स तु भगवान् सदाशिवः पञ्चमुखरूपेण विराजते। तस्योत्तरे मुखे प्रविलसद्भयङ्करदंष्ट्रः, भीमस्वरूपः, कम्पमानाधरः, प्रवालसदृशमुखः, श्यामलकेशपाशेन भूषितः। पश्चिमदिशि तु तस्य मुखं पूर्णचन्द्रसमप्रभं, त्रिनेत्रं, चन्द्रार्धमुकुटेन शोभितं, लीलया परिपूर्णं द्योतते। पञ्चमं मुखं तु चन्द्रार्धेन अधरं शोभयन्, मृदुस्मितमधुरं, क्रौञ्चस्फटिकसमानप्रभं, सोमवंशदीप्त्या कान्तिमान् विराजते। सः परमशिवः परममृदुतया युक्तः, त्रीणि प्रस्फुटितनेत्राणि तस्य विराजन्ति; दक्षिणे तु त्रिशूलं, परशुं, वज्रं, खड्गं च वहन्, सर्वे ज्वलदग्निसमप्रभाः। वामे तु सर्पः, बाणः, घण्टा, पाशः, अंकुशः च तस्य शोभां वर्धयन्ति। तस्य रूपं जानुपर्यन्तं संयमशक्त्या बद्धं, मानमर्यादया प्रतिष्ठितं च। ग्रीवापर्यन्तं सः ज्ञानमयेन वलयेन वेष्टितः, तस्य ललाटे शान्तिसंयुक्तं, तस्योपरि परमशान्तिरूपा शक्तिः विराजते। सः पञ्चमार्गान् व्याप्य, पञ्चशक्तिस्वरूपः, आदिपुरुषः, ईशाननाम्ना किरीटितः स्थितः। तस्य हृदयं अघोरः, वामभागे गुह्यं महेश्वरः, पादे साद्यः, चतुस्त्रिंशदशक्तिसंयुक्तं रूपं तस्य। ईशानः मातृभिः, पञ्चब्रह्मभिः, प्रणवेन, हंसशक्तिसंयुक्तः संनिविष्टः। एवं सः इच्छाशक्त्या चक्रे प्रतिष्ठितः, दक्षिणे ज्ञानशक्त्या, वामे क्रियाशक्त्या च विराजते। सदाशिवः ज्ञानस्वरूपः, त्रितत्त्वात्मा, मूलात् आरभ्य क्रमशः सम्पूर्णरूपेण चिन्तनीयः। सम्यगुपचारान्तं मूलमन्त्रेण पूज्य, साकारं शिवं पराशक्तिसंयुक्तं पूजयेत्। तत्र सृष्टिसंवेदनाविवर्जितं महेश्वरं आवाह्य, पञ्चोपचारान् विधाय, परं देवेशं पूजयेत्। ततः ब्रह्ममन्त्रैः षडङ्गैः, मातृभिः, प्रणवेन, शिवेन च, शक्तिसंयुक्तेन क्रमशः पूजनं कार्यम्। शान्तमन्त्रेण वा, अन्यैर्वैदिकमन्त्रैः सम्यक्, शिवेन वा केवलं, परं देवमर्चयेत्। तत्रोपचारान्तं, आचमनीयगन्धादिपर्यन्तं कृत्वा, विसर्जनं विना, पञ्चावरणपूजनं क्रमशः आरभेत। तत्र, प्रथमं शिवस्य दक्षिणवामभागयोः क्रमशः, हेरम्बं षण्मुखं च गन्धाद्युपचारैः पूजयेत्। ततः सर्वतः, ईशानाद्यैः क्रमशः, शक्तिसंयुक्तैः ब्रह्माणः साद्यपर्यन्तं प्रथमावरणे पूजयेत्। तत्रैव, षडङ्गानि हृदयादीनि क्रमशः पूजयेत्; शिवस्य शिवायाश्च वाहनानि वह्न्यादीनि पूजयेत्। तत्र, वामाद्याः अष्ट रुद्राः वामशक्त्यादिभिः पूजनीयाः; अथवा न, किन्तु पश्चाद् पूर्वाद्याः सर्वतः क्रमशः पूजयेत्। एवं प्रथमावरणं तुभ्यं वर्णितम्, हे यादवप्रिय! द्वितीयावरणं स्नेहेन कथयामि—श्रद्धया शृणु। तत्र पूर्वपर्णे अनन्तं तस्य शक्तिसंयुक्तं पूजयेत्; वामे तस्य शक्तिं स्थापयेत्; सूक्ष्मदक्षिणपर्णे तं शक्तिसहितं पूजयेत्। पश्चात् पश्चिमपर्णे परमं शिवं शक्तिसंयुक्तं पूजयेत्; तथैव उत्तरपर्णे एकनेत्रं शिवं पूजयेत्। वायव्यपर्णे एकरुद्रं तस्य शक्तिसहितं पूजयेत्; आग्नेयपर्णे त्रिमूर्तिं शक्तिसंयुक्तं पूजयेत्। नैऋत्यपर्णे श्रीकण्ठं वामे तस्य शक्तिं पूजयेत्; तथैव वायव्यपर्णे शिखण्डिशं पूजयेत्। द्वितीयावरणे सर्वदिक्पालान् पूजयेत्; तृतीयावरणे अष्टमूर्तयः शक्तिसंयुक्ताः पूजनीयाः। अष्टदिक्षु पूर्वाद्याः क्रमशः भवः, शर्वः, ईशानः, रुद्रः, ततः पशुपतिः; उग्रः, भीमः, महादेवः—एते अष्टमूर्तयः। तत्र महादेवादयः शक्तिसंयुक्ताः एकादशमूर्तयः पूजनीयाः—महादेवः, शिवः, रुद्रः, शङ्करः, नीललोहितः, ईशानः, विजयः, भीमः, देवदेवः, भवोद्भवः, कपर्दिशः। एते एकादशशक्तयः; तत्र प्रथमाष्टमूर्तयः आग्नेयाद्याः क्रमशः पूजनीयाः। देवदेवः पूर्वपर्णे, ईशानः वह्निकोनस्थले; तयोर्मध्ये भवोद्भवः, ततः परं कपालीशः। तस्मिन्नेवावरणे, वृषेन्द्रं पुरतः, नन्दिं दक्षिणतः, महाकालं उत्तरतः पूजयेत्। शास्तारं आग्नेयपर्णे, मातरं दक्षिणपर्णे, गजास्यं नैऋत्यपर्णे, षण्मुखं पुनः पश्चिमपर्णे पूजयेत्। वायव्यपर्णे ज्येष्ठां, उत्तरपर्णे गौर्यां, शास्तृ-नन्दीशयोर्मध्ये चन्द्रमेश्वरस्थानं, तत्र वृषभर्षिं पूजयेत्। महाकालस्य उत्तरतः पिङ्गलः पूज्यः; शास्तृमातृमध्यस्थले भृङ्गीश्वरः पूजनीयः। मातृविघ्नेशयोर्मध्ये वीरभद्रः, स्कन्दविघ्नेशयोर्मध्ये सरस्वती पूजयेत्। ज्येष्ठकुमारयोर्मध्ये श्रीः, या शिवपादसेविता; ज्येष्ठगणम्बयोर्मध्ये महामोती पूजयेत्। गणम्बाचण्डयोर्मध्ये दुर्गां पूजयेत्; अस्मिन्नेवावरणे पुनः शिवगणसमूहः पूजनीयः। एकाग्रचित्तः, रुद्रं प्रथमं पुरुषं तस्य विविधशक्तिसंयुक्तं, शिवगणमण्डलं च जापध्यानाभ्यां चिन्तयेत्। एवं तृतीयावरणं संस्थाप्य पूज्य, तस्य बहिः चतुर्थावरणं ध्यानपूर्वकं पूजयेत्।