शिवपुराणम्

साधकः श्रद्धया पूजां सम्पूर्ण्य, भगवतः भगवत्याः च भक्तिपूर्वकं प्रणम्य, मनः स्थिरं कृत्वा स्तोत्रपाठं आरभते। स्तोत्रस्य समाप्तौ, स उत्साहेन पञ्चाक्षरीमन्त्रं सहस्रं अष्टोत्तरं जपेत्। ततः मन्त्रं गुरुं च विधिपूर्वकं पूज्य, श्रद्धानुसारं सभासदः क्रमशः पूजयेत्। देवेशस्य सर्वावरणैः सह सन्मानपूर्वकं विसर्जनं कृत्वा, मण्डलं साधनानि च गुरवे प्रदद्यात्। अथवा शिवभक्तेषु यथायोग्यं सर्वं सम्यक् दद्यात्, वा शिवतीर्थे शिवाय एव समर्पयेत्। अन्यथा, शिवाग्नौ सप्तहोमं कृत्वा, सर्वावरणदेवताः विधिवत् पूजयेत्। एष योगेश्वरः त्रिलोकप्रसिद्धः, भूमौ अन्यः यज्ञः नास्ति। अस्य द्वारा लोके किंचिद् असाध्यं नास्ति; लौकिकं वा पारलौकिकं फलम् इच्छति, तत् लभ्यते। 'इदम् फलम्, तद् न' इति सीमितं न; सर्वं परमकल्याणरूपं यत्र, तत्र एष उत्तमः साधनम्। एष साधनं वाच्येन व्यक्तेन न वर्णनीयम्; यत्र पूज्यते, तत्र चिन्तामणिरिव फलम् यथायोग्यं ददाति। तथापि, अल्पफलार्थं न उपयोज्यः; ह्यल्पे यः प्रवृत्तः, स महत् फलात् न्यूनः भवति। महत् वा अल्पं वा, यदा कर्म क्रियते, तत् सफलम्; सर्वं महादेवसंबन्धि कार्यं क्रियेत्। अतः, अन्यथा अप्राप्यं यथा शत्रुविजयं, मृत्युनिर्जयम्, दृश्यं अदृश्यं वा—तदर्थं बुद्धिमान् एतत् आचरति। महाक्लेशे, यथा तीव्रकामे, भयेषु, दुर्भिक्षे च, शान्त्यर्थं एष विधिः क्रियेत्। किं बहु वदामि? एष महेश्वरः शिवायै महाक्लेशनिवारणं शस्त्रं उपदिष्टवान्। अतः, अत्र आत्मनः रक्षणं अन्यत् नास्ति; एतद् चिन्तयन् यः कर्म आचरति, स शुभत्वं प्राप्नोति। यः शुद्धः, एकाग्रः, केवलं स्तोत्रं जपेत्, स इच्छितफलस्य अष्टमांशं प्राप्नोति। यः प्रयोजनाय जपं कुर्यात्, पर्वदिने उपवसन्, अष्टमी वा चतुर्दशी वा, स अर्धफलम् लभते। यः प्रयोजननिष्ठः, पर्वदिने व्रतम् आस्थाय, मासमेकं स्तोत्रं जपेत्, स सम्पूर्णफलम् प्राप्नोति। अहं ते स्तोत्रं कथयामि, हे कृष्ण, पञ्चावरणमार्गानुसारं; एष पुण्यकर्म योगसिद्ध्यर्थम्। जय जय ते, एकैकस्य जगतः प्रभो शम्भो, प्रकृतिम् मोहयन्; स्वभावेन नित्यचेतन्यः, अशुद्धलोकीया वाचा मनःपथैः अतीतः, सर्वसत्ता-तीतः। जय ते, विशुद्धरमणीयस्वरूपः, सुन्दरकृत्यः, परमशक्ति आत्मतुल्या, विशुद्धगुणसागरः। जय ते, अनन्तप्रभायुक्तः, अप्रतिमरूपः, अगाधमहिमा, निर्गुणमङ्गलनिधिः। जय ते, निर्मलः, निराधारः, अहेतुकसमुत्पन्नः, अखण्डपरमानन्दः, मोक्षहेतुर्भूतः। जय ते, परमेश्वर्ययुक्तः, परमकरुणालयः, पूर्णस्वातन्त्र्यः, अप्रतिमकीर्तिः। जय ते, महाविश्वं व्याप्य, येन न व्याप्यते, सर्वातीतः, अत्युत्कृष्टः। जय ते, अद्भुतः, न कदापि लघुः, अखण्डः, अव्ययः, असीमः, मायातीतः, अभावातीतः, निर्मलः। महाबाहुः, महातत्त्वः, महागुणः, महाकथा, महाबलः, महामाया, महारसः, महारथः। नमः परमेशाय, नमः परमकारणाय, नमस्ते शुभाय, शान्ताय, अतिशुभाय नमः। एतत् सर्वं विश्वं, देवासुरयुक्तं, त्वयि आश्रितम्। अतः, त्वया स्थापितां आज्ञां कः उल्लङ्घयेत्? एष जनः, सदा त्वं शरणं गच्छति, त्वया अनुगृहीतः, यद् इच्छति तद् दत्तव्यं। जय ते, अम्बिके, जगज्जननि! जय ते, सर्वसृष्टिसारः! जय ते, अप्रतिमेश्वर्यः! जय ते, अनन्यरूपः! जय ते, वाचा मनसा अतीता! जय ते, अज्ञानतमःनाशिनी! जय ते, जन्मजरा-विवर्जिता! जय ते, कालातीतः! जय ते, नानारूपविहारिणी! जय ते, विश्वेश्वरप्रियः! जय ते, सर्वदेवपूजिता! जय ते, विश्वव्यापिनी! जय ते, शुभाङ्गिनी, दिव्याङ्गिनी! जय ते, शुभदीपः! जय ते, शुभाचरणा! जय ते, शुभदायिनी! नमः परमशुभगुणरूपाय! वस्तुतः, विश्वं त्वत्तः उत्पन्नं, त्वत्तः लीयते। स्वयम् भगवान् अपि, यदि त्वया फलम् न दीयते, तद् दातुं न शक्नुयात्; जननात्, हे देवदेवि, एष जनः त्वां शरणं गच्छति। अतः, अस्य भक्तस्य कामं पूरय; पञ्चमुखः दशबाहुः, शुद्धः, स्फटिकसदृशः। यः ब्रह्माक्षररूपशरीरः, साकलनिष्कलः, शिवभक्तिस्थितः, शान्तितीतः, नित्यः सदाशिवः, मया भक्त्या पूजितः, स यद् अहं याचितवान् तद् मे ददातु।