दीपदानान्ते सर्वमङ्गलशब्दैः सहितं गीतनृत्यजयशब्दसंयुक्तं विधिपूर्वकं पूजनं कर्तव्यम्। ततो हेमराजताम्रशुभमृन्मयपात्रे पद्मैः सुरभिपुष्पैः बीजदैधिः, अक्षतदधिसंयुक्तैश्च शोभिते पात्रे, त्रिशूलशङ्खयुग्मपद्मनन्द्यावर्तगव्यमण्डलैः श्रीवत्सस्वस्तिकदर्पणवज्राग्न्यादिलक्षणैश्च भूषिते, अष्टदीपान् सर्वतो वितत्य, एकं च मध्ये स्थाप्य, वामतो आरभ्य नवशक्तीनां ध्यानं कृत्वा पूजनं विधायते। तदनन्तरं रक्षोमन्त्रेण आवृत्य, सर्वतोऽस्त्रैः संरक्ष्य, गोमुद्रां द्वाभ्यां हस्ताभ्यां दर्शयित्वा पात्रं उत्थापयेत्। विकल्पतश्च, पञ्चदीपान् पात्रे क्रमशः स्थापयेत्, वा दिक्षु च मध्ये एकं दीपं स्थापयेत्, अथवा केवलं एकदीपं स्थापयेत्। ततः तद् पात्रं गृहीत्वा, मूलमन्त्रेण लिङ्गं वा अन्यं प्रतिमां प्रदक्षिणं त्रिवारं परिक्रमेत्। अनन्तरं शिरसि अर्घ्यं समर्पयेत्, सुगन्धिबस्म च दद्यात्। हस्तयोः पुष्पोपहारं कृत्वा, ततः नैवेद्यं निवेदयेत्। ततो जलं समर्प्य, आचमनीयं जलं दत्वा, पञ्चगन्धयुक्तां ताम्बूलं समर्पयेत्। यत् किंचिद् प्रोक्ष्यं तत् प्रोक्ष्य, गीतनृत्यव्यवस्था कृत्वा, लिङ्गे शिवादीन् ध्यानं कृत्वा, शक्तिमन्त्रं चोपांशु जपेत्। प्रदक्षिणनमस्कारस्तोत्रस्वात्मनिवेदनयाच्ञादिभिः श्रद्धया सम्यक् कार्यं कुर्यात्। अर्घ्यं पुष्पमञ्जलिं च समर्प्य, नियतया मुद्रया कृत्वा, पश्चात् अपराधक्षमा याच्य देवस्य, आत्मनि तं ध्यानं कुर्यात्। यदि महती बाधा स्यात्, केवलं पुष्पार्पणं वा, पाद्यादिपर्यन्तं मुखवासार्घ्यपर्यन्तं मुख्यक्रियाः भक्त्या कुर्यात्। एवं भक्त्या परमं धर्मं सम्पद्यते; पूजनं विना न भोज्यं, प्राणत्यागे तु अपवादः। पापी यदि स्वेच्छया खादति, तस्य न प्रायश्चित्तम्; यदि च प्रमादात् खादति, तर्हि प्रयत्नेन निष्कासयेत्। स्नात्वा, देवतां द्विगुणं पूज्य, उपवासं शक्त्या सह कृत्वा, शिवस्य दशसहस्रपूजनं ब्रह्मचर्यपूर्वकं आचरितव्यम्। पुनः, यथाशक्ति, श्वस्तन्यदिने सुवर्णादिदानं शिवाय वा शिवभक्ताय दद्यात्, महापूजां च कार्यां कृत्वा शुद्धो भवेत्। यानि पूजायां पूर्वं न उक्तानि, यथा पद्मादीनां उपयोगः, तानि संक्षेपेण प्रवक्ष्यामि, विस्तारतः न तु। होमदानपूर्वकं दीपदानान्ते, आवरणपूजां कर्तव्या, दीपार्चनसमये वा तस्मिन्काले। तत्र प्रथमावरणे, ईशानादिसद्यन्तमन्त्रांश्च, रुद्राद्यस्त्रान्तमन्त्रांश्च, शिवशिवयोः मन्त्रान् जपेत्। ईशान्यां, पूर्वदक्षिणोत्तरपश्चिमदिग्भ्यः, आग्नेयादिषु, नैऋत्यादिषु, वायव्यादिषु, पुनः ईशान्यादिषु, सर्वासु चतुर्दिक्षु, अन्तः आवरणं वा मन्त्रसङ्घः निर्दिष्टः। हृदयमन्त्राद्यस्त्रमन्त्रपर्यन्तं वा पूजां कुर्यात्; तस्य बहिः, पूर्वदिकि इन्द्रं, दक्षिणदिकि यमं पूजयेत्। पश्चिमे वरुणं, उत्तरदिकि कुबेरं, बुधं; ईशान्यां स्वस्थाने अग्निं, नैऋत्यां निरृतिं पूजयेत्। वायव्यां वायुम्, ईशान्यां विष्णुम्, नैऋत्यां नियतं ईश्वरं; पद्मस्य बहिः वज्राद्यस्त्राणि पद्मान्तपर्यन्तं पूजयेत्। क्रमेण दिशापालानां प्रसिद्धस्वरूपाणि पूजयेत्; देवदेव्यौ, सर्वानावरणदेवताः पश्येत्। कृताञ्जलिः, तान् सुखासीनान् ध्यानं कुर्यात्; तेषां नाम्ना नमस्कृत्य पूजयेत्। पुष्पैः पूजनं कृत्वा, सर्वेषां क्रमशः प्रणामं दद्यात्; अन्तः आवरणं वा स्वावरणं पूजयेत्। योगे, ध्यानजपहोमादिषु, बाह्याभ्यन्तरे वा, षड्विधं शुद्धं मुद्गान्नं हुतं भवेत्। क्षीरदधोदनं गुडमधुसंयुक्तं, एकं बहूनि वा, विविधोपयोगैः मिश्रितम्। श्रेष्ठं नवनीतं गुडखण्डविभक्तं, अपूपाद्यन्नं, स्वादुफलानि दद्यात्। रक्तचन्दनपुष्पैः शीतलाम्बु, कोमलं, एला फलं च मिश्रितं, सुप्रसन्नं दद्यात्। ताम्बूलपत्राणि खदिरादिभिः संयुक्तानि, शुभ्रवर्णानि, सुवर्णाभानि, सम्यक् संस्कृतानि, शुभानि; गिरिशुभ्रचूर्णं नातिकठिनं नापवित्रम्। कर्पूरपिप्पलीनवमूलकादिसंयुक्तं, चन्दनं मूलद्रव्येण, काष्ठेन वा, रजसा वा लेपनीयम्। कस्तूरी, कुङ्कुमं, मृगमदरसः, सुगन्धि, विशुद्धं, शुभपुष्पाणि च। गन्धहीनानि, दूषितानि, पतितानि, पुरातनानि पुष्पाणि, शिवपूजायाम् न समर्पयेत्। वस्त्राणि कोमलानि, किञ्चिद् सुवर्णनिर्मितानि; भूषणानि विशेषतः विद्युल्लतानिभानि। सर्वाणि कर्पूरधूपागुरुचन्दनैः सुवासितानि, सर्वत्र पुष्पराशिभिः सुगन्धितानि। चन्दनागुरुकर्पूरकाष्ठगुग्गुलुधूपैः, घृतेन, मधुना च निर्मितः धूपः प्रशस्यते। दीपाः तु सदा गौरगोघृतसुगन्धितेन, कर्पूरयुक्तेन च प्रज्वालिताः श्रेष्ठाः मत्वाः। एवं श्रद्धया सम्यक् पूजाविधिः सम्पूर्णः स्यात्।