ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਵਹਸ੍ਤਾਲ੍ਲਿਖਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਪ੍ਰਣਵਮਂਤ੍ਰਕਮ੍ ਯਂਤ੍ਰਲਿਂਗਂ ਸਮਾਲਿਖ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਾਹਨਂ ਚਰੇਤ੍

ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਲਿੰਗ, ਸ਼ੁੱਧ ਓਮ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਯੰਤਰ ਲਿੰਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਆਵਾਹਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬਿਂਦੁਨਾਦਮਯਂਲਿਂਗਂਸ੍ਥਾਵਰਂਜਂਗਮਂਚਯਤ੍ ਭਾਵਨਾਮਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਸ਼ਿਵਦृष੍ਟਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਨਾਦ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਲਿੰਗ, ਚਾਹੇ ਥੋਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਤੇ ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਮੈ ਫਲਪ੍ਰਦਃ ਸ੍ਵਹਸ੍ਤਾਲ੍ਲਿਖ੍ਯਤੇ ਯਂਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਵਰਾਦਾਵਕृਤ੍ਰਿਮੇ

ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਭੂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਯੰਤਰ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਥੋਸ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।

ਆਵਾਹ੍ਯਪੂਜਯੇਚ੍ਛਂਭੁਂषੋਡਸ਼ੈਰੁਪਚਾਰਕੈਃ ਸ੍ਵਯਮੈਸ੍ਵਰ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿਜ੍ਞਾਨਮਭ੍ਯਾਸਤੋਭਵੇਤ੍

ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਆਦਮੀ ਅਧਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿਸ੍ਵਾਤ੍ਮਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵਹਿ ਸਮਂਤ੍ਰੇਣਾਤ੍ਮਹਸ੍ਤੇਨਕृਤਂਯਚ੍ਛੁਦ੍ਧਮਂਡਲੇ

ਆਤਮ-ਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਸ਼ੁੱਧ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵਨਯਾ ਚੈਵਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂਪੌਰੁषਂ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪੁਰਖ ਲਿੰਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਲ੍ਲਿਂਗਪੂਜਯਾਨਿਤ੍ਯਂਪੌਰੁषੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਮਹਦ੍ਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚਾਪਿਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚਮਹਾਧਨੈਃ

ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਆਦਮੀ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਧਨਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਾਕਲ੍ਪਿਤਂਲਿਂਗਂਮਂਤ੍ਰੇਣਸ੍ਥਾਪਿਤਂਚਯਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂਪ੍ਰਾਕृਤਂਹਿਪ੍ਰਾਕृਤੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਭੋਗਦਮ੍

ਕਿਸੇ ਕਾਰੀਗਰ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ, ਸਥਾਪਿਤ ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਖ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯਦੂਰ੍ਜਿਤਂਚਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਤਦ੍ਧਿ ਪੌਰੁषਮੁਚ੍ਯਤੇ ਯਦ੍ਦੁਰ੍ਬਲਮਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਤਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਾਕृਤਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਖ ਲਿੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਅਸਥਾਈ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਲਿੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਲਿਂਗਂਨਾਭਿਸ੍ਤਥਾਜਿਹ੍ਵਾਨਾਸਾਗ੍ਰਞ੍ਚਸ਼ਿਖਾਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਕਟ੍ਯਾਦਿषੁਤ੍ਰਿਲੋਕੇषੁ ਲਿਂਗਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਂਚਰਮ੍

ਨਾਭੀ, ਜੀਭ, ਨੱਕ ਦੇ ਸਿਰੇ, ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ, ਕਮਰ ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਕ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਰ੍ਵਤਂਪੌਰੁषਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਭੂਤਲਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਵਿਦੁਃ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿ ਪੌਰੁषਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਗੁਲ੍ਮਾਦਿ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਵਿਦੁਃ

ਪਹਾੜ ਪੁਰਖ ਲਿੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਧਰਤੀ ਕੁਦਰਤੀ ਲਿੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਖ਼ਤ ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਲਿੰਗ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਬੂਟੇ ਆਦਿ ਕੁਦਰਤੀ ਲਿੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

षਾष੍ਟਿਕਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼ਾਲਿਗੋਧੂਮਪੌਰੁषਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪੌਰੁषਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦਣਿਮਾਦ੍ਯष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍

ਛਾਸਠ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਾਲੀ, ਗੋਧੂਮ ਅਤੇ ਪੌਰੁਸ਼ਾ ਵੀ। ਪੌਰੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਸਮਝੋ, ਜੋ ਅਣਿਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸੁਸ੍ਤ੍ਰੀਧਨਾਦਿਵਿषਯਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰਾਸ੍ਤਿਕਾਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚਰਲਿਂਗੇषੁ ਰਸਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਕਥ੍ਯਤੇ

ਆਸਤਿਕ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੁਦਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਧਨ ਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ। ਚਲਦੀਆਂ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਰਸ ਲਿੰਗ ਹੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਰਸਲਿਂਗਂਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਂਭਵੇਤ੍ ਬਾਣਲਿਂਗਂਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਮਹਾਰਾਜ੍ਯਪ੍ਰਦਂਸ਼ੁਭਮ੍

ਰਸ ਲਿੰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਇੱਛਤੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਣ ਲਿੰਗ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ।

ਸ੍ਵਰ੍ਣਲਿਂਗਂ ਤੁ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂਮਹਾਧਨਪਤਿਤ੍ਵਦਮ੍ ਸ਼ਿਲਾਲਿਂਗਂਤੁਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂਮਹਾਸ਼ੁਦ੍ਧਿਕਰਂਸ਼ੁਭਮ੍

ਸੋਨੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨ ਤੇ ਮਾਲਕ ਬਣਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਥਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਹੈ।

ਸ੍ਫਾਟਿਕਂਬਾਣਲਿਂਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍ ਸ੍ਵੀਯਾਭਾਵੇ ऽਨ੍ਯਦੀਯਂਤੁਪੂਜਾਯਾਂਨਨਿषਿਦ੍ਧ੍ਯਤੇ

ਸਫਾਟਿਕ ਤੇ ਬਾਣ ਲਿੰਗ ਸਭ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੇ ਆਪਣਾ ਲਿੰਗ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂਤੁਪਾਰ੍ਥਿਵਂਲਿਂਗਂਸਭਤ੍ਃਣਾਂਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਵਿਧਵਾਨਾਂਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂਸ੍ਫਾਟਿਕਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍

ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਜੋ ਸਰਗਰਮ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਫਾਟਿਕ ਲਿੰਗ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਵਿਧਵਾਨਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਰਸਲਿਂਗਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਬਾਲ੍ਯੇਵਾਯੌਵਨੇਵਾਪਿਵਾਰ੍ਧਕੇਵਾਪਿਸੁਵ੍ਰਤਾਃ

ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਜੋ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰਸ ਲਿੰਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਨੀਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਲਿਂਗਂਤੁਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂਤਤ੍ਸਰ੍ਵਭੋਗਦਮ੍ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂਪੀਠਪੂਜਾਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾ ਭੁਵਿ

ਸ਼ੁੱਧ ਸਫਾਟਿਕ ਲਿੰਗ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਭੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਰਗਰਮ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੀਠ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਤੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪਾਤ੍ਰੇਣੈਵਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਤੁਸਰ੍ਵਪੂਜਾਂਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਅਭਿषੇਕਾਂਤੇਨੈਵੇਦ੍ਯਂਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨੇਨਸਮਾਚਰੇਤ੍

ਸਰਗਰਮ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਜਾ ਕੰਮ ਪਾਤਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਕਰੇ। ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੇ ਭੋਗ ਸ਼ਾਲੀ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੂਜਾਂਤੇਸ੍ਥਾਪਯੇਲ੍ਲਿਂਗਂਸਂਪੁਟੇषੁਪृਥਗ੍ਗृਹੇ ਕਰਪੂਜਾਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂਸ੍ਵਭੋਜ੍ਯਂਤੁਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਡੱਬੇ ਜਾਂ ਵੱਖਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਹੀ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂਪਰਂਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਲਿਂਗਮੇਵਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਵਿਭੂਤ੍ਯਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭੂਤਿਂਚਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੁਖਮ ਲਿੰਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਭੂਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਹੀ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਏ।

ਪੂਜਾਂਕृਤ੍ਵਾਥਤਲ੍ਲਿਂਗਂਸ਼ਿਰਸਾਧਾਰਯੇਤ੍ਸਦਾ ਵਿਭੂਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਲੋਕਵੇਦਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨਿਭਿਃ

ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ। ਵਿਭੂਤੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ — ਲੋਕੀ, ਵੇਦਕ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਅੱਗ ਤੋਂ।

ਲੋਕਾਗ੍ਨਿਜਮਥੋ ਭਸ੍ਮਦ੍ਰਵ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮਾਵਹੇਤ੍ ਮृਦ੍ਦਾਰੁਲੋਹਰੂਪਾਣਾਂਧਾਨ੍ਯਾਨਾਂਚਤਥੈਵਚ

ਲੋਕੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਣੀ ਭਸਮ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਮਿੱਟੀ, ਲੱਕੜ, ਧਾਤੂ, ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਲਈ।

ਤਿਲਾਦੀਨਾਂ ਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦੀਨਾਂਤਥੈਵ ਚ ਤਥਾਪਰ੍ਯੁषਿਤਾਨਾਂਚਭਸ੍ਮਨਾਸ਼ਿਦ੍ਧਿਰਿष੍ਯਤੇ

ਤਿਲ ਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ, ਕਪੜੇ ਆਦਿ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਵਾਦਿਭਿਰ੍ਦੂषਿਤਾਨਾਂਚਭਸ੍ਮਨਾਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਿष੍ਯਤੇ ਸਜਲਂਨਿਰ੍ਜਲਂਭਸ੍ਮ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਤੁ ਯੋਜਯੇਤ੍

ਕੁੱਤੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭਸਮ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਪਾਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਲਗਾਓ।

ਵੇਦਾਗ੍ਨਿਜਂਤਥਾਭਸ੍ਮਤਤ੍ਕਰ੍ਮਾਂਤੇषੁ ਧਾਰਯੇਤ੍ ਮਂਤ੍ਰੇਣਕ੍ਰਿਯਯਾਜਨ੍ਯਂਕਰ੍ਮਾਗ੍ਨੌ ਭਸ੍ਮਰੂਪਧृਕ੍

ਵੇਦਕ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਣੀ ਭਸਮ ਨੂੰ ਕਰਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰੋ। ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਬਣੀ ਭਸਮ, ਜੋ ਕਰਮ ਅੱਗ ਤੋਂ ਲਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਤਦ੍ਭਸ੍ਮਧਾਰਣਾਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਯਾਰੋਪਿਤਂ ਭਵੇਤ੍ ਅਘੋਰੇਣਾਤ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਬਿਲ੍ਵਕਾष੍ਠਂਪ੍ਰਦਾਹਯੇਤ੍

ਉਹ ਭਸਮ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਕਰਮ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਘੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਿਲਵਾ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜੋ।

ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨਿਰਿਤਿਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨਦਗ੍ਧਂਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨਿਜਮ੍ ਕਪਿਲਾਗੋਮਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੇਵਲਂ ਗਵ੍ਯਮੇਵ ਵਾ

ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਅੱਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਅੱਗ ਦੀ ਭਸਮ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੀ ਗੋਬਰ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਗਾਂ ਦੀ ਗੋਬਰ ਹੀ ਵਰਤੋ।