शिवपुराणम्

तस्मात्तव मुखोद्गीर्णं साक्षादिव पिनाकिनः शिवज्ञानामृतं पीत्वा न मे तृप्तमभून्मनः

साक्षात्सर्वजगत्कर्तुर्भर्तुरंकं समाश्रिता भगवन्किन्नु पप्रच्छ भर्तारं परमेश्वरी

स्थाने पृष्टं त्वया कृष्ण तद्वक्ष्यामि यथातथम् भवभक्तस्य युक्तस्य तव कल्याणचेतसः

महीधरवरे दिव्ये मंदरे चारुकंदरे देव्या सह महादेवो दिव्यो ध्यानगतो ऽभवत्

तदा देव्याः प्रियसखी सुस्मितास्या शुभावती फुल्लान्यतिमनोज्ञानि पुष्पाणि समुदाहरत्

ततः स्वमंकमारोप्य देवीं देववरोरहः अलंकृत्य च तैः पुष्पैरास्ते हृष्टतरः स्वयम्

अथांतःपुरचारिण्यो देव्यो दिव्यविभूषणाः अंतरंगा गणेन्द्राश्च सर्वलोकमहेश्वरीम्

भर्तारं परिपूर्णं च सर्वलोकमहेश्वरम् चामरासक्तहस्ताश्च देवीं देवं सिषेविरे

ततः प्रियाः कथा वृत्ता विनोदाय महेशयोः त्राणाय च नृणां लोके ये शिवं शरणं गताः

तदावसरमालोक्य सर्वलोकमहेश्वरी भर्तारं परिपप्रच्छ सर्वलोकमहेश्वरम्

केन वश्यो महादेवो मर्त्यानां मंदचेतसाम् आत्मतत्त्वाद्यशक्तानामात्मनामकृतात्मनाम्

न कर्मणा न तपसा न जपैर्नासनादिभिः न ज्ञानेन न चान्येन वश्यो ऽहं श्रद्धया विना

श्रद्धा मय्यस्ति चेत्पुंसां येन केनापि हेतुना वश्यः स्पृश्यश्च दृश्यश्च पूज्यस्संभाष्य एव च

साध्या तस्मान्मयि शद्धा मां वशीकर्तुमिच्छता श्रद्धा हेतुस्स्वधर्मस्य रक्षणं वर्णिनामिह

स्ववर्णाश्रमधर्मेण वर्तते यस्तु मानवः तस्यैव भवति श्रद्धा मयि नान्यस्य कस्यचित्

आम्नायसिद्धमखिलं धर्ममाश्रमिणामिह ब्रह्मणा कथितं पूर्वं ममैवाज्ञापुरस्सरम्

स तु पैतामहो धर्मो बहुवित्तक्रियान्वितः नात्यन्त फलभूयिष्ठः क्लेशाया ससमन्वितः तेन धर्मेण महतां श्रद्धां प्राप्य सुदुर्ल्लभाम्

वर्णिनो ये प्रपद्यंते मामनन्यसमाश्रयाः तेषां सुखेन मार्गेण धर्मकामार्थमुक्तयः

वर्णाश्रमसमाचारो मया भूयः प्रकल्पितः तस्मिन्भक्तिमतामेव मदीयानां तु वर्णिनाम्

अधिकारो न चान्येषामित्याज्ञा नैष्ठिकी मम तदाज्ञप्तेन मार्गेण वर्णिनो मदुपाश्रयाः

मलमायादिपाशेभ्यो विमुक्ता मत्प्रसादतः परं मदीयमासाद्य पुनरावृत्तिदुर्लभम् परमं मम साधर्म्यं प्राप्य निर्वृतिमाययुः

तस्माल्लब्ध्वाप्यलब्ध्वा वा वर्णधर्मं मयेरितम् आश्रित्य मम भक्तश्चेत्स्वात्मनात्मानमुद्धरेत्

अलब्धलाभ एवैष कोटिकोटिगुणाधिकः तस्मान्मे मुखतो लब्धं वर्णधर्मं समाचरेत्

ममावतारा हि शुभे योगाचार्यच्छलेन तु सर्वांतरेषु सन्त्यार्ये संततिश्च सहस्रशः

अयुक्तानामबुद्धीनामभक्तानां सुरेश्वरि दुर्लभं संततिज्ञानं ततो यत्नात्समाश्रयेत्

सा हानिस्तन्महच्छिद्रं स मोहस्सांधमूकता यदन्यत्र श्रमं कुर्यान्मोक्षमार्गबहिष्कृतः

ज्ञानं क्रिया च चर्या च योगश्चेति सुरेश्वरि चतुष्पादः समाख्यातो मम धर्मस्सनातनः

पशुपाशपतिज्ञानं ज्ञानमित्यभिधीयते षडध्वशुद्धिर्विधिना गुर्वधीना क्रियोच्यते

वर्णाश्रमप्रयुक्तस्य मयैव विहितस्य च ममार्चनादिधर्मस्य चर्या चर्येति कथ्यते