शिवपुराणम्

आसप्ततेस्तु नियमं पश्चात्प्रव्राजनं चरेत् प्रातर्द्वादशसाहस्रं प्रव्राजीप्रणवं जपेत्

दिने दिने त्वतिक्रांते नित्यमेवं क्रमाज्जपेत् मासादौ क्रमशो ऽतीते सार्धलक्षजपेन हि

अत ऊर्ध्वमतिक्रांते पुनः प्रैषं समाचरेत् एवं कृत्वा दोषशांतिरन्यथा रौरवं व्रजेत्

धर्मार्थयोस्ततो यत्नं कुर्यात्कामी न चेतरः ब्राह्मणो मुक्तिकामः स्याद्ब्रह्मज्ञानं सदाभ्यसेत्

धर्मादर्थो ऽर्थतो भोगो भोगाद्वैराग्यसंभवः धर्मार्जितार्थभोगेन वैराग्यमुपजायते

विपरीतार्थभोगेन राग एव प्रजायते धर्मश्च द्विविधः प्रोक्तो द्रव्यदेहद्वयेन च

द्रव्यमिज्यादिरूपं स्यात्तीर्थस्नानादि दैहिकम् धनेन धनमाप्नोति तपसा दिव्यरूपताम्

निष्कामः शुद्धिमाप्नोति शुद्ध्या ज्ञानं न संशयः कृतादौ हि तपःश्लोघ्यं द्रव्यधर्मः कलौ युगे

कृतेध्यानाज्ज्ञानसिद्धिस्त्रेतायां तपसा तथा द्वापरे यजनाज्ज्ञानं प्रतिमापूजया कलौ

यादृशं पुण्यं पापं वा तादृशं फलमेव हि द्रव्यदेहांगभेदेन न्यूनवृद्धिक्षयादिकम्

अधर्मो हिंसिकारूपो धर्मस्तु सुखरूपकः अधर्माद्दुःखमाप्नोति धर्माद्वै सुखमेधते

विद्यादुर्वृत्तितो दुःखं सुखं विद्यात्सुवृत्तितः धर्मार्जनमतः कुर्याद्भोगमोक्षप्रसिद्धये

सकुटुंबस्य विप्रस्य चतुर्जनयुतस्य च शतवर्षस्य वृत्तिं तु दद्यात्तद्ब्रह्मलोकदम्

चांद्रायणसहस्रं तु ब्रह्मलोकप्रदं विदुः सहस्रस्य कुटुंबस्य प्रतिष्ठां क्षत्रियश्चरेत्

इंद्रलोकप्रदं विद्यादयुतं ब्रह्मलोकदम् यां देवतां पुरस्कृत्य दानमाचरते नरः

तत्तल्लोकमवाप्नोति इति वेदविदो विदुः अर्थहीनः सदा कुर्यात्तपसा मार्जनं तथा

तीर्थाच्च तपसा प्राप्यं सुखमक्षय्यमश्नुते अर्थार्जनमथो वक्ष्ये न्यायतः सुसमाहितः

कृतात्प्रतिग्रहाच्चैव याजनाच्च विशुद्धितः अदैन्यादनतिक्लेशाद्ब्राह्मणो धनमर्जयेत्

क्षत्रियो बाहुवीर्येण कृषिगोरक्षणाद्विशः न्यायार्जितस्य वित्तस्य दानात्सिद्धिं समश्नुते

ज्ञानसिद्ध्या मोक्षसिद्धिः सर्वेषां गुर्वनुग्रहात् मोक्षात्स्वरूपसिद्धिः स्यात्परानन्दं समश्नुते

सत्संगात्सर्वमेतद्वै नराणां जायते द्विजाः धनधान्यादिकं सर्वं देयं वै गृहमेधिना

यद्यत्काले वस्तुजातं फलं वा धान्यमेव च तत्तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यो देयं वै हितमिच्छता

जलं चैव सदा देयमन्नं क्षुद्व्याधिशांतये क्षेत्रं धान्यं तथा ऽ ऽमान्नमन्नमेवं चतुर्विधम्

यावत्कालं यदन्नं वै भुक्त्वा श्रवणमेधते तावत्कृतस्य पुण्यस्य त्वर्धं दातुर्न संशयः

ग्रहीताहिगृहीतस्य दानाद्वै तपसा तथा पापसंशोधनं कुर्यादन्यथा रौरवं व्रजेत्

आत्मवित्तं त्रिधा कुर्याद्धर्मवृद्ध्यात्मभोगतः नित्यं नैमित्तकं काम्यं कर्म कुर्यात्तु धर्मतः

वित्तस्य वर्धनं कुर्याद्वृद्ध्यंशेन हि साधकः हितेन मितमे ध्येन भोगं भोगांशतश्चरेत्

कृष्यर्जिते दशांशं हि देयं पापस्य शुद्धये शेषेण कुर्याद्धर्मादि अन्यथा रौरवं व्रजेत्

अथवा पापबुद्धिः स्यात्क्षयं वा सत्यमेष्यति वृद्धिवाणिज्यके देयष्षडंशो हि विचक्षणैः