शिवपुराणम्

नावेदविद्भ्यः कथनीयमेतत्पुराणरत्नं पुरशासनस्य नाभक्तशिष्याय च नास्तिकेभ्यो दत्तं हि मोहान्निरयं ददाति

मार्गेण सेवानुगतेन यैस्तद्दत्तं गृहीतं पठितं श्रुतं वा तेभ्यः सुखं धर्ममुखं त्रिवर्गं निर्वाणमंते नियतं ददाति

परस्परस्योपकृतं भवद्भिर्मया च पौराणिकमार्गयोगात् अतो गमिष्ये ऽहमवाप्तकामः समस्तमेवास्तु शिवं सदा नः

सूते कृताशिषि गते मुनयः सुवृत्ता यागे च पर्यवसिते महति प्रयोगे काले कलौ च विषयैः कलुषायमाणे वाराणसीपरिसरे वसतिं विनेतुः

अथ च ते पशुपाशमुमुक्षयाखिलतया कृतपाशुपतव्रताः अधिकृताखिलबोधसमाधयः परमनिर्वृतिमापुरनिंदिताः

एतच्छिवपुराणं हि समाप्तं हितमादरात् पठितव्यं प्रयत्नेन श्रोतव्यं च तथैव हि

नास्तिकाय न वक्तव्यमश्रद्धाय शठाय च अभक्ताय महेशस्य तथा धर्मध्वजाय च

एतच्छ्रुत्या ह्येकवारं भवेत्पापं हि भस्मसात् अभक्तो भक्तिमाप्नोति भक्तो भक्तिसमृद्धिभाक्

पुनः श्रुते च सद्भक्तिर्मुक्तिस्स्याच्च श्रुतेः पुनः तस्मात्पुनःपुनश्चैव श्रोतव्यं हि मुमुक्षुभिः

पञ्चावृत्तिः प्रकर्तव्या पुराणस्यास्य सद्धिया परं फलं समुद्दिश्य तत्प्राप्नोति न संशयः

पुरातनाश्च राजानो विप्रा वैश्याश्च सत्तमाः सप्तकृत्वस्तदावृत्त्यालभन्त शिवदर्शनम्

श्रोष्यत्यथापि यश्चेदं मानवो भक्तितत्परः इह भुक्त्वाखिलान्भोगानंते मुक्तिं लभेच्च सः

एतच्छिवपुराणं हि शिवस्यातिप्रियं परम् भुक्तिमुक्तिप्रदं ब्रह्मसंमितं भक्तिवर्धनम्

एतच्छिवपुराणस्य वक्तुः श्रोतुश्च सर्वदा सगणस्ससुतस्सांबश्शं करोतु स शंकरः