स्वकीयशरीरे मन्त्रप्रतिष्ठादिकं कृत्वा, तदनन्तरं स जीवन्मूर्तिं शिवं, सत्-असत्-परं, तेन रूपेण चिन्तयेत्। एवं ध्यानेन मनः समाहित्य, बहिर्यागं मनसा कुर्यात्; ततः नाभिस्थाने होमं चिन्तयेत्, तिलादि-समिध्-घृतादिभिः। शिवं भ्रूमध्ये शुद्धदीपशिखारूपेण मनसा ध्यायेत्—शरीरे वा पृथग्वा, शुभध्यानयोगे वा। अग्निहोमस्य समाप्तौ तत्र सर्वत्र समानं विधिं पश्येत्; ततः सम्पूर्णमानसपूजाविधिं सम्पन्नं कृत्वा, लिङ्गे, वेदिकायाम्, अग्नौ वा परमेश्वरं पूजयेत्। पूजनस्थलं बीजमन्त्रेण शुद्ध्यर्थं सिञ्चयेत्, तत्र चन्दनजलयुक्तं पुष्पं स्थापयेत्। शस्त्रेण विघ्नान् अपाकुर्यात्, तान् कवचेन आच्छाद्य, सर्वदिशोऽपि शस्त्रं क्षिप्त्वा, पूजनस्थलं विधिवत् सज्जीकुर्यात्। तत्र कुशान् विस्तीर्य, सिञ्चनादिकं कृत्वा, सर्वपात्राणि शुद्धीकुर्यात्, पूजनद्रव्याणि च शुद्धानि सुनिश्चित्य। सिञ्चनपात्रं, पादप्रक्षालनपात्रं, आचमनपात्रं, एवं चतुर्विधं पात्रं यथाविधि स्थापयेत्। प्रक्षालनं, सिञ्चनं, निरीक्षणं कृत्वा, शुभं जलं तेषु पात्रेषु पातयेत्; उपलब्धानि पूजनद्रव्याणि यथावत् स्थापयेत्। रत्नानि, रजतं, सुवर्णं, गन्धद्रव्याणि, पुष्पाणि, तण्डुलाः, फलानि, अंकुराः, कुशान्—एते विविधाः पूजनद्रव्याणि। स्नानजले विशेषतः आचमनजले शीतलानि पुष्पादि रमणीयानि स्थापयेत्। पादप्रक्षालनजले वेटिवरं चन्दनं च, मल्लिका, कोला, कर्पूरं, बहुमूलं, तमालं च स्थापयेत्। आचमनपात्रे विशेषतः पिष्टं कर्पूरं, एला, चन्दनं सर्वपात्रेषु स्थापयेत्। नैवेद्यपात्रे कुशान्, तण्डुलं, यवम्, तिलं, घृतं, सरषपं, पुष्पं, भस्म च स्थापयेत्। सिञ्चनपात्रे कुशपुष्पं, यवम्, बहुमूलं, तमालं, भस्म च यथाक्रमं स्थापयेत्। सर्वत्र मन्त्रं स्थाप्य, बहिर् कवचेन आच्छाद्य, शस्त्रेण रक्ष्य, गोमुद्रां दर्शयेत्। सर्वपूजनद्रव्याणि सिञ्चनपात्रजलेन सिञ्च्य, बीजमन्त्रेण शुद्धीकुर्यात्, विधिवत् कर्माणि कुर्यात्। यदि केवलं एकं सिञ्चनपात्रं सर्वकर्मणाम् अस्ति, तर्हि श्रेष्ठः साधकः तेन नैवेद्यजलं यथानियमं सज्जीकुर्यात्। ततः विनायकं दक्षिणद्वारपार्श्वे यथाक्रमं खाद्योपहारैः पूजयेत्। अन्तःपुरेश्वरं नन्दिं सम्यक् पूजयेत्, सर्वाभरणभूषितं सुवर्णगिरिसदृशदीप्तं। सौम्यं, शशांकशेखरं, त्रिनेत्रं, चतुर्भुजं, दीप्तत्रिशूलधारिणं, मृगधारिणं, तीक्ष्णदण्डधारिणं, स्वामिनं पूजयेत्। तस्य मुखं शशिचन्द्रमण्डलवत् हरिवदनवत्; उत्तरद्वारपार्श्वे तस्य पत्नीं वातसुतां पूजयेत्। सुव्रतां, सुमनस्कां, पादाभरणनिरता मातरं सुयशां पूजयेत्; ततः परमेश्वरस्य अन्तःपुरं प्रवेशयेत्। लिङ्गं तैः द्रव्यैः पूज्य, उपयुक्तान्नैवेद्यान् अपाकुर्यात्, लिङ्गं प्रक्षालयेत्, पुष्पं शिरसि स्थापयेत् शुद्ध्यर्थम्। पुष्पं गृहीत्वा मन्त्रशुद्ध्यर्थं शक्तियुक्तं मन्त्रं जपेत्; चण्डं पूर्वोत्तरदिशि पूजयेत्, उपयुक्तान्नैवेद्यान् अपाकुर्यात्। ततः आसनं, अधिष्ठानं च यथाक्रमं स्थापयेत्; भूमौ अधः शुभं कृष्णवर्णं अधिष्ठानशक्तिं ध्यानयेत्। तस्याः पुरतः अनन्तं श्वेतं, पञ्चफणं, आकाशमिव लोलुपं कुण्डलितरूपं चिन्तयेत्। तस्या उपरि शुभं चतुर्भुजं पादपीठं स्थापयेत्; चारि अधिष्ठानानि धर्मः, ज्ञानं, वैराग्यं, ऐश्वर्यं च। तानि अधिष्ठानानि श्वेतं, रक्तं, पीतं, कृष्णं च, दक्षिणपूर्वादिदिशानुसारं; अधर्मादिकं पूर्वादिनोत्तरदिशानुसारं स्थापयेत्। अङ्गानि राज्यरत्नसदृशानि चिन्तयेत्; तस्योपरि शुद्धं श्वेतं कमलासनं आच्छादनं। तस्य अष्टदलानि, अष्टसिद्ध्यः अणिमाद्याः; तन्तवः वामाद्याः रुद्रशक्त्यः। बीजानि अपि ताः शक्त्यः अन्तः, उन्मनीपर्यन्तं; अन्तःकर्णिका परमवैराग्यं, स्तम्भः ज्ञानं, शिवस्वरूपम्। कर्णिकान्ते शिवधर्मस्वरूपं कन्दं त्रिवृत्तं स्थापयेत्; तत्रोपरि त्रि-तत्त्वानि—आत्मादि—आसनं। सर्वासनोपरि विविधच्छादनैः विस्तीर्णं सुखासनं स्थापयेत्, दिव्यं शुद्धज्ञानदीप्तं। आवाहनं, प्रतिष्ठां, समावेशनं, निरीक्षणं, नमस्कारं, हस्तमुद्राः पृथक् पृथक् कुर्यात्। ततः पाद्यं, आचमनं, नैवेद्यं, गन्धं, पुष्पं च अर्पयेत्; धूपं, दीपं, ताम्बूलं च अर्पयेत्, पश्चात् शिवं शयनं अर्पयेत्। अथवा, आसनं मूर्तिं च मूलमन्त्रेण तथा ब्रह्ममन्त्रैः सम्पूर्णं कृत्वा, शिवं परमकारणं देवीसमेतं आह्वयेत्; देवः स्थिरः, अव्ययः, शुद्धस्फटिकसदृशदीप्तः। सर्वलोककारणः, परमः, सर्वलोकसारस्वरूपः शिवः।