शिवपुराणम्

तस्मात्तत्त्वविदेवेह मुक्तो मोचक इष्यते सर्वलक्षणसंयुक्तः सर्वशास्त्रविदप्ययम्

सर्वोपायविधिज्ञो ऽपि तत्त्वहीनस्तु निष्फलः यस्यानुभवपर्यंता बुद्धिस्तत्त्वे प्रवर्तते

तस्यावलोकनाद्यैश्च परानन्दो ऽभिजायते तस्माद्यस्यैव संपर्कात्प्रबोधानंदसंभवः

गुरुं तमेव वृणुयान्नापरं मतिमान्नरः स शिष्यैर्विनयाचारचतुरैरुचितो गुरुः

यावद्विज्ञायते तावत्सेवनीयो मुमुक्षुभिः ज्ञाते तस्मिन्स्थिरा भक्तिर्यावत्तत्त्वं समाश्रयेत्

न तु तत्त्वं त्यजेज्जातु नोपेक्षेत कथंचन यत्रानंदः प्रबोधो वा नाल्पमप्युपलभ्यते

वत्सरादपि शिष्येण सो ऽन्यं गुरुमुपाश्रयेत् गुरुमन्यं प्रपन्ने ऽपि नावमन्येत पौर्विकम् गुरोर्भ्रात्ःंस्तथा पुत्रान्बोधकान्प्रेरकानपि

तत्रादावुपसंगम्य ब्राह्मणं वेदपारगम् गुरुमाराधयेत्प्राज्ञं शुभगं प्रियदर्शनम्

सर्वाभयप्रदातारं करुणाक्रांतमानसम् तोषयेत्तं प्रयत्नेन मनसा कर्मणा गिरा

तावदाराधयेच्छिष्यः प्रसन्नोसौ भवेद्यथा तस्मिन्प्रसन्ने शिष्यस्य सद्यः पापक्षयो भवेत्

तस्माद्धनानि रत्नानि क्षेत्राणि च गृहाणि च भूषणानि च वासांसि यानशय्यासनानि च

एतानि गुरवे दद्याद्भक्त्या वित्तानुसारतः वित्तशाठ्यं न कुर्वीत यदीच्छेत्परमां गतिम्

स एव जनको माता भर्ता बन्धुर्धनं सुखम् सखा मित्रं च यत्तस्मात्सर्वं तस्मै निवेदयेत्

निवेद्य पश्चात्स्वात्मानं सान्वयं सपरिग्रहम् समर्प्य सोदकं तस्मै नित्यं तद्वशगो भवेत्

यदा शिवाय स्वात्मानं दत्तवान् देशिकात्मने तदा शैवो भवेद्देही न ततो ऽस्ति पुनर्भवः

गुरुश्च स्वाश्रितं शिष्यं वर्षमेकं परीक्षयेत् ब्राह्मणं क्षत्रियं वैश्यं द्विवर्षं च त्रिवर्षकम्

प्राणद्रव्यप्रदानाद्यैरादेशैश्च समासमैः उत्तमांश्चाधमे कृत्वा नीचानुत्तमकर्मणि

आक्रुष्टास्ताडिता वापि ये विषादं न यान्त्यपि ते योग्याः संयताः शुद्धाः शिवसंस्कारकर्मणि

अहिंसका दयावंतो नित्यमुद्युक्तचेतसः अमानिनो बुद्धिमंतस्त्यक्तस्पर्धाः प्रियंवदाः

ऋजवो मृदवः स्वच्छा विनीताः स्थिरचेतसः शौचाचारसमायुक्ताः शिवभक्ता द्विजातयः

एवं वृत्तसमोपेता वाङ्मनःकायकर्मभिः शोध्या बोध्या यथान्यायमिति शास्त्रेषु निश्चयः

नाधिकारः स्वतो नार्याः शिवसंस्कारकर्मणि नियोगाद्भर्तुरस्त्येव भक्तियुक्ता यदीश्वरे

तथैव भर्तृहीनाया पुत्रादेरभ्यनुज्ञया अधिकारो भवत्येव कन्यायाः पितुराज्ञया शूद्राणां मर्त्यजातीनां पतितानां विशेषतः

तथा संकरजातीनां नाध्वशुद्धिर्विधीयते तैप्यकृत्रिमभावश्चेच्छिवे परमकारणे

पादोदकप्रदानाद्यैः कुर्युः पापविशोधनम् अत्रानुलोमजाता ये युक्ता एव द्विजातिषु

तेषामध्वविशुद्ध्यादि कुर्यान्मातृकुलोचितम् या तु कन्या स्वपित्राद्यैश्शिवधर्मे नियोजिता

सा भक्ताय प्रदातव्या नापराय विरोधिने दत्ता चेत्प्रतिकूलाय प्रमादाद्बोधयेत्पतिम्

अशक्ता तं परित्यज्य मनसा धर्ममाचरेत् यथा मुनिवरं त्यक्त्वा पतिमत्रिं पतिव्रता

कृतकृत्या ऽभवत्पूर्वं तपसाराध्य शङ्करम् यथा नारायणं देवं तपसाराध्य पांडवान्