शिवपुराणम्

अथापनुद्य स्नानांबु परिधाय सितांबरम् आचान्तोलंकृतश्शिष्यः प्रांजलिर्मंडपं व्रजेत्

उपवेश्य यथापूर्वं तं गुरुर्दर्भविष्टरे संपूज्य मंडलं देवं करन्यासं समाचरेत्

ततस्तु भस्मना देवं ध्यायन्मनसि देशिकः समालभेत पाणिभ्यां शिशुं शिवमुदीरयेत्

अथ तस्य शिवाचार्यो दहनप्लावनादिकम् सकलीकरणं कृत्वा मातृकान्यासवर्त्मना

ततः शिवासनं ध्यात्वा शिष्यमूर्ध्नि देशिकः तत्रावाह्य यथान्यायमर्चयेन्मनसा शिवम्

प्रार्थयेत्प्रांजलिर्देवं नित्यमत्र स्थितो भव इति विज्ञाप्य तं शंभोस्तेजसा भासुरं स्मरेत्

संपूज्याथ शिवं शैवीमाज्ञां प्राप्य शिवात्मिकाम् कर्णे शिष्यस्य शनकैश्शिवमन्त्रमुदीरयेत्

स तु बद्धांजलिः श्रुत्वा मन्त्रं तद्गतमानसः शनैस्तं व्याहरेच्छिष्यशिवाचार्यस्य शासनात्

ततः शाक्तं च संदिश्य मन्त्रं मन्त्रविचक्षणः उच्चारयित्वा च सुखं तस्मै मंगलमादिशेत्

ततस्समासान्मन्त्रार्थं वाच्यवाचकयोगतः समदिश्येश्वरं रूपं योगमासनमादिशेत्

अथ गुर्वाज्ञया शिष्यः शिवाग्निगुरुसन्निधौ भक्त्यैवमभिसंधाय दीक्षावाक्यमुदीरयेत्

वरं प्राणपरित्यागश्छेदनं शिरसो ऽपि वा न त्वनभ्यर्च्य भुंजीय भगवन्तं त्रिलोचनम्

स एव दद्यान्नियतो यावन्मोहविपर्ययः तावदाराधयेद्देवं तन्निष्ठस्तत्परायणः

ततः स समयो नाम भविष्यति शिवाश्रमे लब्धाधिकारो गुर्वाज्ञापालकस्तद्वशो भवेत्

अतः परं न्यस्तकरो भस्मादाय स्वहस्ततः दद्याच्छिष्याय मूलेन रुद्राक्षं चाभिमंत्रितम्

प्रतिमा वापि देवस्य गूढदेहमथापि वा पूजाहोमजपध्यानसाधनानि च संभवे

सोपि शिष्यः शिवाचार्याल्लब्धानि बहुमानतः आददीताज्ञया तस्य देशिकस्य न चान्यथा

आचार्यादाप्तमखिलं शिरस्याधाय भक्तितः रक्षयेत्पूजयेच्छंभुं मठे वा गृह एववा

अतः परं शिवाचारमादिशेदस्य देशिकः भक्तिश्रद्धानुसारेण प्रज्ञायाश्चानुसारतः

यदुक्तं यत्समाज्ञातं यच्चैवान्यत्प्रकीर्तितम् शिवाचार्येण समये तत्सर्वं शिरसा वहेत्

शिवागमस्य ग्रहणं वाचनं श्रवणं तथा देशिकदेशतः कुर्यान्न स्वेच्छातो न चान्यतः

इति संक्षेपतः प्रोक्तः संस्कारः समयाह्वयः साक्षाच्छिवपुरप्राप्तौ नृणां परमसाधनम्

अतः परं समावेक्ष्य गुरुः शिष्यस्य योग्यताम् षडध्वशुद्धिं कुर्वीत सर्वबंधविमुक्तये

कलां तत्त्वं च भुवनं वर्णं पदमतः परम् मंत्रश्चेति समासेन षडध्वा परिपठ्यते

निवृत्त्याद्याः कलाः पञ्च कलाध्वा कथ्यते बुधैः व्याप्ताः कलाभिरितरे त्वध्वानः पञ्च पञ्चभिः

शिवतत्त्वादिभूम्यंतं तत्त्वाध्वा समुदाहृतः षड्विंशत्संख्ययोपेतः शुद्धाशुद्धोभयात्मकः

आधाराद्युन्मनांतश्च भुवनाध्वा प्रकीर्तितः विना भेदोपभेदाभ्यां षष्टिसंख्यासमन्वितः

पञ्चाशद्रुद्ररूपास्तु वर्णा वर्णाध्वसंज्ञिताः अनेकभेदसंपन्नः पदाध्वा समुदाहृतः

सर्वोपमंत्रैर्मंत्राध्वा व्याप्तः परमविद्यया यथा शिवो न तत्त्वेषु गण्यते तत्त्वनायकः