पश्चिममुखं तस्याः पूर्णचन्द्रसदृशं सौम्यचन्द्रकलायुक्तं दृष्ट्वा, तस्मिन्नेव मुखे परमेश्वरी शक्तिः प्रतिष्ठिता आसीत्। सा महालक्ष्मीः नाम्ना सर्वान् मोहयन्ती कृष्णवर्णा, रम्यस्वरूपा च दृश्यते। एवं स्वरूपं निर्माय क्रमशः सर्वं विधानं आरभेत्। साकाररूपं आवाह्य, तत्र परमकारणं पूजयेत्। स्नानार्थं कपिलगवां पञ्चगव्यं विशेषतः समारभेत्। तथा पञ्चामृतं पूर्णं बीजैः सह समारभेत्। पुरतः मण्डलं रत्नचूर्णादिभिः शोभितं निर्मायेत्। तत्र पद्ममध्ये ईशानकलशं स्थापयेत्, ततः साद्यादिकलशान् क्रमशः परितः विन्यस्येत्। अष्ट विद्द्येशकलशान् पूर्वतः क्रमशः स्थापयेत्, तान् पुण्यजलैः पूरयेत्, सूत्रैः पूर्ववत् आव्यापयेत्। शुभद्रव्याणि मन्त्रेण विधिवत् स्थापयेत्, तानि सर्वतः पटादिभिः वस्त्रैः आवृत्येत्। सर्वत्र मन्त्रम् अन्योन्यपूर्वकं स्थापयेत्। स्नानसमये सर्वमंगलध्वनिभिः सह, पञ्चगव्यादिभिः परमेश्वरं स्नापयेत्। ततः कुशजलम्, सुवर्णरत्नजलम् च उपयुज्येत्। सुगन्धिपुष्पादीनि मन्त्रबलात् क्रमशः संकल्प्य, तानि पुनः पुनः गृहीत्वा महेश्वरं स्नापयेत्। पूजायां गन्धपुष्पदीपादिभिः कर्म विधायेत्। उष्णानं एकपलपरिमितम्, लेपनार्थं एकादशपलपरिमितं प्रयोज्येत्। शुभसुगन्धिपुष्पाणि सुवर्णरत्नमयानि, नीलोत्पलानि अन्योत्पलानि, बिल्वपत्राणि च बहूनि समर्पयेत्। शम्भवे रक्तश्वेतोत्पलानि दद्यात्, कृष्णागारुकम्पारुतघृतगुग्गुलु धूपं च। कपिलघृतकम्पारुतदीपं च निर्मायेत्। पञ्चब्रह्माणि, षडङ्गानि, आवरणानि पूजयेत्। क्षीरसमेतं खाद्यं गुडघृतसहितं महाहविष्यं दद्यात्। पाटलोत्पलादिपुष्पसुगन्धितं जलं च समर्पयेत्। पञ्चगन्धयुक्तं सुपाकं ताम्बूलं, सुवर्णरत्नमयानि भूषणानि विशेषतः दद्यात्। विविधानि, रम्याणि, नूतनानि वस्त्राणि दद्यात्, गीतवाद्यादिसहितम् च। मूलमन्त्रजपं शतसहस्रं परमसंख्या, एकवारं, अथवा त्रिवारं अधिकं, यथाफलाभिलाषं पूजायां कुर्यात्। तस्य दशांशेन होमं विधायेत्, प्रत्येकद्रव्ये शतैकं, विध्वंसनप्रक्षेपणादिके उग्रशिवरूपं चिन्तयेत्। शिवलिङ्गे, शिवाग्नौ, अन्येषु प्रतिमासु, शम्भुं सौम्यरूपं शान्तिपुष्ट्यादिके चिन्तयेत्। विध्वंसनादिके लौहयष्टिका, अन्यत्र शान्तिपुष्ट्यादिके सर्वं सुवर्णमयं यष्टिकं प्रयोज्येत्। दूर्वाघृतक्षीरमधु, घृतमिश्रितहविष्यं, अथवा केवलं क्षीरं हविष्यं दद्यात्। मृत्युविजये तिलं दद्यात्, रोगशमाय घृतक्षीरं, अथवा कमलानि, अथवा केवलानि दद्यात्। समृद्ध्यर्थं महादारिद्र्यशमाय हविष्यं दद्यात्, वशिकरणार्थं जातिपुष्पघृतं दद्यात्। घृतं करवीरपुष्पैः द्विजः आकर्षणं कुर्यात्, तैलं प्रक्षेपणे, मधु स्थम्भने। सरसपिण्डी स्थम्भनाय, लशुनं उल्मुखाय, गर्दभोष्ट्ररक्तं आघाताय दद्यात्। विध्वंसनप्रक्षेपणे रोहीबीजं तिलैः मिश्रं दद्यात्, वैराय तैलं, कृष्यर्थं अपि। रोहीबीजैः सेनाबन्धनं स्थम्भनं च, लालमिष्रितलालहविष्यैः कुर्यात्। क्रूरकर्मणि यन्त्रोत्पन्नतैलं, तिक्तशिम्बिजं कर्पासबीजं वा, अस्थिभिः मिश्रं दद्यात्। क्रूरकर्मणि सरसपिण्डी तैलमिश्रं दद्यात्। क्षीरं ज्वरशमाय, शुभाय च। सर्वसिद्धिप्रदं होमं मधुघृतदधिक्षीरशालिहविष्यैः, अथवा केवलं हविष्यं कुर्यात्। शान्तिपुष्ट्यादिके सप्तप्रकारेण समिधादीनि विशेषतः प्रयोज्येत्, वशिकरणआकर्षणाय च। बिल्वपत्रहविष्यैः विशेषतः वशीकरणं, आकर्षणं, समृद्धिं, शत्रुविजयं च लभ्यते। शान्तिकर्मणि पलाशखदिरादिसमिधं प्रयोज्येत्, क्रूरार्थे करवीरार्ककण्टकादिसमिधं विरोधे। शान्तिपुष्ट्यादिके शान्तचित्तः कर्म कुर्यात्, क्रूरकर्मणि निर्दयः क्रुद्धचित्तः कुर्यात्। यदि अन्यः उपायः नास्ति, अतीव भयंकरसमये, तदा क्रूरकर्मणि शत्रौ कुर्यात्। स्वदेशाधिपे, धर्मिष्ठे, श्रद्धालुजनस्य, पूज्यस्य च, क्रूरकर्मणि न कुर्यात्। शत्रौ अपि, यदि सः शिवभक्तः, मनसा, कर्मणा, वाचा वा, तस्मिन्नेव क्रूरकर्मणि न कुर्यात्। स्वदेशाधिपे, शिवभक्ते वा, क्रूरकर्मणि कृत्वा, त्वरितं पतति। तस्मात् स्वदेशाधिपं, शिवभक्तं वा, क्रूरकर्मणि न बाधेत्, यदि स्वस्य सुखं इच्छेत्।