न तत्र किम् उचितम् कर्म? इदानीं न जानन्, यत् मनसि आगच्छति तत् एव अहम् उवाचम्, भवतः समक्षम् नमन्। कारणं त्वया दत्तम्, किन्तु तव मायया विस्मृतम्; मोहितः अहं गर्वितः च पुनः त्वया उपदिष्टः। किम् बहु व्याख्यानेन? अहम् अत्यन्तभीतः, भगवन्, यत् त्वां अव्यक्तं ज्ञातुम् इच्छन्। त्वां महादेवम्, भीतजनदुःखहरं, स्तुवन्ति; अतः अद्य त्वं मम अपराधं क्षमस्व, शङ्कर। एवं तयोः प्रभ्योः उक्तः, महाभगवान् प्रसन्नः, सौम्यस्मितेन तयोः कृपया उवाच। "हे ब्रह्मन् विष्णो, यूवां मम मायया मोहितौ, स्वशक्त्याः गर्वेन परस्परं विरोधिनौ अभवताम्। विवादे प्रवृत्तौ, युद्धपर्यन्तम् अपि न निवृत्तौ; तस्मात् सृष्टिः विघ्निताः, यद्यपि यूवां जगतः कारणौ। अज्ञानगर्वात् विरोधः उत्पन्नः; तं दूरकर्तुम् अहम् स्वयम् यूवयोः गर्वं मोहं च उत्पादितवान्। लिङ्गस्य प्रादुर्भावलीलया यूवां संयमितौ; अतः सर्वं विवादं लज्जां च त्यक्त्वा, यूवां द्वौ, द्वेषरहितौ, मम आज्ञया, सर्वविद्यसमूहैः सह, पूर्ववत् स्वकार्यं कुरुतम्। यूवां जगतः कारणरूपेण कीर्तिं स्थापयितुम्, अहम् उभयोः पञ्चाक्षरीं मन्त्ररत्नं, सूत्रनाम्नं, दत्तवान्। यत् अहम् उभयोः उपदिष्टवान्, तद् अद्य विस्मृतम्; पुनः तद् पूर्ववत् मम आज्ञया ददामि। तद् विना यूवां न सृजनं न रक्षणं कर्तुं शक्नुथः। इत्युक्त्वा महाभगवान् नारायणं पितामहं च सम्बोधितवान्। स मन्त्रराजं सर्वविद्यसमूहैः सह उभयोः दत्तवान्; दिव्यं महेश्वरस्य आज्ञां लब्ध्वा, मन्त्ररत्नं सर्वकलाः च पूर्ववत्, यूवां भगवत्-भगवत्पादयोः दण्डवत् प्रणम्य, तत्र निर्भयौ, हृष्टौ, शान्तौ च स्थितौ। तस्मिन् काले, अद्भुतं मायामयं दिव्यं लिङ्गं कुतः अपि अदृष्यम् अभवत्। लिङ्गं तयोः कत्रापि न दृष्टम्; ततः 'हा!' इति विलपन्तौ, तयोः स्नेहः सहसा भग्नः। 'किम् एषा अद्भुतघटना?' इति परस्परं उक्त्वा, शम्भोः अगम्यमहिम्नि चिन्तयन्तौ, तयोः दुःखं नष्टम्। परममित्र्यं लब्ध्वा, परस्परं आलिङ्ग्य, तौ देवश्रेष्ठौ जगत्कर्मणि प्रवृत्तौ। तस्मात् कालात् इन्द्राद्याः सर्वे देवाः असुराः ऋषयः मनुष्याः नागाः स्त्रियः च, विधिपूर्वकं लिङ्गं स्थापयन्ति, तं लिङ्गे पूजयन्ति। ततः ब्रह्मा उवाच—"भगवन्, अहम् श्रुतुम् इच्छामि, यथा लिङ्गप्रतिष्ठा परमविधिः, यथा शिवेन प्रतिमा लिङ्गं च स्थापितम्।" शुभे दिने, शुक्लपक्षे, शिवशास्त्रानुसारं, लिङ्गं सम्यक् स्थापयेत्। शुभस्थानं चयन्य भूमिं परीक्ष्य, शुक्ललक्षणपूर्वकं दशपूजाविधिं कुर्यात्। स्थलं शुद्धीकृत्य, सम्बन्ध rites कृत्य, लिङ्गं स्नानस्थानं नयेत्। प्रतिमाशास्त्रानुसारं prescribed marks लिखेत्। लिङ्गं पिठं च अष्टपञ्चमृत्तिका-जलैः, पञ्चगव्यैः च शुद्धीकुर्यात्। पिठसहितं पूज्य, दिव्यजलपात्रे नयेत्, तत्र अभिषेकं कुर्यात्। शुद्धप्रतिष्ठागृहे, सर्वतोभूषिते, तोरणपरिखायुक्ते, कुशमाल्येन अलंकृतम्, अष्टदिग्गजैः, अष्टकलशैः, अष्टमंगलद्रव्यैः, दिक्पालैः पूजितम्, तत्र मध्यभागे पद्मचिह्नितं सुवर्णकाष्ठमयं आसनं, महापीठं च स्थापयेत्। द्वारपालान्—समुद्रं, विभद्रं, सुनन्दं, विनन्दकं—क्रमेण पूज्य। स्नानं कृत्वा, लिङ्गं पिठं च पूज्य, द्वौ वस्त्रौ, द्वौ कुशवर्तकौ च सर्वतः आवृत्य। शनैः जलं सिञ्चन्, पीठे स्थापयेत्; शिरः पूर्वे, तन्तुः अधः, पिठं पश्चिमे। सर्वशुभलक्षणयुक्तं लिङ्गं पञ्चरात्रं, त्रिरात्रं, एकरात्रं वा प्रतिष्ठयेत्। तत्र पूज्य, पूर्ववत् शुद्धीकृत्य, उत्सवविधिना शयनगृहं नयेत्। तत्र अपि, गृहमध्ये शयनस्थानं स्थाप्य, शुद्धजलैः स्नानं कृत्वा, क्रमशः पूज्य। ईशानकोणे, शुद्धभूमौ पद्मं लिखित्वा, शिवकलशं शुद्धीकृत्य, तत्र शिवं आवाह्य पूजयेत्। मण्डलमध्यभागे, श्वेतपद्मं सम्यक् लिख्य, पश्चिमे चण्डिकापद्मं अपि लिख्य। तत्र शय्या वस्त्रैः, पुष्पैः, कुशैः वा रच्य, सुवर्णपुष्पं स्थाप्य। तत्र, सर्वमंगलध्वनिभिः लिङ्गं नयेत्, सर्वतः युग्मरक्तवस्त्रैः, कुशवर्तकैः च आवृत्य स्थापयेत्। एवं शिवलिङ्गप्रतिष्ठाविधिः, शिवप्रतिमा स्थापनेन सह, भगवतः उपदेशेन, विधिपूर्वकं सम्पूर्णः।