शिवपुराणम्

अष्टाङ्गमर्घ्यमुत्कृष्टं धूपालेपौ विशेषतः चन्दनं वामदेवाख्ये हरितालं च पौरुषे

ईशाने भसितं केचिदालेपनमितीदृशाम् न धूपमिति मन्यन्ते धूपान्तरविधानतः सितागुरुमघोराख्ये मुखे कृष्णागुरुं पुनः

पौरुषे गुग्गुलं सव्ये सौम्ये सौगंधिकं मुखे ईशाने ऽपि ह्युशीरादि देयाद्धूपं विशेषतः

शर्करामधुकर्पूरकपिलाघृतसंयुतम् चंदनागुरुकाष्ठाद्यं सामान्यं संप्रचक्षते

कर्पूरवर्तिराज्याढ्या देया दीपावलिस्ततः अर्घ्यमाचमनं देयं प्रतिवक्त्रमतः परम्

प्रथमावरणे पूज्यो क्रमाद्धेरम्बषण्मुखौ ब्रह्मांगानि ततश्चैव प्रथमावरणेर्चिते

द्वितीयावरणे पूज्या विघ्नेशाश्चक्रवर्तिनः तृतीयावरणे पूज्या भवाद्या अष्टमूर्तयः

महादेवादयस्तत्र तथैकादशमूर्तयः चतुर्थावरणे पूज्याः सर्व एव गणेश्वराः

बहिरेव तु पद्मस्य पञ्चमावरणे क्रमात् दशदिक्पतयः पूज्याः सास्त्राः सानुचरास्तथा

ब्रह्मणो मानसाः पुत्राः सर्वे ऽपि ज्योतिषां गणाः सर्वा देव्यश्च देवाश्च सर्वे सर्वे च खेचराः

पातालवासिनश्चान्ये सर्वे मुनिगणा अपि योगिनो हि सखास्सर्वे पतंगा मातरस्तथा

क्षेत्रपालाश्च सगणाः सर्वं चैतच्चराचरम् पूजनीयं शिवप्रीत्या मत्त्वा शंभुविभूतिमत्

अथावरणपूजांते संपूज्य परमेश्वरम् साज्यं सव्यं जनं हृद्यं हविर्भक्त्या निवेदयेत्

मुखवासादिकं दत्त्वा ताम्बूलं सोपदंशकम् अलंकृत्य च भूयो ऽपि नानापुष्पविभूषणैः

नीराजनांते विस्तीर्य पूजाशेषं समापयेत् चषकं सोपकारं च शयनं च समर्पयेत्

चन्द्रसंकाशहारं च शयनीयं समर्पयेत् आद्यं नृपोचितं हृद्यं तत्सर्वमनुरूपतः

कृत्वा च कारयित्वा च हित्वा च प्रतिपूजनम् स्तोत्रं व्यपोहनं जप्त्वा विद्यां पञ्चाक्षरीं जपेत्

प्रदक्षिणां प्रणामं च कृत्वात्मानं समर्पयेत् ततः पुरस्ताद्देवस्य गुरुविप्रौ च पूजयेत्

दत्त्वार्घ्यमष्टौ पुष्पाणि देवमुद्वास्य लिंगतः अग्नेश्चाग्निं सुसंयम्य ह्युद्वास्य च तमप्युत

प्रत्यहं च जनस्त्वेवं कुर्यात्सेवां पुरोदिताम् ततस्तत्साम्बुजं लिंगं सर्वोपकरणान्वितम्

समर्पयेत्स्वगुरवे स्थापयेद्वा शिवालये संपूज्य च गुरून्विप्रान्व्रतिनश्च विशेषतः

भक्तान्द्विजांश्च शक्तश्चेद्दीनानाथांश्च तोषयेत् स्वयं चानशने शक्तः फलमूलाशने ऽथ वा

पयोव्रतो वा भिक्षाशी भवेदेकाशनस्तथा नक्तं युक्ताशनो नित्यं भूशय्यानिरतः शुचिः

भस्मशायी तृणेशायी चीराजिनधृतो ऽथवा ब्रह्मचर्यव्रतो नित्यं व्रतमेतत्समाचरेत्

अर्कवारे तथार्द्रायां पञ्चदश्यां च पक्षयोः अष्टम्यां च चतुर्दश्यां शक्तस्तूपवसेदपि

पाखण्डिपतितोदक्यास्सूतकान्त्यजपूर्वकान् वर्जयेत्सर्वयत्नेन मनसा कर्मणा गिरा

क्षमदानदयासत्याहिंसाशीलः सदा भवेत् संतुष्टश्च प्रशान्तश्च जपध्यानरतस्तथा

कुर्यात्त्रिषवणस्नानं भस्मस्नानमथापि वा पूजां वैशेषिकीं चैव मनसा वचसा गिरा

बहुनात्र किमुक्तेन नाचरेदशिवं व्रती प्रमादात्तु तथाचारे निरूप्य गुरुलाघवे