்வி கேட்டு, புத்திமதியுள்ளவர் பிறகு மீதமுள்ளவற்றைச் செய்கிறார்—உரைத்தலும் யோசனையும். இந்த நடைமுறையை முழுமையாகச் செய்து முடிக்கும்போது, சிவயோகம் எழுகிறது, மற்றும் படிப்படியாக, சாலோக்கியம் மற்றும் இதர நிலைகள் மூலம் முன்னேறுகிறது. பிறகு, அனைத்து உடல் நோய்கள் மற்றும் அனைத்து ஆனந்தங்கள் தீர்ந்து விடும்; இந்த கடினத்தை அனுபவிக்கின்றோம், மற்றும் பிறகு, ஆரம்பத்தில் இருந்து முடிவுவரை, சிறப்பானது உருவாகிறது. இப்போது, என்ன வகையான யோசனை, ஓ பிரம்மன், மற்றும் என்ன வகையான கேட்குதல்? உரை எப்படி செய்ய வேண்டும்? இதை உண்மையாகச் சொல்லுங்கள். மனதால் தூய்மைப்படுத்துதல், தர்மம், அர்த்தம், காமம், மற்றும் மோக்ஷம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய யோசனையில், இதுவே தொடர்ந்த யோசனை; இறைவனின் பார்வையால் அடையக்கூடியது, மற்றும் அனைத்து சிறந்த வழிகளில், இது முதன்மை. பாடலால், scriptures இன் வார்த்தைகள் மூலம், அல்லது உரையால், சாம்பு மகிமை, குணங்கள், வடிவங்கள், மற்றும் விளையாட்டுகளைப் பற்றிய செழிப்பான பாராட்டுகள்—இதுவே உரை, மற்றும் இதுவே இடைக்கால வழி என்று கருதப்படுகிறது. எங்கு இருந்தாலும், எந்த கருவியோடு இருந்தாலும், சிவனைப் பற்றிய வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேட்க வேண்டும், ஒரு பெண்மணியின் விளையாட்டான அணைப்பைப் போல உறுதியாக. இது, ஓ ஞானிகள், உலகில் புகழ்பெற்ற கேட்குதல். நல்லவர்களுடன் தொடர்பு கொண்டால், கேட்குதல் முதலில் வருகிறது; பிறகு, உயிர்களின் ஆண்டவனின் உரை; இது உறுதியாகும் போது, யோசனை உன்னதமாகிறது. இறுதியில், அனைத்தும் சங்கரரின் பார்வையால் நிகழ்கிறது. இந்த நடைமுறையின் மகத்துவத்தைப் பற்றிய பழைய ஞானிகள் ஒரு நிகழ்வைச் சொல்லியுள்ளனர்; உங்களுக்காக, நான் அதைச் சொல்லுகிறேன்—கவனமாகக் கேளுங்கள். நீண்ட காலத்திற்கு முன், என் ஆசிரியர் வ்யாசர், பராசரரின் மகன், சரஸ்வதி நதியின் புனித கரையில் தீவிரமாக austerities செய்தார். அவர் அங்கு சென்ற போது, சந்தத்குமாரர், பகவான், ஒரு சூரியனைப் போல ஒளி வீசும் வானூர்தியில் தோன்றினார். தியானத்தில் மூழ்கி, விழித்தவர், பிறவியற்றவரை பார்த்து, வணங்கினான்; வியாசர், மிகுந்த ஆர்வத்துடன், பேசினார். கைகளை மற்றும் கால்களை கழுவுவதற்கான நீரை வழங்கி, தேவனைப் பொருத்தமான இருக்கையில் அமர்த்தினார்; மகிழ்ச்சியுடன், அந்த இறைவன், வணங்கியவரிடம் ஆழமான குரலில் பேசினான். "ஓ ஞானி, நேரடியாக உணரக்கூடிய உண்மையைப் பற்றிய யோசனை செய்; சிவன் உன்னுடன் இருக்கும்போது, நீ எதற்காக austerity செய்கிறாய்?" இப்படி சந்தத்குமாரரால் பேசப்படும் போது, வியாசர் தனது நோக்கத்தைச் சொன்னான்: "தர்மம், அர்த்தம், காமம், மற்றும் மோக்ஷம், வேதத்தின் பாதையில் பக்தியுடன் பின்பற்றுகிறேன்." "உன் அருளால், நான் உலகில் பலவற்றை நிறுவியுள்ளேன்; ஆனால், நான் இப்படியானவன் மற்றும் எல்லா விதங்களில் ஒரு குரு ஆனாலும், இது உண்மையாகவே ஆச்சரியம். விடுதலையை அடையக்கூடிய அறிவு உருவாகவில்லை—இதுவே உண்மையில் ஆச்சரியம். நான் விடுதலைக்காக austerities செய்கிறேன், ஆனால் இதற்கான காரணத்தைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை." இப்படி, வியாசரால் கேட்டபோது, சந்தத்குமாரர், அவர் திறமையுடன், விடுதலையின் உறுதி காரணத்தை முதன்மை பிராமணருக்கு கூறினார். "கேட்குதல், பாராட்டுதல், மற்றும் சாம்புவைப் பற்றிய யோசனை, மூன்று முக்கியமான வழிகள், வேதங்களில் கூறப்பட்டுள்ளன." "முந்தைய காலங்களில், நான் குழப்பமாக இருந்தேன், பிற வழிகளைத் தேடி, நிலையான மண்டரா மலை மீது austerity நடைமுறையை மேற்கொண்டேன். "அப்போது, சிவனின் கட்டளையின் அடிப்படையில், கருணையுள்ள ஆண்டவன் நந்திகேசுவரர் தோன்றினான்—அவர், அனைத்து நிகழ்வுகளின் சாட்சியாளர், கணவுகளின் ஆண்டவன். "அவர் எனக்கு அன்புடன், விடுதலையின் உன்னதமான வழியைப் பேசினார்: கேட்குதல், பாராட்டுதல், மற்றும் சாம்புவைப் பற்றிய யோசனை, வேதங்களில் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. "இந்த மூன்று வழிகள், விடுதலைக்கான வழி, சிவனே சொன்னது: ‘ஓ பிராமணன், மீண்டும் மீண்டும் கேட்கும் மற்றும் பிறவற்றைச் செய்யுங்கள்.’ "இப்படி பேசிவிட்டு, மகிழ்ச்சியுடன், அந்த இறைவன், தனது அற்புதமான வானூர்தியில், மிகச் சிறந்த இல்லத்திற்கு சென்றான்." "இவ்வாறு, சுருக்கமாக, அந்த சிறந்த பழைய நிகழ்வு கூறப்பட்டுள்ளது; ஓ சூதா, கேட்குதல் தொடங்கி மூன்று வழிகள் விடுதலையின் வழியாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. "ஒருவர் கேட்குதல் தொடங்கும் மூன்றில் ஒன்றைச் செய்ய முடியாவிட்டால், எந்த செயலின் மூலம் ஒருவர் விடுதலையை அடைகிறான்? எந்த செயலால், முயற்சியின்றி, விடுதலை ஏற்படுகிறது?" இந்தக் கேள்விகள், சிவனைப் பற்றிய உண்மைகளைப் புரிந்து கொள்ள, நமக்கு வழிகாட்டுகின்றன.