शिवपुराणम्

शिवस्य आज्ञया परितः स्थिताः ये भैरवादयः, तेऽपि मम प्रति कृपां कुर्वन्तु, शिवाज्ञापालनस्य श्रद्धया। नारदादयः ऋषयः, ये दिव्याः देवैः पूजिताः, साध्याः मागाश्च, ये च देवाः मनुष्येषु वसन्ति, महर्लोकवासिनः, येषां प्रभुत्वं समाप्तम्, सप्तर्षयः चान्ये च, स्वगुणैः सहिताः—एते सर्वे शिवपूजनपरायणाः, शिवस्याज्ञया प्रवर्तन्ते। गन्धर्वादयः पिशाचान्ताः, एते चत्वारः दिव्यसंघाः, सिद्धविद्याधरादयः, ये च सर्वे नभोगामिनः, असुरराक्षसाः अधःपातालवासिनः, अनन्ताद्याः नागेश्वराः, गरुडादयः पक्षिराजाः, अन्ये च द्विजातयः, कुष्माण्डाः, प्रेताः, वेतालाः, ग्रहाः, भूतगणाः, डाकिन्यः, योगिन्यः, शाकिन्यश्च—एते सर्वे शिवस्याज्ञया प्रवर्तन्ते। क्षेत्राणि, वनानि, गृहाणि, तीर्थानि, देवालयाः, द्वीपाः, समुद्राः, नद्यः, सरितः, सरांसि, सुमेरुप्रभृतयः पर्वताः, सर्वतः वनानि, पशवः, पक्षिणः, वृक्षाः, कीटाः, कृमयः, अन्ये च प्राणिनः—सर्वे लोकाः, लोकनाथः, ब्रह्माण्डानि तेषां आवरणैः, दश दिशः, तासां दिग्गजाः, वर्णाक्षरमन्त्राः, तत्त्वानि तेषां अधिपतयः, ब्रह्माण्डधारकाः रुद्राः, अन्ये च शक्तिसंपन्नाः रुद्राः—यत् किञ्चिदिह दृश्यते, अनुमान्यते, श्रूयते वा, तत्सर्वं शिवस्याज्ञया कामदं भवति। अथ परमं शैवज्ञानं, यत् पञ्चार्थशास्त्रनामकम्, बन्धमोचनकारि, दिव्यम्, बद्धात्मज्ञानं वर्जयति। शिवधर्माख्यं शास्त्रं, तदनु धर्मशास्त्रं, शैवशास्त्रं, शिवधर्मपुराणं, वेदसम्मतम्, शैवागमाः च, कामिकाद्याः चतुर्विधाः, शिवपार्वत्योः पूज्यन्ते, ताभ्यां सम्यगर्चिताः। एते द्वावेव तेषां प्रमाणं, मम अभिप्रेतकार्यसिद्धये; तयोः अनुमोदनं कर्तव्यम्, तद्वै सफलं सम्यग्विधायते। श्वेताश्वतरनकुलीशाद्याचार्याः, तेषां शिष्याः, तेषां परम्परागताः, एते एव मम विशेषगुरवः। शैवाः, महेश्वराश्च, ज्ञानकर्मपरायणाः, एते मम कृत्यस्य अनुमोदनं कुर्वन्तु, सफलं सम्यग्विधायते। सर्वे लौकिकब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याश्च, वेदवेदाङ्गविदः, सर्वशास्त्रविशारदाः, साङ्ख्याः, वैशेषिकाः, योगिनः, न्यायिकाः, सूर्यब्रहरुद्रविष्णुभक्ताः, ये चान्ये शेषाः, शिवाज्ञया विनियुक्ताः, मम कृत्यस्य अनुमोदनं कुर्वन्तु, तदभिलषितसिद्धये। शैवाः सिद्धान्तमार्गिणः, शैवाः पाशुपताः, शैवाः महाव्रतधारिणः, शैवाः कापालिकाः—एते परमाः। ये शिवाज्ञामुपलभ्य पूज्याः, मया अपि, शिवस्य विधानात्; ते सर्वे मम कृपां कुर्वन्तु, मम कर्मणः सिद्धिं च वर्द्धयन्तु। दक्षिणज्ञाननिष्ठाः, दक्षिणोत्तरमार्गिणः, परममन्त्रकामिनः, ते विघ्नं विना प्रवर्तन्ताम्। नास्तिकाः, कपटी, कृतघ्नाः, तामसप्रकृतयः, पाषण्डिनः, अतिक्रूरपापिनश्च, ते मम दूरं सन्तु। किमत्र बहुना स्तुत्येन? ये किंचित्स्रद्दधानाः, ते मम कृपां कुर्वन्तु, साधवः शुभवचनं वदन्तु। शिवाय नमः, शंभवे नमः, पुत्रसहिताय आदिकारणाय नमः, यः पञ्चकोशरूपेण विश्वमावृत्य स्थितः। एतदुक्त्वा, भूमौ साष्टाङ्गप्रणिपत्य, पञ्चाक्षरं शिवमन्त्रं, एकशतमष्टाक्षरं शिवज्ञानं जपेत्। एवं शक्तिज्ञानं जप्त्वा, समर्प्य, प्रभोः क्षमायाचना कृत्वा, शेषपूजनं समापयेत्। एष स्तवोऽत्युत्तमः, यः शिवपार्वत्योः हृदयाविष्कारी, सर्वकामदः, एकमेव भोगमोक्षोपायः। यः प्रतिदिनं पठति, वा एकाग्रचित्तः शृणोति, स पापान् शीघ्रं त्यजति, शिवसायुज्यं प्राप्नोति। गोग्नः, कृतघ्नः, वीरघ्नः, भ्रूणघ्नः, शरणघ्नः, मित्रद्रुहः, पापकर्मा, पितृमातृघ्नः अपि, एतस्य स्तवस्य जपात् तेषां पापानां विमुक्तिं लभते। दुष्टस्वप्नकाले, महाप्रत्युपस्थाने, भीतस्य वा, यः पठति, तस्मात् किञ्चित् अपि आपद् न जायते। दीर्घायुः, आरोग्यं, धनं, यद्वा अन्यद् इच्छितं, तत्सर्वं स्तवपाठकः लभते। पूजनं विना शिवस्तवस्य फलं उक्तम्; पूजायुक्तस्य तु पाठस्य फलं वर्णयितुं न शक्यते। इदं फलं तिष्ठतु; जपकाले भगवतीसहितः प्रभुः स्वर्गे तिष्ठति, शास्त्रवचनात्। अतः, गगने भगवन्तं शिवं, अम्बिकया सहितं, अञ्जलिं कृत्वा, स्थित्वा, स्तवं जपेत्। एवं हे कृष्ण! तुभ्यं उक्तं—सर्वश्रेष्टमार्गः, यः कर्मतपोजपध्यानसंयोगः, येन अस्मिन्लोके परत्र च सिद्धिः लभ्यते। अधुना शैवानां महत्साधनं वक्ष्यामि—पूजा, होम, जप, ध्यान, तप, दानरूपं, यत् इहैव फलदं लोकेषु।