ये सदा हरपद्मपदाभिलाषिणः, सौभाग्यं सौन्दर्यं तेजस्वित्वं चारित्र्यं च त्यागमृदुलचित्तं च यथावत् लभन्ते। ये शिवस्य पूजनं कुर्वन्ति, तेषां साहसं कीर्तिश्च लोके भवति। अतः सर्वं परित्यज्य, केवलं शिवे चित्तं निवेश्य, शिवकामनया शिवपूजनं कर्तव्यम्। जीवनं शीघ्रं गच्छति, यौवनं अपि शीघ्रं ह्रियते, रोगः अपि त्वरया आगच्छति। अतः मृत्युः यावत् न आगतः, जरसा यावत् न ग्रस्तः, तावत् पिनाकिनं पूजयेन्। इन्द्रियाणि यावत् न लुप्तानि, तावत् शङ्करस्य पूजनं कार्यम्; त्रिषु लोकेषु शिवपूजनस्य तुल्यं धर्मं नास्ति। एवं ज्ञात्वा, सदा साधकः सदा शिवस्य पूजनं यत्नेन कुर्यात्, द्वारपूजनं, तिरस्कारं, गणपूजनं च सम्यक् विधाय। सदा उत्सवं आयोजयेत्, यथाशक्ति अनुग्रहे काले होमं कृत्वा, स्वयम् वा अनुचरैः वा पूजां कुर्यात्। अनुग्रहगणान् यथाक्रमं सम्पूज्य, वाद्ययन्त्रैः सह निर्गच्छेत्, तस्मिन् दिशि स्थित्वा पूजनं कुर्यात्। पुष्पं, धूपं, दीपं, नैवेद्यं, जलं च समर्प्य, महावेद्यां पूर्वतोमुखः तिष्ठन्, सम्यक् अर्घ्यं दद्यात्। ततः, यानि यानि भोज्यानि वा अन्यानि द्रव्याणि पूर्वं देवाय समर्पितानि, तानि सर्वाणि, अवशिष्टानि वा, चण्डाय दद्यात्। विधिवत् होमं कृत्वा, शेषपूजनं समाप्य, सम्यक् विधिना मन्त्रं जपेत्। प्रतिदिनं शिवाज्ञया महोत्सवं कुर्यात्, विशालं तेजस्वि पात्रं रक्तपद्मैः भूषितं योजयेत्। तत्र पाशुपतास्त्रं आवाह्य पूजयेत्, शिवपात्रं सम्यक् अलङ्कृतब्राह्मणे स्थापयेत्। तत्रास्त्ररूपं निधाय, दीप्तदण्डं गृहीत्वा, देवालयात् बहिः शुभनिनादैः सह स्थापयेत्। नृत्यगीतादिभिः, दीपध्वजादिभिश्च, नातिशीघ्रं नातिमन्दं, त्रिवारं प्रदक्षिणं कुर्यात्। महावेद्यां त्रिवारं परिक्रम्य, यजमानः द्वारि कृताञ्जलिः स्थित्वा, पुनः प्रविश्य, अस्त्रं अन्तः प्राप्य, विसर्जनं कुर्यात्। यथोक्तपूर्वकं प्रदक्षिणादिकं कृत्वा, अष्टपुष्पाणि गृहित्वा पूजनं समापयेत्। अथ वह्निकर्म व्याख्यास्यामि—वह्निकुण्डे, भूमौ, वेद्यां, वा लौहपात्रे, नूतनमृदमये पात्रे वा। विधिवत् वह्निं स्थाप्य, सम्यक् परिष्कृत्य, तत्र महादेवं सम्पूज्य, होमं कुर्यात्। वह्निकुण्डं द्विव्याप्ति विस्तीर्णं वा, एकव्याप्ति वा, वृत्तं वा चतुरस्रं वा, मण्डलवेदीं च निर्मायेत्। वह्निकुण्डं विस्तीर्णं गम्भीरं च, मध्ये अष्टदलपद्मं, चतुर्व्याप्ति उन्नतम्, द्विव्याप्ति वा। तस्योन्नतिः द्विगुणा व्याप्तेः, नाभ्यधिकं न स्यात्; मध्ये मध्ये मध्याङ्गुल्या माप्यं, मध्यपृष्ठयोः मध्ये। हस्तः चतुर्विंशत्यङ्गुलपरिमितः, मेखला त्रि, द्वि, एक वा भवेत्। कुण्डं मृदु, सुश्लक्ष्णं, दृढं च कर्तव्यं, अञ्जनपत्राकृति वा, गजपृष्ठसमाकारं वा। मध्ये मेखला पश्चिमे वा दक्षिणे च कुर्यात्, शोभनां वह्नेः किंचित् अवनतां, मृदुलविवरां च। मेखला वह्निकुण्डस्य पुरतः किंचित् विवृतां कुर्यात्; वेद्याः उन्नत्याः न नियमः, मृदु वा सिक्तभूमौ वा। मण्डलं गोमयजलाभ्यां कर्तव्यम्; पात्रस्य मापनं न निश्चितम्। वह्निकुण्डं मृण्मयम्, वेद्या गोमयजलैः लेपिता स्यात्। शौचं कृत्वा, पात्रं तप्त्वा, अन्येन जलप्रक्षेपणं कुर्यात्। स्वकुलाचारानुसारं वह्निकुण्डादिषु लक्षणानि लिखेत्। क्षेत्रं प्रक्षाल्य, कुशैः पुष्पैः वा वह्निस्थानं व्यवस्थाप्य, पूजनहोमार्थं सर्वद्रव्याणि सञ्चिनुयात्। शौचं कृत्वा, यानि द्रव्याणि शुद्धानि कर्तव्यानि, तानि प्रक्षिप्य शुद्धयेत्; रत्नमयानि, दारुमयानि, विद्वद्गृहसम्भूतानि वा। अन्यं योग्यं वह्निं आदाय, विधिवत् आदरात्, वह्निकुण्डादिषु त्रिवारं प्रदक्षिणं कृत्वा स्थापयेत्। वह्निबीजमन्त्रं जपन्, वह्निं आसने स्थापयेत्, योनिपथेन वा, स्वमुखेन वा। कुशलः सर्वं वह्निकुण्डव्यवस्थानं कुर्यात्, वह्निं स्वनाभौ स्थितमिव, तस्मात् विवरात् स्फुलिङ्गवत् निष्पाद्य। बहिर्निष्क्रान्तं वह्निं चक्ररूपं ध्यात्वा, तैलशुद्धिपर्यन्तं, पूर्वकर्मानुसारं कुर्यात्। स्वकुलाचारानुसारं, मन्त्रज्ञः मूलमन्त्रेण पूजां कृत्वा, दक्षिणतः आरभ्य कर्माणि कुर्यात्। घृते मन्त्रं स्थाप्य, 'गौः' इति मुद्रां दर्शयित्वा, सुवर्णमयानी उपभृत्यादीन् गृह्णीयात्; ताम्र, लौह, शिलामयानि न योजयेत्। वा, यज्ञद्रुममयानी, वा शास्त्रसम्मतानि, वा अक्षतपवित्रपत्रमयानि, मध्ये उत्पन्नानि। कुशैः संयोज्य, अग्नौ तापनं कृत्वा, पुनः प्रक्षिप्य, स्वकुलाचारानुसारं, शिवादिकर्मारम्भेण, योजयेत्। अष्टबीजमन्त्रैः वह्निशुद्धिसिद्धये हविः समर्पयेत्—'भ्रुं', 'स्तुं', 'ब्रुश्रुं', 'पुण्ड्रं', 'द्रं' इत्यादि। सप्तजिह्वायाः सप्तबीजमन्त्राः क्रमेण; मध्ये 'त्रिशिखा' नाम, बहुरूपा इति प्रसिद्धा। एवं, भक्तः श्रद्धया, विधिपूर्वकं शिवस्य पूजनं वह्निहवनं च सम्यक् सम्पादयेत्।