शिवपुराणम्

प्रसीद देवदेवेश देहमाविश्य मामकम् विमोचयैनं विश्वेश घृणया च घृणानिधे

अथ चैवं करोमीति लब्धानुज्ञस्तु देशिकः आनीयोपोषितं शिष्यं हविष्याशिनमेव वा

एकाशनं वा विरतं स्नातं प्रातःकृतक्रियम् जपंतं प्रणवं देवं ध्यायंतं कृतमंगलम्

द्वारस्य पश्चिमस्याग्रमण्डले दक्षिणस्य वा दर्भासने समासीनं विधायोदङ्मुखं शिशुम्

स्वयं प्राग्वदनस्तिष्ठन्नूर्ध्वकायं कृतांजलिम् संप्रोक्ष्य प्रोक्षणौतोयैर्मूर्धन्यस्त्रेण मुद्रया

पुष्पक्षेपेण संताड्य बध्नीयाल्लोचनं गुरुः दुकूलार्धेन वस्त्रेण मंत्रितेन नवेन च

ततः प्रवेशयेच्छिष्यं गुरुर्द्वारेण मंडलम् सो ऽपि तेनेरितः शंभोराचरेत्त्रिः प्रदक्षिणम्

ततस्सुवर्णसंमिश्रं दत्त्वा पुष्पांजलिं प्रभोः प्राङ्मुखश्चोदङ्मुखो वा प्रणमेद्दंडवत्क्षितो

ततस्संप्रोक्ष्य मूलेन शिरस्यस्त्रेण पूर्ववत् संताड्य देशिकस्तस्य मोचयेन्नेत्रबंधनम्

स दृष्ट्वा मंडलं भूयः प्रणमेत्साञ्जलिः प्रभुम् अथासीनं शिवाचार्यो मंडलस्य तु दक्षिणे

उपवेश्यात्मनस्सव्ये शिष्यं दर्भासने गुरुः आराध्य च महादेवं शिवहस्तं प्रविन्यसेत्

शिवतेजोमयं पाणिं शिवमंत्रमुदीरयेत् शिवाभिमानसंपन्नो न्यसेच्छिष्यस्य मस्तके

सर्वांगालंबनं चैव कुर्यात्तेनैव देशिकः शिष्यो ऽपि प्रणमेद्भूमौ देशिकाकृतमीश्वरम्

ततश्शिवानले देवं समभ्यर्च्य यथाविधि हुताहुतित्रयं शिष्यमुपवेश्य यथा पुरा

दर्भाग्रैः संस्पृशंस्तं च विद्ययात्मानमाविशेत् नमस्कृत्य महादेवं नाडीसंधानमाचरेत्

शिवशास्त्रोक्तमार्गेण कृत्वा प्राणस्य निर्गमम् शिष्यदेहप्रवेशं च स्मृत्वा मंत्रांस्तु तर्पयेत्

संतर्पणाय मूलस्य तेनैवाहुतयो दश देयास्तिस्रस्तथांगानामंगैरेव यथाक्रमम्

ततः पूर्णाहुतिं दत्त्वा प्रायश्चित्ताय देशिकः पुनर्दशाहुतीन्कुर्यान्मूलमंत्रेण मंत्रवित्

पुनः संपूज्य देवेशं सम्यगाचम्य देशिकः हुत्वा चैव यथान्यायं स्वजात्या वैश्यमुद्धरेत्

तस्यैवं जनयेत्क्षात्रमुद्धारं च ततः पुनः कृत्वा तथैव विप्रत्वं जनयेदस्य देशिकः

राजन्यं चैवमुद्धृत्य कृत्वा विप्रं पुनस्तयोः रुद्रत्वं जनयेद्विप्रे रुद्रनामैव साधयेत्

प्रोक्षणं ताडनं कृत्वा शिशोस्स्वात्मानमात्मनि शिवात्मकमनुस्मृत्य स्फुरंतं विस्फुलिंगवत्

नाड्या यथोक्तया वायुं रेचयेन्मंत्रतो गुरुः निर्गम्य प्रविशेन्नाड्या शिष्यस्य हृदयं तथा

प्रविश्य तस्य चैतन्यं नीलबिन्दुनिभं स्मरन् स्वतेजसापास्तमलं ज्वलंतमनुचिंतयेत्

तमादाय तया नाड्या मंत्री संहारमुद्रया न पूरकेण निवेश्यैनमेकीभावार्थमात्मनः

कुंभकेन तथा नाड्या रेचकेन यथा पुरा तस्मादादाय शिष्यस्य हृदये तन्निवेशयेत्

तमालभ्य शिवाल्लब्धं तस्मै दत्त्वोपवीतकम् हुत्वा ऽ ऽहुतित्रयं पश्चाद्दद्यात्पूर्णाहुतिं ततः

देवस्य दक्षिणे शिष्यमुपवेश्यवरासने कुशपुष्पपरिस्तीर्णे बद्धांजलिरुदङ्मुखम्

स्वस्तिकासनमारूढं विधाय प्राङ्मुखः स्वयम् वरासनस्थितो मंत्रैर्महामंगलनिःस्वनैः