शिवपुराणम्

दर्भाग्नौ वादहेत्काष्ठंशिवमंत्रंसमुच्चरन् सम्यक्संशोध्यवस्त्रेणनवकुंभेनिधापयेत्

दीप्त्यर्थं तत्तु संग्राह्यं मन्यते पूज्यतेपि च भस्मशब्दार्थ एवं हि शिवःपूर्वंतथा ऽकरोत्

यथास्वविषयेराजासारंगृह्णातियत्करम् यथामनुष्याःसस्यादीन्दग्ध्वासारंभजंतिवै

यथाहिजाठराग्निश्चभक्ष्यादीन्विविधान्बहून् दग्ध्वासारतरंसारात्स्वदेहंपरिपुष्यति

तथाप्रपञ्चकर्तापिसशिवःपरमेश्वरः स्वाधिष्ठेयप्रपञ्चस्यदग्ध्वासारंगृहीतवान्

दग्ध्वाप्रपञ्चंतद्भस्मस्वात्मन्यारोपयच्छिवः उद्धूलनेनव्याजेन जगत्सारं गृहीतवान्

स्वरत्नंस्थापयामास स्वकीयेहिशरीरके केशमाकाशसारेणवायुसारेणवैमुखम्

हृदयंचाग्निसारेणत्वपांसारेणवैकटिम् जानुचावनिसारेणतद्वत्सर्वं तदंगकम्

ब्रह्मविष्ण्वोश्चरुद्राणांसारंचैवत्रिपुंड्रकम् तथातिलकरूपेणललाटान्तेमहेश्वरः

भवृद्ध्यासर्वमेतद्धिमन्यतेस्वयमैत्यसौ प्रपञ्चसारसर्वस्वमनेनैववशीकृतम्

तस्मादस्यवशीकर्तानास्तीतिसशिवःस्मृतः यथासर्वमृगाणांचहिंसकोमृगहिंसकः

अस्यहिंसामृगोनास्तिततस्मात्सिंह इतीरितः शं नित्यंसुखमानंदमिकारः पुरुषः स्मृतः

वकारः शक्तिरमृतंमेलनंशिव उच्यते तस्मादेवंस्वमात्मानं शिवंकृत्वार्चयेच्छिवम्

तस्मादुद्धूलनंपूर्वं त्रिपुंड्रंधारयेत्परम् पूजाकालेहिसजलंशुद्ध्यर्थंनिर्जलंभवेत्

दिवावा यदिवारात्रौनारीवाथनरोपिवा पूजार्थंसजलंभस्मत्रिपुंड्रेणैवधारयेत्

त्रिपुंड्रंसजलंभस्मधृत्वापूजांकरोतियः शिवपूजांफलंसांगंतस्यैवहिसुनिश्चितम्

भस्मवैशिवमंत्रेणधृत्वाह्यत्याश्रमीभवेत् शिवाश्रमीतिसंप्रोक्तः शिवैकपरमोयतः

शिवव्रतैकनिष्ठस्यनाशौचंनचसूतकम् ललाटे ऽग्रेसितंभस्मतिलकंधारयेन्मृदा

स्वहस्ताद्गुरुहस्ताद्वाशिवभक्तस्यलक्षणम् गुणान्रुंध इति प्रोक्तोगुरुशब्दस्यविग्रहः

सविकारान्राजसादीन्गुणान्रुंधेव्यपोहति गुणातीतः परशिवोगुरुरूपंसमाश्रितः

गुणत्रयंव्यपोह्याग्रेशिवंबोधयतीतिसः विश्वस्तानांतुशिष्याणांगुरुरित्यभिधीयते

तस्माद्गुरुशरीरंतुगुरुलिंगंभवेद्बुधः गुरुलिंगस्यपूजातुगुरुशुश्रूषणं भवेत्

श्रुतंकरोतिशुश्रूषाकायेनमनसागिरा उक्तं यद्गुरुणापूर्वं शक्यंवा ऽशक्यमेववा

करोत्येवहिपूतात्माप्राणैरपिधनैरपि तस्माद्वैशासनेयोग्यः शिष्य इत्यभिधीयते

शरीराद्यर्थकंसर्वंगुरोर्दत्त्वासुशिष्यकः अग्रपाकंनिवेद्याग्रेभुंजीयाद्गुर्वनुज्ञया

शिष्यःपुत्र इति प्रोक्तः सदाशिष्यत्वयोगतः जिह्वालिंगान्मंत्रशुक्रंकर्णयोनौनिषिच्यवै

जातःपुत्रोमंत्रपुत्रःपितरंपूजयेद्गुरुम् निमज्जयतिपुत्रंवैसंसारेजनकःपिता

संतारयतिसंसाराद्गुरुर्वैबोधकः पिता उभयोरंतरंज्ञात्वापितरंगुरुमर्चयेत्

अंगशुश्रूषयाचापि धनाद्यैः स्वार्जितैर्गुरुम् पादादिकेशपर्यंतंलिंगान्यंगानियद्गुरोः