शिवपुराणम्

कृत्वापि सुमहत्पापं भक्त्या यजति यश्शिवम् मुच्यते पातकैः सर्वैर्नात्र कार्या विचारणा

बहुनात्र किमुक्तेन वृथा दानं वृथा तपः वृथा यज्ञो वृथा होमः शिवनिन्दारतस्य तु

ततः सनारायणकास्सरुद्राः सलोकपालास्समरे सुरौघाः गणेंद्रचापच्युतबाणविद्धाः प्रदुद्रुवुर्गाढरुजाभिभूताः

चेलुः क्वचित्केचन शीर्णकेशाः सेदुः क्वचित्केचन दीर्घगात्राः पेतुः क्वचित्केचन भिन्नवक्त्रा नेशुः क्वचित्केचन देववीराः

केचिच्च तत्र त्रिदशा विपन्ना विस्रस्तवस्त्राभरणास्त्रशस्त्राः निपेतुरुद्भासितदीनमुद्रा मदं च दर्पं च बलं च हित्वा

सस्मुत्पथप्रस्थितमप्रधृष्यो विक्षिप्य दक्षाध्वरमक्षतास्त्रैः बभौ गणेशस्स गणेश्वराणां मध्ये स्थितः सिंह इवर्षभाणाम्

इति सञ्छिन्नभिन्नांगा देवा विष्णुपुरोगमाः क्षणात्कष्टां दशामेत्य त्रेसुः स्तोकावशेषिता

त्रस्तांस्तान्समरे वीरान् देवानन्यांश्च वै गणाः प्रमथाः परमक्रुद्धा वीरभद्रप्रणोदिताः

प्रगृह्य च तथा दोषं निगडैरायसैर्दृढैः बबन्धुः पाणिपादेषु कंधरेषूदरेषु च

तस्मिन्नवसरे ब्रह्मा भद्रमद्रीन्द्रजानुतम् सारथ्याल्लब्धवात्सल्यः प्रार्थयन् प्रणतो ऽब्रवीत्

अलं क्रोधेन भगवन्नष्टाश्चैते दिवौकसः प्रसीद क्षम्यतां सर्वं रोमजैस्सह सुव्रत

एवं विज्ञापितस्तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना शमं जगाम संप्रीतो गणपस्तस्य गौरवात्

देवाश्च लब्धावसरा देवदेवस्य मंत्रिणः धारयन्तो ऽञ्जलीन्मूर्ध्नि तुष्टुवुर्विविधैः स्तवैः

रुद्रभद्राय रुद्राणां पतये रुद्रभूतये

कालाग्निरुद्ररूपाय कालकामांगहारिणे देवतानां शिरोहन्त्रे दक्षस्य च दुरात्मनः

संसर्गादस्य पापस्य दक्षस्याक्लिष्टकर्मणः शासिताः समरे वीर त्वया वयमनिन्दिता

दग्धाश्चामी वयं सर्वे त्वत्तो भीताश्च भो प्रभो त्वमेव गतिरस्माकं त्राहि नश्शरणागतान्

तुष्टस्त्वेवं स्तुतो देवान् विसृज्य निगडात्प्रभुः आनयद्देवदेवस्य समीपममरानिह

देवोपि तत्र भगवानन्तरिक्षे स्थितः प्रभुः सगणः सर्वगः शर्वस्सर्वलोकमहेश्वरः

तं दृष्ट्वा परमेशानं देवा विष्णुपुरोगमाः प्रीता अपि च भीताश्च नमश्चक्रुर्महेश्वरम्

दृष्ट्वा तानमरान्भीतान्प्रणतार्तिहरो हरः इदमाह महादेवः प्रहसन् प्रेक्ष्य पार्वतीम्

माभैष्ट त्रिदशास्सर्वे यूयं वै मामिकाः प्रजाः अनुग्रहार्थमेवेह धृतो दंडः कृपालुना

भवतां निर्जराणां हि क्षान्तो ऽस्माभिर्व्यतिक्रमः क्रुद्धेष्वस्मासु युष्माकं न स्थितिर्न च जीवितम्

इत्युक्तास्त्रिदशास्सर्वे शर्वेणामिततेजसा सद्यो विगतसन्देहा ननृतुर्विबुधा मुदा

प्रसन्नमनसो भूत्वानन्दविह्वलमानसाः स्तुतिमारेभिरे कर्तुं शंकरस्य दिवौकसः

त्वमेव देवाखिललोककर्ता पाता च हर्ता परमेश्वरो ऽसि कविष्णुरुद्राख्यस्वरूपभेदै रजस्तमस्सत्त्वधृतात्ममूर्ते

सर्वमूर्ते नमस्ते ऽस्तु विश्वभावन पावन अमूर्ते भक्तहेतोर्हि गृहीताकृतिसौख्यद

चंद्रो ऽगदो हि देवेश कृपातस्तव शंकर निमज्जनान्मृतः प्राप सुखं मिहिरजाजलिः

सीमन्तिनी हतधवा तव पूजनतः प्रभो सौभाग्यमतुलं प्राप सोमवारव्रतात्सुतान्