शिवपुराणम्

सामरः प्रार्थितो ब्रह्मा ययौ देव्यास्तपोवनम् संस्मरन्मनसा देवदुःखमोक्षं स्वयत्नतः

ददर्श च सुरश्रेष्ठः श्रेष्ठे तपसि निष्ठिताम् प्रतिष्ठामिव विश्वस्य भवानीं परमेश्वरीम्

ननाम चास्य जगतो मातरं स्वस्य वै हरेः रुद्रस्य च पितुर्भार्यामार्यामद्रीश्वरात्मजाम्

ब्रह्माणमागतं दृष्ट्वा देवी देवगणैः सह अर्घ्यं तदर्हं दत्त्वा ऽस्मै स्वागताद्यैरुपाचरत्

तां च प्रत्युपचारोक्तिं पुरस्कृत्याभिनंद्य च पप्रच्छ तपसो हेतुमजानन्निव पद्मजः

तीव्रेण तपसानेन देव्या किमिह साध्यते तपःफलानां सर्वेषां त्वदधीना हि सिद्धयः

यश्चैव जगतां भर्ता तमेव परमेश्वरम् भर्तारमात्मना प्राप्य प्राप्तञ्च तपसः फलम्

अथवा सर्वमेवैतत्क्रीडाविलसितं तव इदन्तु चित्रं देवस्य विरहं सहसे कथम्

सर्गादौ भवतो देवादुत्पत्तिः श्रूयते यदा तदा प्रजानां प्रथमस्त्वं मे प्रथमजः सुतः

यदा पुनः प्रजावृद्ध्यै ललाटाद्भवतो भवः उत्पन्नो ऽभूत्तदा त्वं मे गुरुः श्वशुरभावतः

यदा भवद्गिरीन्द्रस्ते पुत्रो मम पिता स्वयम् तदा पितामहस्त्वं मे जातो लोकपितामह

तदीदृशस्य भवतो लोकयात्राविधायिनः वृत्तवन्तःपुरे भर्ता कथयिष्ये कथं पुनः

किमत्र बहुना देहे यश्चायं मम कालिमा त्यक्त्वा सत्त्वविधानेन गौरी भवितुमुत्सहे

एतावता किमर्थेन तीव्रं देवि तपः कृतम् स्वेच्छैव किमपर्याप्ता क्रीडेयं हि तवेदृशी

क्रीडा ऽपि च जगन्मातस्तव लोकहिताय वै अतो ममेष्टमनया फलं किमपि साध्यताम्

निशुंभशुंभनामानौ दैत्यौ दत्तवरौ मया दृप्तौ देवान्प्रबाधेते त्वत्तो लब्धस्तयोर्वधः

अलं विलंबनेनात्र त्वं क्षणेन स्थिरा भव शक्तिर्विसृज्यमाना ऽद्य तयोर्मृत्युर्भविष्यति

ब्राह्मणाभ्यर्थिता चैव देवी गिरिवरात्मजा त्वक्कोशं सहसोत्सृज्य गौरी सा समजायत

सा त्वक्कोशात्मनोत्सृष्टा कौशिकी नाम नामतः काली कालाम्बुदप्रख्या कन्यका समपद्यत

सा तु मायात्मिका शक्तिर्योगनिद्रा च वैष्णवी शंखचक्रत्रिशूलादिसायुधाष्टमहाभुजा

सौम्या घोरा च मिश्रा च त्रिनेत्रा चन्द्रशेखरा अजातपुंस्पर्शरतिरधृष्या चातिसुन्दरी

दत्ता च ब्रह्मणे देव्या शक्तिरेषा सनातनी निशुंभस्य च शुंभस्य निहंत्री दैत्यसिंहयोः

ब्रह्मणापि प्रहृष्टेन तस्यै परमशक्तये प्रबलः केसरी दत्तो वाहनत्वे समागतः

विन्ध्ये च वसतिं तस्याः पूजामासवपूर्वकैः मांसैर्मत्स्यैरपूपैश्च निर्वर्त्यासौ समादिशत्

सा चैव संमता शक्तिर्ब्रह्मणो विश्वकर्मणः प्रणम्य मातरं गौरीं ब्रह्माणं चानुपूर्वशः

शक्तिभिश्चापि तुल्याभिः स्वात्मजाभिरनेकशः परीता प्रययौ विन्ध्यं दैत्येन्द्रौ हन्तुमुद्यता

निहतौ च तया तत्र समरे दैत्यपुंगवौ तद्बाणैः कामबाणैश्च च्छिन्नभिन्नांगमानसौ

तद्युद्धविस्तरश्चात्र न कृतो ऽन्यत्र वर्णनात् ऊहनीयं परस्माच्च प्रस्तुतं वर्णयामि वः

उत्पाद्य कौशिकीं गौरी ब्रह्मणे प्रतिपाद्य ताम् तस्य प्रत्युपकाराय पितामहमथाब्रवीत्