ஶிவபுராணம்

பிரயாகத்தில், கங்கையும் யமுனையும் சந்திக்கும் புனித இடத்தில், தர்மத்தின் பெரிய நிலத்தில், சிறந்த முனிவர்கள் ஒரு மாபெரும் யஜ்ஞத்தை நடத்தினர். அவர்கள் உண்மை மற்றும் கெளரவத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட, சக்தி மற்றும் செல்வம் கொண்டவர்கள். அந்த யஜ்ஞத்தின் செய்தியை கேட்ட பெரிய முனிவர், வேதவியாசரின் சீடர் சூதன், பூராணங்களை சொல்லும் முன்னணி நாயகர், அங்கு வந்தார். சூதனை வரவேற்ற முனிவர்கள், மகிழ்ச்சியுடன் அவருக்கு வழக்கமான முறையில் பூஜை செய்தனர். அப்போது, அவர்கள் தங்கள் கைகளை சேர்த்து, நிமிர்ந்த மனதுடன், உங்களைப் புகழ்ந்தனர். "ஓ ரோமஹர்ஷணா, நீங்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவர், உங்கள் தர்மத்தின் எடை மூலம், நீங்கள் வேதவியாசரிடமிருந்து பூராணங்களின் முழு அறிவை கற்றிருக்கிறீர்கள். ஆகையால், நீங்கள் அற்புதமான கதைகளின் கிண்ணமாக இருக்கிறீர்கள்; கடலில் உள்ள முத்துக்களைப் போல." "மூன்று உலகங்களில் எதுவும் உங்களுக்கு தெரியாதது இல்லை. நீங்கள் இங்கு எங்கள் விதியின் காரணமாக வந்துள்ளீர்கள்; எங்கள் நலனுக்காக ஏதாவது செய்யுங்கள், நீங்கள் வீணாக வரக்கூடாது." என்று அவர்கள் கூறினர். "நாங்கள் உங்களிடமிருந்து ஏற்கனவே பல உண்மைகளை கேட்டுள்ளோம், ஆனால் எங்கள் மனதில் எப்போதும் திருப்தி இல்லை, எப்போதும் கேட்க விரும்புகிறோம்." "இப்போது, ஓ அறிவாளி சூதா, எங்களுக்குத் தெரிய வேண்டிய ஒரு விஷயம் உள்ளது; உங்கள் அன்பால், அந்த ரகசியத்தை எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்." என்று முனிவர்கள் கேட்டனர். "காலியின் கொடிய யுகம் வந்தால், மக்கள் தர்மமின்றி, தீய செயல்களில் ஈடுபட்டிருப்பார்கள். உண்மையை மறுத்து, ஒருவருக்கொருவர் தீங்குகளைச் செய்வார்கள்." "அவர்கள் பிறரின் செல்வத்தை விரும்பி, பிறரின் மனைவிகளை நோக்கி, பிறரை அடித்து நொறுக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் இருக்கிறார்கள். உடல் தான் आत्मம் என்ற தவறான எண்ணத்தில், தெய்வங்களை வணங்காமல், தங்கள் பெற்றோர்களை வெறுக்கிறார்கள். பரம்பரையில் உள்ள பிராமணர்கள், லாபத்திற்காக வேதங்களை விற்பனை செய்கிறார்கள், அறிவு இல்லாமல், தீவிரமாகவும், குழப்பமாகவும் உள்ளனர்." "க்ஷத்திரியர்கள் தங்கள் கடமையை மறந்து, தீயவர்களுடன் மிதிக்கிறார்கள், அவர்கள் தங்கள் கடமைகளை விலக்கி, பாவங்களில் மகிழ்கிறார்கள். வைஷ்யர்கள், தங்கள் கடமைகளை மறந்து, தவறான பாதைகளை பின்பற்றுகிறார்கள். சுத்ரர்கள், பிராமணர்களின் நடத்தையைப் பின்பற்றுகிறார்கள், ஆனால் இவர்கள் தங்கள் கடமையை விலக்கி, அறிவு இல்லாமல், மந்திரங்களை உச்சரிக்கிறார்கள்." "இவர்கள் அனைவரும், தங்கள் தாய்மார்களுக்கு敬வெறுக்கிறார்கள், பிறரின் பாதைகளில் விழுந்து, நன்மைகளை விலக்கி, தீய செயல்களில் ஈடுபடுகிறார்கள். இவர்கள் தங்கள் கடமைகளை மறந்து, எவ்வாறு தங்கள் வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும் என்பதை அறியாமல், எங்கள் மனங்களை எப்போதும் குழப்பமாக வைத்திருக்கிறார்கள்." "ஆனால், எங்கள் துன்பங்களை நீக்க எவ்வாறு செய்வது? தயவுசெய்து, எங்கள் கல்வியை உணர்த்துங்கள்." என்று முனிவர்கள் கேட்டனர். சூதன், முனிவர்களின் இதயங்களைப் பார்த்து, சிவனைக் நினைத்து, "ஓ தர்மசாரிகள், நீங்கள் அனைத்திற்கும் நன்மை செய்யும் கேள்விகளை கேட்டுள்ளீர்கள். நீங்கள் கேட்டதை நினைத்து, நான் பேசுகிறேன்; அன்புடன் கேளுங்கள். இந்த உச்ச சிவ புராணம், வேதாந்தத்தின் முழுமை, அனைத்து பாவங்களை நீக்கி, உச்ச உண்மையை வழங்கும்." என்றார். இந்தச் சொற்கள், முனிவர்களின் மனங்களில் ஒளி வீசின.