शिवपुराणम्

द्वादशास्यं तु रुद्राक्षं धारयेत्केशदेशके आदित्याश्चैव ते सर्वेद्वादशैव स्थितास्तथा

त्रयोदशमुखो विश्वेदेवस्तद्धारणान्नरः सर्वान्कामानवाप्नोति सौभाग्यं मंगलंलभेत्

चतुर्दशमुखो यो हि रुद्राक्षः परमःशिवः धारयेन्मूर्ध्नि तं भक्त्यासर्वपापं प्रणश्यति

इतिरुद्राक्षभेदा हि प्रोक्तावैमुखभेदतः

भक्तिश्रद्धायुतश्चैव सर्वकामार्थसिद्धये रुद्राक्षान्धारयेन्मंत्रैर्देवनालस्य वर्जितः

विना मंत्रेण हो धत्ते रुद्राक्षं भुविमानवः स याति नरकं घोरं यावदिन्द्राश्चतुर्दश

रुद्राक्षमालिनंदृष्ट्वा भूतप्रेतपिशाचकाः डाकिनीशाकिनी चैव ये चान्ये द्रोहकारकाः

कृत्रिमं चैव यत्किंचिदभिचारादिकंचयात् तत्सर्वंदूरतोयातिदृष्ट्वा शंकितविग्रहम्

रुद्राक्षमालिनं दृष्ट्वा शिवो विष्णुः प्रसीदति देवीगणपतिस्सूर्यःसुराश्चान्येपिपार्वति

एवंज्ञात्वातुमाहात्म्यंरुद्राक्षस्यमहेश्वरि सम्यग्धार्यास्समंत्राश्चभक्त्याधर्मविवृद्धये

इत्युक्तंगिरिजाग्रेहिशिवेनपरमात्मना भस्मरूद्राक्षमाहात्म्यं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

शिवस्यातिप्रियौज्ञेयौ भस्मरुद्राक्षधारिणौ तद्धारणप्रभावद्धि भुक्तिर्मुक्तिर्न संशयः

भस्मरुद्राक्षधारी यः शिवभक्तस्स उच्यते पञ्चाक्षरजपासक्तः परिपूर्णश्चसन्मुखे

विनाभस्मत्रिपुंड्रेणविनारुद्राक्षमालया पूजितोपिमहादेवोनाभीष्टफलदायकः

तत्सर्वं च समाख्यातं यत्पृष्टंहिमुनीश्वर भस्मरुद्राक्षमाहात्म्यं सर्वकामसमृद्धिदम्

एतद्यःशृणुयान्नित्यंमाहात्म्यपरमंशुभम् रुद्राक्षभस्मनोर्भक्त्यासर्वान्कामानवाप्नुयात्

इह सर्वसुखं भुक्त्वा पुत्रपौत्रादिसंयुतः लभेत्परत्र सन्मोक्षं शिवस्यातिप्रियो भवेत्

विद्येश्वरसंहितेयं कथिता वो मुनीश्वराः सर्वसिद्धिप्रदा नित्यंमुक्तिदा शिवशासनात्

नमश्शिवाय सोमाय सगणाय ससूनवे प्रधानपुरुषेशाय सर्गस्थित्यंतहेतवे

शक्तिरप्रतिमा यस्य ह्यैश्वर्यं चापि सर्वगम् स्वामित्वं च विभुत्वं च स्वभावं संप्रचक्षते

तमजं विश्वकर्माणं शाश्वतं शिवमव्ययम् महादेवं महात्मानं व्रजामि शरणं शिवम्

धर्मक्षेत्रे महातीर्थे गंगाकालिंदिसंगमे प्रयागे नैमिषारण्ये ब्रह्मलोकस्य वर्त्मनि

मुनयश्शंसितात्मानः सत्यव्रतपरायणाः महौजसो महाभागा महासत्रं वितेनिरे

तत्र सत्रं समाकर्ण्य तेषामक्लिष्टकर्मणाम् साक्षात्सत्यवतीसूनोर्वेदव्यासस्य धीमतः

शिष्यो महात्मा मेधावी त्रिषु लोकेषु विश्रुतः पञ्चावयवयुक्तस्य वाक्यस्य गुणदोषवित्

उत्तरोत्तरवक्ता च ब्रुवतो ऽपि बृहस्पतेः मधुरः श्रवणानां च मनोज्ञपदपर्वणाम्

कथानां निपुणो वक्ता कालविन्नयवित्कविः आजगाम स तं देशं सूतः पौराणिकोत्तमः

तं दृष्ट्वा सूतमायांतं मुनयो हृष्टमानसाः तस्मै साम च पूजां च यथावत्प्रत्यपादयन्

प्रतिगृह्य सतां पूजां मुनिभिः प्रतिपादिताम् उद्दिष्टमानसं भेजे नियुक्तो युक्तमात्मनः