सिंहमासे वा भाद्रपदस्य काले यदा सप्तमी तिथिः हस्ता नक्षत्रे रविवासरे श्रवणादारभ्य पतति, तदा तस्यां सन्निपत्य वर्षफलदायिनी पूजा विहिता। तत्र सप्तम्यां शुक्लपक्षे माग्हस्य, सूर्यस्य पूजनं कार्यम्। ज्येष्ठे वा भाद्रपदे सोमवासरे द्वादश्यां श्रवणा नक्षत्रे, तदा देवपूजा विधीयते। द्वादश्यां विष्णोः पूजनं श्रेयस्करं समृद्धिदायकं च स्मृतम्। विशेषतः श्रावणे विष्णोः पूजया सर्वारोग्यसिद्धिः प्रसिद्धा। द्वादश्यां द्वादश गोदानेन सर्वोपस्करसम्पन्नेन, विष्णोर्होमफलसमं फलं लभ्यते। द्वादश्यां द्वादश ब्राह्मणान् विष्णोर्द्वादशनाम्नः रूपेण षोडशोपचारैः पूजयित्वा तदनुग्रहः लभ्यते। एवं सर्वेषां देवतानां द्वादशनाम्ना पूजनं, ब्रह्मणो द्वादशविधं पूजनं च, तेषां तुष्टिदायकं भवति। कर्कटकमासे सोमवासरे नवम्यां मृगशीर्षे सम्प्राप्ते, काम्यकः सर्वभोगफलप्रदायिनीं मातरं पूजयेत्। आश्वयुजस्य शुक्लपक्षे नवम्यां सर्वकामफलप्राप्तिः स्यात्, विशेषतः कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रविवासरे। आर्द्रा वा महार्द्रा दिने शिवपूजा विशेषतः स्तूयते; कृष्णपक्षे माग्हस्य चतुर्दश्यां सर्वकामफलप्रदा स्यात्। दीर्घायुष्यम्, मृत्युनिवारणं, सर्वसिद्धिप्रदानं च, विशेषतः ज्येष्ठमासे महार्द्रा दिने चतुर्दश्यां च लभ्यते। अथवा मार्गशीर्षे आर्द्रा दिने षोडशोपचारैः शिवस्य विशेषरूपे पूजनं कृत्वा तस्य पाददर्शनं सुलभं भवति। शिवस्य पूजनं भोगमोक्षप्रदं ज्ञेयम्। देवतानां तिथ्यनुसारं पूजनं, विशेषतः कार्तिके, अतिशयेन पूज्यते। कार्तिकमास आगते, विद्वान् दानैः, तपसा, हविः, जपैः, नियमैः च सर्वान् देवतान् पूजयेत्। षोडशविधसेवया, प्रतिमाभिः, वैदिकमन्त्रैः च, ब्राह्मणभोजनैः च, कामक्लेशविनाशकः भवति। कार्तिके देवपूजया सर्वभोगलाभः, रोगनाशः, भूतपीडाविनाशश्च स्यात्। कार्तिके रविवासरे सूर्यपूजया, तैलयुतकर्पासदानं च कृत्वा, कुष्ठादिरोगनाशः स्यात्। हरितकीमरिचवस्त्रक्षीरादिदानेन, ब्रह्मप्रतिष्ठया, क्षयशोषनाशः भवति। दीपदानसर्षपदानेन अपस्मारो नश्यति। कर्त्तिकायां सोमवासरे शिवपूजा विधानम्। तेन महादारिद्र्यनाशः, सर्वसमृद्धिलाभश्च, गृहक्षेत्रगृह्योपस्करदानात् स्यात्। कृत्तिकायां मङ्गलवासरे स्कन्दपूजया, दीपघण्टादिदानेन वाक्सिद्धिः शीघ्रं लभ्यते। बुधवासरे विष्णुपूजया, दध्यान्नप्रदानेन सुतलाभः स्यात्। गुरुवासरे ब्रह्मणः पूजया, मधुसुवर्णघृतदानात् भोगवृद्धिः जायते। गन्धपुष्पान्नदानात् च भोगवृद्धिः। अपत्यहीना स्त्री सुवर्णरौप्यदानात् सुपुत्रं लभते। कृत्तिकायां शनिवासरे दिक्पालपूजा विधानम्। दिग्गजसर्पसेतुत्र्यम्बकरुद्रविष्णुपापनाशकपूजा च कार्या। ब्रह्मणो ज्ञानदायिनः, धन्वन्तर्याश्विनोश्च पूजया रोगनाशः, अकालमृत्युनिवारणं, आकस्मिकविकारशान्तिश्च भवति। लवणायसतैलमाषत्रिकटुपलादानात्, गन्धजलादिदानेन, द्रवद्रव्यदानात्, स्वर्गलाभः स्यात्। मार्गशीर्षे प्रातःकाले पूजाविधानम्। शिवादीनां क्रमशः पूजया सर्वसिद्धिलाभः। तत्र शाल्यन्नं हविर्दत्तं श्रेष्ठं स्मृतम्। विविधान्नदानं मार्गशीर्षे विशेषतः स्तूयते; तत्र अन्नदानात् सर्वकामफलप्राप्तिः। पापनाशः, कर्मसिद्धिः, आरोग्यम्, धर्मः, वेदाध्ययनं, वेदविनियोगः च तत्र सिध्यन्ति। इह च परत्र च महाभोगाः, नित्यसंयोगः, वेदान्ते ज्ञानलाभः, मार्गशीर्षे शाल्यन्नदानात् सिध्यन्ति। मार्गशीर्षे प्रातःकाले त्रिदिनं वा अधिकं वा, कामयमानः देवतानां पूजां कुर्यात्; मासारम्भे विलम्बः न कार्यः। यावद्योगः तावत् धनुर्मासे विधानम्; तत्र मासं संयम्य उपवासः कार्यः। ब्राह्मणः मध्यान्हे गायत्रीं जपेत्, ततः पञ्चाक्षरादि सप्ताक्षरान्तं मन्त्रं जपेत्। ज्ञानप्राप्त्यन्ते देहान्ते ब्राह्मणस्य मोक्षः स्यात्; अन्येषां त्रिःस्नानजपेन। पञ्चाक्षरमन्त्रस्य नित्यजपेन शुद्धज्ञानं लभ्यते; इच्छितमन्त्रनित्यजपेन महापापविनाशः स्यात्। धनुर्मासे विशेषतः महाहविः कर्तव्यः, शाल्येकाद्रव्येण, मरिचप्रस्थेन च। द्वादशविधं सर्वं गणयित्वा, मधुघृतकुडवेन, मुद्गद्रोणेन, द्वादशशाकैः। घृतपक्वान्नैः, मधुरैः, शाल्यादिभिः द्वादशविधैः, दधिदुग्धद्वादशप्रस्थैश्च। एवं मासानुसारं तिथ्यनुसारं च पूजनविधानं, दानानि, जपाः, हवनानि च, सुसम्पन्नानि सन्ति, येन सर्वकामफलप्राप्तिः, पापविनाशः, आरोग्यसिद्धिः, धर्मलाभः, ज्ञानप्राप्तिश्च अवश्यं भवति।