शिवपुराणम्

निष्पन्नस्यैवमुत्पत्तिमनुवृत्तिं च कर्मणा आर्जवं भोगनिष्पत्तिः कुर्यात्प्रीतिं परां तथा

निष्कृत्यर्थं च जात्यायुर्भोगसंस्कारसिद्धये हुत्वाहुतित्रयं देवं प्रार्थयेद्देशिकोत्तमः

कृत्वैवमेव शिष्यस्य छिंद्यात्पाशत्रयं ततः

निकृत्या परि बद्धस्य पाशस्यात्यंतभेदतः कृत्वा शिष्यस्य चैतन्यं स्वच्छं मन्येत केवलम्

हुत्वा पूर्णाहुतिं वह्नौ ब्रह्माणं पूजयेत्ततः हुत्वाहुतित्रयं तस्मै शिवाज्ञामनुसंदिशेत्

पितामह त्वया नास्य यातुः शैवं परं पदम् प्रतिबन्धो विधातव्यः शैवाज्ञैषा गरीयसी

इत्यादिश्य तमभ्यर्च्य विसृज च विधानतः समभ्यर्च्य महादेवं जुहुयादाहुतित्रयम्

निवृत्त्या शुद्धमुद्धृत्य शिष्यात्मानं यथा पुरा निवेश्यात्मनि सूत्रे च वागीशं पूजयेत्ततः

हुत्वाहुतित्रयं तस्मै प्रणम्य च विसृज्य ताम् कुर्यान्निवृत्तः संधानं प्रतिष्ठां कलया सह

संधाने युगपत्पूजां कृत्वा हुत्वाहुतित्रयम् शिष्यात्मनः प्रतिष्ठायां प्रवेशं त्वथ भावयेत्

ततः प्रतिष्ठामावाह्य कृत्वाशेषं पुरोदितम् तद्व्याप्तिं व्यापिकां तस्य वागीशानीं च भावयेत्

पूर्णेदुमंडलप्रख्यां कृत्वा शेषं च पूर्ववत् विष्णवे संविशेदाज्ञां शिवस्य परमात्मनः

विष्णोर्विसर्जनाद्यं च कृत्वा शेषं च विद्यया प्रतिष्ठामनुसंधाय तस्यां चापि यथा पुरा

कृत्वानुचिन्त्य तद्व्याप्तिं वागीशां च यथाक्रमम् दीप्ताग्नौ पूर्णहोमान्तं कृत्वा शेषं च पूर्ववत्

नीलरुद्रमुपस्थाप्य तस्मै पूजादिकं तथा कृत्वा कर्म शिवाज्ञां च दद्यात्पूर्वोक्तवर्त्मना

तपस्तमपि चोद्वास्य कृत्वा तस्याथ शांतये विद्याकलां समाधाय तद्व्याप्तिं चावलोकयेत्

स्वात्मनो व्यापिकां तद्वद्वागीशीं च यथा पुरा बालार्कसदृशाकारां भासयंतीं दिशो दश

ततः शेषं यथापूर्वं कृत्वा देवं महेश्वरम् आवाह्याराध्य हुत्वास्मै शिवाज्ञां मनसा दिशेत्

महेश्वरं तथोत्सृज्य कृत्वान्यां च कलामिमाम् शांत्यतीतां कलां नीत्वा तद्व्याप्तिमवलोकयेत्

स्वात्मनो व्यापिकां तद्वद्वागीशां च विचिंतयेत् नभोमंडलसंकाशां पूर्णांतं चापि पूर्ववत्

कृत्वा शेषविधानेन समभ्यर्च्य सदाशिवम् तस्मै समादिशेदाज्ञां शंभोरमितकर्मणः

तत्रापि च यथापूर्वं शिवं शिरसि पूर्ववत् समभ्यर्च्य च वागीशं प्रणम्य च विसर्जयेत्

ततश्शिवेन सम्प्रोक्ष्य शिष्यं शिरसि पूर्ववत् विलयं शांत्यतीतायाः शक्तितत्त्वे ऽथ चिंतयेत्

षडध्वनः परे पारे सर्वाध्वव्यापिनी पराम् कोटिसूर्यप्रतीकाशं शैवीं शक्तिञ्च चिन्तयेत्

तदग्रे शिष्यमानीय शुद्धस्फटिकनिर्मलम् प्रक्षाल्य कर्तरीं पश्चाच्छिवशास्त्रोक्तमार्गतः

कुर्यात्तस्य शिखाच्छेदं सह सूत्रेण देशिकः ततस्तां गोमये न्यस्य शिवाग्नौ जुहुयाच्छिखाम्

वौषडंतेन मूलेन पुनः प्रक्षाल्य कर्तरीम् हस्ते शिष्यस्य चैतन्यं तद्देहे विनिवर्तयेत्

ततः स्नातं समाचांतं कृतस्वस्त्ययनं शिशुम् प्रवेश्य मंडलाभ्यासं प्रणिपत्य च दंडवत्

पूजां कृत्वा यथान्यायं क्रियावैकल्यशुद्धये वाचकेनैव मंत्रेण जुहुयादाहुतित्रयम्