शिवपुराणम्

जपेदक्षरलक्षं वै चतुर्गुणितमादरात् नक्ताशी संयमी यस्स पौरश्चरणिकः स्मृतः

यः पुरश्चरणं कृत्वा नित्यजापी भवेत्पुनः तस्य नास्ति समो लोके स सिद्धः सिद्धदो भवेत्

स्नानं कृत्वा शुचौ देशे बद्ध्वा रुचिरमानसम् त्वया मां हृदि संचिंत्य संचिंत्य स्वगुरुं ततः

उदङ्मुखः प्राङ्मुखो वा मौनी चैकाग्रमानसः विशोध्य पञ्चतत्त्वानि दहनप्लावनादिभिः

मन्त्रन्यासादिकं कृत्वा सफलीकृतविग्रहः आवयोर्विग्रहौ ध्यायन्प्राणापानौ नियम्य च

विद्यास्थानं स्वकं रूपमृषिञ्छन्दो ऽधिदैवतम् बीजं शक्तिं तथा वाक्यं स्मृत्वा पञ्चाक्षरीं जपेत्

उत्तमं मानसं जाप्यमुपांशुं चैवमध्यमम् अधमं वाचिकं प्राहुरागमार्थविशारदाः

उत्तमं रुद्रदैवत्यं मध्यमं विष्णुदैवतम् अधमं ब्रह्मदैवत्यमित्याहुरनुपूर्वशः

यदुच्चनीचस्वरितैःस्पष्टास्पष्टपदाक्षरैः मंत्रमुच्चारयेद्वाचा वाचिको ऽयं जपस्स्मृतः

जिह्वामात्रपरिस्पंदादीषदुच्चारितो ऽपि वा अपरैरश्रुतः किंचिच्छ्रुतो वोपांशुरुच्यते

धिया यदक्षरश्रेण्या वर्णाद्वर्णं पदात्पदम् शब्दार्थचिंतनं भूयः कथ्यते मानसो जपः

वाचिकस्त्वेक एव स्यादुपांशुः शतमुच्यते साहस्रं मानसः प्रोक्तः सगर्भस्तु शताधिकः

प्राणायामसमायुक्तस्सगर्भो जप उच्यते आद्यंतयोरगर्भो ऽपि प्राणायामः प्रशस्यते

चत्वारिंशत्समावृत्तीः प्राणानायम्य संस्मरेत् मंत्रं मंत्रार्थविद्धीमानशक्तः शक्तितो जपेत्

पञ्चकं त्रिकमेकं वा प्राणायामं समाचरेत् अगर्भं वा सगर्भं वा सगर्भस्तत्र शस्यते

सगर्भादपि साहस्रं सध्यानो जप उच्यते एषु पञ्चविधेष्वेकः कर्तव्यः शक्तितो जपः

अङ्गुल्या जपसंख्यानमेकमेवमुदाहृतम् रेखयाष्टगुणं विद्यात्पुत्रजीवैर्दशाधिकम्

शतं स्याच्छंखमणिभिः प्रवालैस्तु सहस्रकम् स्फटिकैर्दशसाहस्रं मौक्तिकैर्लक्षमुच्यते

पद्माक्षैर्दशलक्षन्तु सौवर्णैः कोटिरुच्यते कुशग्रंथ्या च रुद्राक्षैरनंतगुणितं भवेत्

त्रिंशदक्षैः कृता माला धनदा जपकर्मणि सप्तविंशतिसंख्यातैरक्षैः पुष्टिप्रदा भवेत्

पञ्चविंशतिसंख्यातैः कृता मुक्तिं प्रयच्छति अक्षैस्तु पञ्चदशभिरभिचारफलप्रदा

अंगुष्ठं मोक्षदं विद्यात्तर्जनीं शत्रुनाशिनीम् मध्यमां धनदां शांतिं करोत्येषा ह्यनामिका

अष्टोत्तरशतं माला तत्र स्यादुत्तमोत्तमा शतसंख्योत्तमा माला पञ्चाशद्भिस्तु मध्यमा

चतुः पञ्चाशदक्षैस्तु हृच्छ्रेष्ठा हि प्रकीर्तिता इत्येवं मालया कुर्याज्जपं कस्मै न दर्शयेत्

कनिष्ठा क्षरिणी प्रोक्ता जपकर्मणि शोभना अंगुष्ठेन जपेज्जप्यमन्यैरंगुलिभिस्सह

अंगुष्ठेन विना जप्यं कृतं तदफलं यतः गृहे जपं समं विद्याद्गोष्ठे शतगुणं विदुः

पुण्यारण्ये तथारामे सहस्रगुणमुच्यते अयुतं पर्वते पुण्ये नद्यां लक्षमुदाहृतम्

कोटिं देवालये प्राहुरनन्तं मम सन्निधौ सूर्यस्याग्नेर्गुरोरिंदोर्दीपस्य च जलस्य च

विप्राणां च गवां चैव सन्निधौ शस्यते जपः तत्पूर्वाभिमुखं वश्यं दक्षिणं चाभिचारिकम्