शिवपुराणम्

स्त्रियश्च प्रायशो भ्रष्टा भर्त्रवज्ञानकारिकाः श्वशुरद्रोहकारिण्यो निर्भया मलिनाशनाः

कुहावभावनिरताः कुशीलास्स्मरविह्वलाः जारसंगरता नित्यं स्वस्वामिविमुखास्तथा

तनया मातृपित्रोश्च भक्तिहीना दुराशयाः अविद्यापाठका नित्यं रोगग्रसितदेहकाः

एतेषां नष्टबुद्धीनां स्वधर्मत्यागशीलिनाम् परलोकेपीह लोके कथं सूत गतिर्भवेत्

इति चिंताकुलं चित्तं जायते सततं हि नः परोपकारसदृशो नास्ति धर्मो परः खलु

लघूपायेन येनैषां भवेत्सद्योघनाशनम् सर्वसिद्धान्तवित्त्वं हि कृपया तद्वदाधुना

इत्याकर्ण्य वचस्तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् मनसा शंकरं स्मृत्वा सूतः प्रोवाच तान्मुनीन्

साधुपृष्टं साधवो वस्त्रैलोक्यहितकारकम् गुरुं स्मृत्वा भवत्स्नेहाद्वक्ष्ये तच्छृणुतादरात्

वेदांतसारसर्वस्वं पुराणं शैवमुत्तमम् सर्वाघौघोद्धारकरं परत्र परमार्थदम्

कलिकल्मषविध्वंसि यस्मिञ्च्छिवयशः परम् विजृम्भते सदा विप्राश्चतुर्वर्गफलप्रदम्

तस्याध्ययनमात्रेण पुराणस्य द्विजोत्तमाः सर्वोत्तमस्य शैवस्य ते यास्यंति सुसद्गतिम्

तावद्विजृंभते पापं ब्रह्महत्यापुरस्सरम् यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

तावत्कलिमहोत्पाताः संचरिष्यंति निर्भयाः यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

तावत्सर्वाणि शास्त्राणि विवदंति परस्परम् यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

तावत्स्वरूपं दुर्बोधं शिवस्य महतामपि यावच्छिवपुराणं हि नो देष्यति जगत्यहो

तावद्यमभटाः क्रूराः संचरिष्यंति निर्भयाः यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

तावत्सर्वपुराणानि प्रगर्जंति महीतले यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

तावत्सर्वाणि तीर्थानि विवदंति महीतले यावछिवपुराणं हि नोदेष्यति जगत्यहो

तावत्सर्वाणि मंत्राणि विवदंति महीतले यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

तावत्सर्वाणि क्षेत्राणि विवदंति महीतले यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

तावत्सर्वाणि पीठानि विवदंति महीतले यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

तावत्सर्वाणि दानानि विवदंति महीतले यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

तावत्सर्वे च ते देवा विवदंति महीतले यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

तावत्सर्वे च सिद्धान्ता विवदंति महीतले यावच्छिवपुराणं हि नोदेष्यति महीतले

अस्य शैवपुराणस्य कीर्तनश्रवणाद्द्विजाः फलं वक्तुं न शक्नोमि कार्त्स्न्येन मुनिसत्तमाः

तथापि तस्य माहात्म्यं वक्ष्ये किंचित्तु वोनघाः चित्तमाधाय शृणुत व्यासेनोक्तं पुरा मम

एतच्छिवपुराणं हि श्लोकं श्लोकार्धमेव च यः पठेद्भक्तिसंयुक्तस्स पापान्मुच्यते क्षणात्

एतच्छिवपुराणं हि यः प्रत्यहमतंद्रितः यथाशक्ति पठेद्भक्त्या स जीवन्मुक्त उच्यते

एतच्छिवपुराणं हि यो भक्त्यार्चयते सदा दिने दिने ऽश्वमेधस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्