शिवपुराणम्
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
प्रत्यक्षरं तु गायत्रीपुरश्चर्याफलं लभेत् इह भुक्त्वाखिलान्कामानंते निर्वाणतां व्रजेत्
उपोषितश्चतुर्दश्यां रात्रौ जागरणान्वितः यः पठेच्छृणुयाद्वापि तस्य पुण्यं वदाम्यहम्
कुरुक्षेत्रादिनिखिलपुण्यतीर्थेष्वनेकशः आत्मतुल्यधनं सूर्यग्रहणे सर्वतोमुखे
विप्रेभ्यो व्यासमुख्येभ्यो दत्त्वायत्फलमश्नुते तत्फलं संभवेत्तस्य सत्यं सत्यं न संशयः
एतच्छिवपुराणं हि गायते योप्यहर्निशम् आज्ञां तस्य प्रतीक्षेरन्दवा इन्द्रपुरोगमाः
एतच्छिवपुराणं यः पठञ्छृण्वन्हि नित्यशः यद्यत्करोति सत्कर्म तत्कोटिगुणितं भवेत्
समाहितः पठेद्यस्तु तत्र श्रीरुद्रसंहिताम् स ब्रह्मघ्नो ऽपि पूतात्मा त्रिभिरेव दिनैर्भवेत्
तां रुद्रसंहितां यस्तु भैरवप्रतिमांतिके त्रिः पठेत्प्रत्यहं मौनी स कामानखिलांल्लभेत्
तां रुद्रसंहितां यस्तु सपठेद्वटबिल्वयोः प्रदक्षिणां प्रकुर्वाणो ब्रह्महत्या निवर्तते
कैलाससंहिता तत्र ततो ऽपि परमस्मृता ब्रह्मस्वरूपिणी साक्षात्प्रणवार्थप्रकाशिका
कैलाससंहितायास्तु माहात्म्यं वेत्ति शंकरः कृत्स्नं तदर्धं व्यासश्च तदर्धं वेद्म्यहं द्विजाः
तत्र किंचित्प्रवक्ष्यामि कृत्स्नं वक्तुं न शक्यते यज्ज्ञात्वा तत्क्षणाल्लोकश्चित्तशुद्धिमवाप्नुयात्
न नाशयति यत्पापं सा रौद्री संहिता द्विजाः तन्न पश्याम्यहं लोके मार्गमाणो ऽपि सर्वदा
शिवेनोपनिषत्सिंधुमन्थनोत्पादितां मुदा कुमारायार्पितां तां वै सुधां पीत्वा ऽमरो भवेत्
ब्रह्महत्यादिपापानां निष्कृतिं कर्तुमुद्यतः मासमात्रं संहितां तां पठित्वा मुच्यते ततः
दुष्प्रतिग्रहदुर्भोज्यदुरालापादिसंभवम् पापं सकृत्कीर्तनेन संहिता सा विनाशयेत्
शिवालये विल्ववने संहितां तां पठेत्तु यः स तत्फलमवाप्नोति यद्वाचो ऽपि न गोचरे
संहितां तां पठन् भक्त्या यः श्राद्धे भोजयेद्द्विजान् तस्य ये पितरः सर्वे यांति शंभोः परं पदम्
चतुर्दश्यां निराहारो यः पठेत्संहितां च ताम् बिल्वमूले शिवः साक्षात्सदेवैश्च प्रपूज्यते
अन्यापि संहिता तत्र सर्वकामफलप्रदा उभे विशिष्टे विज्ञेये लीलाविज्ञानपूरिते
तदिदं शैवमाख्यातं पुराणं वेदसंमितम् निर्मितं तच्छिवेनैव प्रथमं ब्रह्मसंमितम्
विद्येशंच तथारौद्रं वैनायकमथौमिकम् मात्रं रुद्रैकादशकं कैलासं शतरुद्रकम्
कोटिरुद्रसहस्राद्यं कोटिरुद्रं तथैव च वायवीयं धर्मसंज्ञं पुराणमिति भेदतः
संहिता द्वादशमिता महापुण्यतरा मता तासां संख्यां ब्रुवे विप्राः शृणुतादरतोखिलम्
विद्येशं दशासाहस्रं रुद्रं वैनायकं तथा औमं मातृपुराणाख्यं प्रत्येकाष्टसहस्रकम्
त्रयोदशसहस्रं हि रुद्रैकादशकं द्विजाः षट्सहस्रं च कैलासं शतरुद्रं तदर्धकम्
कोटिरुद्रं त्रिगुणितमेकादशसहस्रकम् सहस्रकोटिरुद्राख्यमुदितं ग्रंथसंख्यया
वायवीयं खाब्धिशतं घर्मं रविसहस्रकम् तदेवं लक्षसंख्याकं शैवसंख्याविभेदतः
व्यासेन तत्तु संक्षिप्तं चतुर्विंशत्सहस्रकम् शैवं तत्र चतुर्थं वै पुराणं सप्तसंहितम्
शिवे संकल्पितं पूर्वं पुराणं ग्रन्थसंख्यया शतकोटिप्रमाणं हि पुरा सृष्टौ सुविस्मृतम्