भूमौ लिङ्गस्य पूजनं शिवस्य नामभिः विधायितम्। हरः, महेश्वरः, शम्भुः, शूलपाणिः, पिनाकधृक्, शिवः, पशुपतिः, महादेवः—एते नामानि क्रमशः उपयोग्यानि सन्ति। मृद् संग्रहणं, रूपनिर्माणं, स्थापनं, आवाहनं, स्नानं, पूजनं, विसर्जनं च—एतानि कर्माणि विधिवत् कर्तव्यानि। सर्वाणि एतानि कर्माणि 'अं' इत्यादिभिः चतुर्थ्यन्तैः नामभिः, परमया भक्त्या श्रद्धया च, क्रमशः सम्पादनीयानि। शठाङ्गमन्त्रेण हस्तयोः न्यासं सम्यक् कृत्वा तदनन्तरं तस्य ध्यानं कर्तव्यम्। कैलासपीठमध्ये स्थितं प्रभुं सानन्दादिभिः भक्तैः पूजितं, भक्तदुःखदहनदीप्तं, विश्वाभरणभूषितं, उमया समालिङ्गितं च, एवं शिवस्य ध्यानं कर्तव्यम्। महेशस्य ध्यानं सदा कर्तव्यम्—रजताचलसमानप्रभं, रम्यशशिचन्द्रकलाभूषितं, रत्नमण्डिताङ्गं, परशुं, मृगं, वरं, अभयमिति चतुर्विधं हस्तेषु धारयन्तं, अनुग्राहकं, पद्मासीनं, अमरगणैः परिवृतं, व्याघ्रचर्मवस्त्रं, विश्वबीजं, सर्वभयहरं, पञ्चवक्त्रं, त्रिनेत्रं च। एवं ध्यानं कृत्वा, भूमिलिङ्गं परमं पूज्य, गुरुणा प्रदत्तं पञ्चाक्षरमन्त्रं विधिवत् जपेत्। स्तोत्रैः देवदेवस्य स्तुतिं कृत्वा, प्रणम्य, ब्राह्मणश्रेष्ठः विविधानि नामानि तथा शतरुद्रियम् पठेत्। ततः, नूतनपुष्पाणि हस्तयोः सम्यक् धारयित्वा, मन्त्रैः शङ्करं भक्त्या प्रार्थयेत्— "त्वमेव मम, मम जीवितं तव गुणेषु समर्पितम्, मम मनः सदा तव स्थिरम्, हे मृड, त्वां दयासागरं जानन्, हे पशुपते, अनुग्राह्यं भव।" "यद् अहं कृतवान्—जपं, पूजनं, इत्यादि—अज्ञानतः वा विज्ञानतः वा, तव प्रसादेन फलं भवतु, हे शंकर।" "अहं महापापी, त्वं महाशुद्धिकर्ता; एतद् जानन्, हे गौरीनाथ, यथेष्टं कुरु।" "त्वं न वेदैः, पुराणैः, सिद्धान्तैः, मुनिभिः वा ज्ञातः; हे महादेव, कथं अहं त्वां जान्याम्, हे महाशिव?" "यथा भवामि, तथा सर्वथा तव एव; हे महेश्वर, त्वया रक्षितव्यः अस्मि—अनुग्राह्यं भव, हे परमेश्वर।" एवं नूतनपुष्पाणि शिवे स्थाप्य, भक्त्या शम्भुं प्रणमेत्, विधिवत् साष्टाङ्गनमस्कारेण। ततः, बुद्धिमान् विधिवत् प्रदक्षिणं कृत्वा, पुनः स्तोत्रैः देवदेवस्य स्तुतिं श्रद्धया कुर्यात्। अनन्तरं, कण्ठे शब्दं कृत्वा, शुद्धचित्तः नमेत्, विनयं दद्यात्, विसर्जनं च कुर्यात्। एवं, मुनिश्रेष्ठ, भूमिमयप्रतिमापूजनं विधिवत् कृतं, भोगमोक्षप्रदं भवति, शिवभक्तिं च वर्धयति। यः शुद्धचित्तः एतत् अध्यायं पठति, जपति, शृणोति वा, सः सर्वपापैः विशुद्धः सर्वकामान् प्राप्नोति। एषा उत्तमा कथा दीर्घायुः, आरोग्यं, कीर्तिं, स्वर्गं, पुत्रपौत्रादिभिः सुखं च ददाति। एवं पितरं सूनुः उवाच—"यथावत् त्वया भूमिमयप्रतिमापूजनविधिः कथितः। हे दयालु, अनुकम्पया, विविधकामनानुसारं भूमिलिङ्गानां संख्यां विस्तारतः कथय।" ततः सः उवाच—"शृण्वन्तु सर्वे मुनयः, भूमिमयप्रतिमापूजनविधिः, यस्य केवलं सम्पादनात् पुरुषः पूर्णः भवति। यदि भूमिलिङ्गं न निर्माय, अन्यां प्रतिमां पूजयति, तस्य पूजनं व्यर्थम्; दानादिकं कर्म अपि निष्फलम्।" "कामानुसारं भूमिलिङ्गानां संख्या निर्दिष्टा; मुनिश्रेष्ठ, निश्चितं फलम् उक्तसंख्यायाः अनुसारं लभ्यते। प्रथमं आवाहनं, ततः पृथक् स्थापना पूजनं च; लिङ्गस्य रूपं प्रत्येकं स्पष्टं ज्ञेयम्।" "विद्यां इच्छन् भक्त्या सह सहस्रं भूमिशिवलिङ्गानां पूजनं कुर्यात्; निश्चितं फलम् लभ्यते। धनकामः तदर्धं पूजयेत्; पुत्रकामः सहस्रं पञ्चशतं; वस्त्रकामः शतं पञ्च।" "मोक्षकामः कोटिगुणं पूजयेत्; भूमिकामः सहस्रं; दयाकामः त्रिसहस्रं; तीर्थकामः द्विसहस्रं।" "मित्रकामः त्रिसहस्रं; वश्यकामः शतं अष्ट; उच्छाटनाय सप्तशतं; मोहनाय शतं अष्ट।" "उत्सारणाय सहस्रं; स्तम्भनाय सहस्रं; वैराय तदर्धं।" "बंधनमुक्त्यर्थं सहस्रं पञ्चशतं; महाराजनभयाय पञ्चशतं।" "चौरादिभयाय द्विशतं; डाकिनीभयाय पञ्चशतं।" "दरिद्रताय पञ्चसहस्रं; सर्वकामार्थं दशसहस्रं।" "नियमं पुनः कथयामि—शृणु मुनिश्रेष्ठ।" "एकं लिङ्गं पापहरम्; द्वे लिङ्गे कार्यसिद्धिदे; त्रिणि लिङ्गानि सर्वकामप्राप्तिकरणम्।" "एवं प्रत्येकसंख्या पूर्ववत्; भिन्नमुनिविचारानुसारं गणनां पुनः कथयामि।" "यः दशसहस्रं भूमिलिङ्गानि निर्माति, सः निःशङ्कः भवति, राजभयं च हरेत्।" "बन्धनमुक्त्यर्थं दशसहस्रं लिङ्गानि निर्माति; डाकिनीभयहरणाय सप्तसहस्रं।" "पुत्रकामः पञ्चाशत्सहस्रं लिङ्गानि निर्माति; दशसहस्रं लिङ्गानि कन्यावंशप्राप्त्यर्थं।" एवं भूमिलिङ्गपूजनविधिः, नामक्रमेण, विधिवत्, भक्त्या, श्रद्धया च सम्पाद्य, शिवस्य अनुग्रहः, मोक्षः, सुखं, आयुः, कीर्तिः, पुत्रपौत्रादि सुखं च प्राप्त्यर्थं, शुद्धचित्तेन कर्तव्यम्।