शिवपुराणम्

अथाभिषेकं नैवेद्यं नमस्कारं च तर्पणम् यथाशक्ति सदाकुर्यात्क्रमाच्छिवपदप्रदम्

अथवा मानुषे लिंगेप्यार्षे दैवे स्वयंभुवि स्थापिते ऽपूर्वके लिंगे सोपचारं यथा तथा

पूजोपकरणे दत्ते यत्किंचित्फलमश्नुते प्रदक्षिणानमस्कारैः क्रमाच्छिवपदप्रदम्

लिंगं दर्शनमात्रं वा नियमेन शिवप्रदम् मृत्पिष्टगोशकृत्पुष्पैः करवीरेण वा फलैः

गुडेन नवनीतेन भस्मनान्नैर्यथारुचि लिंगं यत्नेन कृत्वांते यजेत्तदनुसारतः

अंगुष्ठादावपि तथा पूजामिच्छंति केचन लिंगकर्मणि सर्वत्र निषेधोस्ति न कर्हिचित्

सर्वत्र फलदाता हि प्रयासानुगुणं शिवः अथवा लिंगदानं वा लिंगमौल्यमथापि वा

श्रद्धया शिवभक्ताय दत्तं शिवपदप्रदम् अथवा प्रणवं नित्यं जपेद्दशसहस्रकम्

संध्ययोश्च सहस्रं वा ज्ञेयं शिवपदप्रदम् जपकाले मकारांतं मनःशुद्धिकरं भजेत्

समाधौ मानसं प्रोक्तमुपांशु सार्वकालिकम् समानप्रणवं चेमं बिंदुनादयुतं विदुः

अथ पञ्चाक्षरं नित्यं जपेदयुतमादरात् संध्ययोश्च सहस्रं वा ज्ञेयं शिवपदप्रदम्

प्रणवेनादिसंयुक्तं ब्राह्मणानां विशिष्यते दीक्षायुक्तं गुरोर्ग्राह्यं मंत्रं ह्यथ फलाप्तये

कुंभस्नानं मंत्रदीक्षां मातृकान्यासमेव च ब्राह्मणः सत्यपूतात्मा गुरुर्ज्ञानी विशिष्यते

द्विजानां च नमःपूर्वमन्येषां च नमोन्तकम् स्त्रीणां च क्वचिदिच्छंति नमो तं च यथाविधि

विप्रस्त्रीणां नमः पूर्वमिदमिच्छंति केचन पञ्चकोटिजपं कृत्वा सदा शिवसमो भवेत्

एकद्वित्रिचतुःकोट्याब्रह्मादीनां पदं व्रजेत् जपेदक्षरलक्षंवा अक्षराणां पृथक्पृथक्

अथवाक्षरलक्षं वा ज्ञेयं शिवपदप्रदम् सहस्रं तु सहस्राणां सहस्रेण दिनेन हि

जपेन्मंत्रादिष्टसिद्धिर्नित्यं ब्राह्मणभोजनात् अष्टोत्तरसहस्रं वै गायत्रीं प्रातरेव हि

ब्राह्मणस्तु जपेन्नित्यं क्रमाच्छिवपदप्रदान् वेदमंत्रांस्तु सूक्तानि जपेन्नियममास्थितः

एकं दशार्णं मंत्रं च शतोनं च तदूर्ध्वकम् अयुतं च सहस्रं च शतमेकं विना भवेत्

वेदपारायणं चैव ज्ञेयं शिवपदप्रदम् अन्यान्बहुतरान्मंत्राञ्जपेदक्षरलक्षतः

एकाक्षरांस्तथा मंत्राञ्जपेदक्षरकोटितः ततः परं जपेच्चैव सहस्रं भक्तिपूर्वकम्

एवं कुर्याद्यथाशक्ति क्रमाच्छिव पदं लभेत् नित्यं रुचिकरं त्वेकं मंत्रमामरणांतिकम्

जपेत्सहस्रमोमिति सर्वाभीष्टं शिवाज्ञया पुष्पारामादिकं वापि तथा संमार्जनादिकम्

शिवाय शिवकार्याथे कृत्वा शिवपदं लभेत् शिवक्षेत्रे तथा वासं नित्यं कुर्याच्च भक्तितः

जडानामजडानां च सर्वेषां भुक्तिमुक्तिदम् तस्माद्वासं शिवक्षेत्रे कुर्यदामरणं बुधः

लिंगाद्धस्तशतं पुण्यं क्षेत्रे मानुषके विदुः सहस्रारत्निमात्रं तु पुण्यक्षेत्रे तथार्षके

दैवलिंगे तथा ज्ञेयं सहस्रारत्निमानतः धनुष्प्रमाणसाहस्रं पुण्यं क्षेत्रे स्वयं भुवि

पुण्यक्षेत्रे स्थिता वापी कूपाद्यपुष्कराणि च शिवगंगेति विज्ञेयं शिवस्य वचनं यथा