एकदा पुरा शास्त्रविदाः श्रुतिसारं शिवपुराणं महात्मानं कथयन्ति स्म। यः कश्चित् श्रद्धया परमफललाभाय पञ्चवारं सम्यक् शिवपुराणं पठति, स निःसंशयं तद् फलम् अवाप्नोति—एवं श्रुतिर्निर्दिशति। अतीतेषु कालेषु राजानः, श्रेष्ठब्रह्मणाः, उदारवैश्याश्च, सप्तवारं तस्य पाठेन शिवस्य साक्षात्कारं प्राप्तवन्तः—एवं पुरावृत्तं प्रसिद्धम्। यः कश्चन भक्तियुक्तः, श्रद्धासंपन्नः, एतद् शिवपुराणं शृणोति, स इह सर्वान् भोगान् अनुभूय, अन्ते मोक्षं प्राप्नोति—एवं धर्मशास्त्रं प्रतिपादयति। एतत् शिवपुराणं शिवस्य परमप्रियं, भुक्तिमुक्तिप्रदं, वेदसमानं, भक्तिवर्धनं च इति कीर्त्यते। शिवपुराणस्य वक्तारं श्रोतारं च, तेषां कुलं, सेवकान्, पुत्रान्, मातरश्च सर्वदा शंकरः स्वस्ति ददातु—एवं शिवपुराणे कथ्यते।