शिवपुराणम्

कर्मायोग्यो भवेन्मर्त्यः पतितो यदि सर्वथा कर्मायोगेन यत्कर्म कृतं च नरकाय हि ततः कथं विमुच्येत पतितो विद्यया ऽनया

तथ्यमेतत्त्वया प्रोक्तं तथा हि शृणु सुन्दरि रहस्यमिति मत्वैतद्गोपितं यन्मया पुरा

समंत्रकं मां पतितः पूजयेद्यदि मोहितः नारकी स्यान्न सन्देहो मम पञ्चाक्षरं विना

अब्भक्षा वायुभक्षाश्च ये चान्ये व्रतकर्शिताः तेषामेतैर्व्रतैर्नास्ति मम लोकसमागमः

भक्त्या पञ्चाक्षरेणैव यो हि मां सकृदर्चयेत् सो ऽपि गच्छेन्मम स्थानं मन्त्रस्यास्यैव गौरवात्

तस्मात्तपांसि यज्ञाश्च व्रतानि नियमास्तथा पञ्चाक्षरार्चनस्यैते कोट्यंशेनापि नो समः

बद्धो वाप्यथ मुक्तो वा पाशात्पञ्चाक्षरेण यः पूजयेन्मां स मुच्येत नात्र कार्या विचारणा

अरुद्रो वा सरुद्रो वा सकृत्पञ्चाक्षरेण यः पूजयेत्पतितो वापि मूढो वा मुच्यते नरः

षडक्षरेण वा देवि तथा पञ्चाक्षरेण वा स ब्रह्मांगेन मां भक्त्या पूजयेद्यदि मुच्यते

पतितो ऽपतितो वापि मन्त्रेणानेन पूजयेत् मम भक्तो जितक्रोधो सलब्धो ऽलब्ध एव वा

अलब्धालब्ध एवेह कोटिकोटिगुणाधिकः तस्माल्लब्ध्वैव मां देवि मन्त्रेणानेन पूजयेत्

लब्ध्वा संपूजयेद्यस्तु मैत्र्यादिगुणसंयुतः ब्रह्मचर्यरतो भक्त्या मत्सादृश्यमवाप्नुयात्

किमत्र बहुनोक्तेन भक्तास्सर्वेधिकारिणः मम पञ्चाक्षरे मंत्रे तस्माच्छ्रेष्ठतरो हि सः

पञ्चाक्षरप्रभावेण लोकवेदमहर्षयः तिष्ठंति शाश्वता धर्मा देवास्सर्वमिदं जगत्

प्रलये समनुप्राप्ते नष्टे स्थावरजंगमे सर्वं प्रकृतिमापन्नं तत्र संलयमेष्यति

एको ऽहं संस्थितो देवि न द्वितीयो ऽस्ति कुत्रचित् तदा वेदाश्च शास्त्राणि सर्वे पञ्चाक्षरे स्थिताः

ते नाशं नैव संप्राप्ता मच्छक्त्या ह्यनुपालिताः ततस्सृष्टिरभून्मत्तः प्रकृत्यात्मप्रभेदतः

गुणमूर्त्यात्मनां चैव ततोवांतरसंहृतिः तदा नारायणश्शेते देवो मायामयीं तनुम्

आस्थाय भोगिपर्यंकशयने तोयमध्यगः तन्नाभिपंकजाज्जातः पञ्चवक्त्रः पितामहः

सिसृक्षमाणो लोकांस्त्रीन्न सक्तो ह्यसहायवान् मुनीन्दश ससर्जादौ मानसानमितौजसः

तेषां सिद्धिविवृद्ध्यर्थं मां प्रोवाच पितामहः मत्पुत्राणां महादेव शक्तिं देहि महेश्वर

इत्येवं प्रार्थितस्तेन पञ्चवक्त्रधरो ह्यहम् पञ्चाक्षराणि क्रमशः प्रोक्तवान्पद्मयोनये

स पञ्चवदनैस्तानि गृह्णंल्लोकपितामहः वाच्यवाचकभावेन ज्ञातवान्मां महेश्वरम्

ज्ञात्वा प्रयोगं विविधं सिद्धमंत्रः प्रजापतिः पुत्रेभ्यः प्रददौ मंत्रं मंत्रार्थं च यथातथम्

ते च लब्ध्वा मंत्ररत्नं साक्षाल्लोकपितामहात् तदाज्ञप्तेन मार्गेण मदाराधनकांक्षिणः

मेरोस्तु शिखरे रम्ये मुंजवान्नाम पर्वतः मत्प्रियः सततं श्रीमान्मद्भक्तै रक्षितस्सदा

तस्याभ्याशे तपस्तीव्रं लोकं स्रष्टुं समुत्सुकाः दिव्यं वर्षसहस्रं तु वायुभक्षास्समाचरन्

तेषां भक्तिमहं दृष्ट्वा सद्यः प्रत्यक्षतामियाम् ऋषिं छंदश्च कीलं च बीजशक्तिं च दैवतम्

न्यासं षडंगं दिग्बंधं विनियोगमशेषतः प्रोक्तवानहमार्याणां जगत्सृष्टिविवृद्धये