ਤਸ੍ਯਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂਸਾਂਧ੍ਯਂਕਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਨਿਤ੍ਯਾਦਿਕਰ੍ਮਯਜਨਾਚ੍ਛਿਵਕਰ੍ਮਮਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਧਿਆਨ, ਸੰਧਿਆ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾਦਿਸ਼ਿਵਕਰ੍ਮਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਂਪ੍ਰਸਾਧਯੇਤ੍ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਗਤਾਃਸਰ੍ਵੇਮੁਕ੍ਤਾ ਏਵ ਨਸਂਸ਼ਯਃ
ਕਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮੁਕ੍ਤਿਰਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪੇਣਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਤ੍ਵਮੇਵਹਿ ਕ੍ਰਿਯਾਤਪੋਜਪਜ੍ਞਾਨਧ੍ਯਾਨਧਰ੍ਮੇषੁਸੁਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੁਕਤੀ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਹੋਣੀ ਹੈ; ਕਰਮ, ਤਪ, ਜਪ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੋਣਾ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਂਲਬ੍ਧਾਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਤ੍ਵਮੇਵਹਿ ਯਥਾਰਵਿਃਸ੍ਵਕਿਰਣਾਦਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਪਨੇष੍ਯਤਿ
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾ ਕੇ, ਮਨ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕृਪਾਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃਸ਼ਂਭੁਰਜ੍ਞਾਨਮਪਨੇष੍ਯਤਿ ਅਜ੍ਞਾਨਵਿਨਿਵृਤ੍ਤੌਤੁਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਸ਼ੰਭੂ, ਦਇਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਗਿਆਨ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਅਗਿਆਨ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਮਾਤ੍ਮਾਰਾਮਤ੍ਵਮੇष੍ਯਤਿ ਆਤ੍ਮਾਰਾਮਤ੍ਵਸਂਸਿਦ੍ਧੌਕृਤਕृਤ੍ਯੋਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਮਨ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਆਤਮ ਆਨੰਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣਵਿष੍ਣੋਃਪਦਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵਂਵਿਧੇਨੈਵ ਜਪੇਨ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਾਦਿਭੂਤਂ ਹਿ ਕਾਲਚਕ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਆਦਿ ਦੇ ਸਰੂਪ ਕਾਲ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਚਕ੍ਰਂਪਞ੍ਚਚਕ੍ਰਮੇਕੈਕੇਨਕ੍ਰਮੋਤ੍ਤਰੇ ਸृष੍ਟਿਮੋਹੌਬ੍ਰਹ੍ਮਚਕ੍ਰਂਭੋਗਮੋਹੌਤੁਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਕਾਲ ਚੱਕਰ ਪੰਜ ਤਰਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਹੈ, ਭੋਗ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਹੈ।
ਕੋਪਮੋਹੌਰੌਦ੍ਰਚਕ੍ਰਂਭ੍ਰਮਣਂਚੈਸ਼੍ਵਰਂਵਿਦੁਃ ਸ਼ਿਵਚਕ੍ਰਂਜ੍ਞਾਨਮੋਹੌਪਞ੍ਚਚਕ੍ਰਂਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਕੋਪ ਦਾ ਚੱਕਰ ਰੁਦਰ ਦਾ ਹੈ, ਮੋਹ ਦਾ ਚੱਕਰ ਈਸ਼ਵਰ ਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੋਹ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹੈ — ਪੰਜ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਦਸ਼ਕੋਟ੍ਯਾ ਹਿ ਕਾਰਣਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਕੋਟ੍ਯਾਹਿਤਤ੍ਪਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਰਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦੇਃ ਪਦਂਲਬ੍ਧ੍ਵਾਮਹੌਜਸਃ ਕ੍ਰਮੇਣਤਤ੍ਪਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਚੈਵਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦਰਜਿਆਂ ਦੀ ਸਰਤਾਜੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਰਤਾਜੀ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਕੋਟਿਮਨੁਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚੋਤ੍ਤਰਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿਪਞ੍ਚਮਾਵਰਣਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਮਨ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨਤਰ ਨੂੰ ਸੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੰਜਵੇਂ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਸਂਮਂਡਪਂਤਤ੍ਰਨਂਦੀਸਂਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਪੋਰੂਪਸ਼੍ਚਵृषਭਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਪਰਿਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਰਾਜਸੀ ਮੰਡਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੰਦੀ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਪस्या ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਸ੍ਯਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂਪਞ੍ਚਮਾਵਰਣਂਪਰਮ੍ ਵਾਮਦੇਵਸ੍ਯਚਸ੍ਥਾਨਂਚਤੁਰ੍ਥਾਵਰਣਂਪੁਨਃ
ਸਦਯੋਜਾਤ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪੰਜਵਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਘੇਰਾ ਹੈ; ਵਾਮਦੇਵ ਦਾ ਸਥਾਨ ਚੌਥਾ ਘੇਰਾ ਹੈ।
ਅਘੋਰਨਿਲਯਂਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤृਤੀਯਾਵਰਣਂਪਰਮ੍ ਪੁਰੁषਸ੍ਯੈਵਸਾਂਬਸ੍ਯਦ੍ਵਿਤੀਯਾਵਰਣਂਸ਼ੁਭਮ੍
ਅਘੋਰਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਘੇਰਾ ਹੈ; ਪੁਰੁਸ਼, ਸੰਭੂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਦੂਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਘੇਰਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਨਸ੍ਯਪਰਸ੍ਯੈਵਪ੍ਰਥਮਾਵਰਣਂਤਤਃ ਧ੍ਯਾਨਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਥਾਨਂਪਞ੍ਚਮਂਮਂਡਪਂਤਤਃ
ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪਹਿਲਾ ਘੇਰਾ ਹੈ; ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪੰਜਵਾਂ ਮੰਡਪ ਹੈ।
ਬਲਿਨਾਥਸ੍ਯਸਂਸ੍ਥਾਨਂਤਤ੍ਰਪੂਰ੍ਣਾਮृਤਪ੍ਰਦਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਥਂਮਂਡਪਂਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮੂਰ੍ਤਿਮਤ੍
ਬਲੀਨਾਥ ਦਾ ਸਥਾਨ ਉਥੇ ਪੂਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚੌਥਾ ਮੰਡਪ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੋਮਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯਚਸ੍ਥਾਨਂਤृਤੀਯਂਮਂਡਪਂਪਰਮ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂਮਂਡਪਂਨृਤ੍ਯਮਂਡਪਂਪ੍ਰਾਹੁਰਾਸ੍ਤਿਕਾਃ
ਸੋਮਸਕੰਦਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਤੀਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਡਪ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਮੰਡਪ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨ੍ਰਿਤ ਮੰਡਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਂਮੂਲਮਾਯਾਯਾਃ ਸ੍ਥਾਨਂਤਤ੍ਰੈਵਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਤਤਃ ਪਰਂ ਗਰ੍ਭਗृਹਂਲਿਂਗਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਪਹਿਲਾ, ਮੂਲ ਮਾਇਆ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਥਾਨ ਉਥੇ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਗਰਭਗ੍ਰਿਹ, ਲਿੰਗ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਨਨ੍ਦਿਸਂਸ੍ਥਾਨਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਵਿਦੁਃ ਸ਼ਿਵਵੈਭਵਮ੍ ਨਂਦੀਸ਼੍ਵਰੋਬਹਿਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਮੁਪਾਸਤੇ
ਨੰਦੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਬਾਹਰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮਨਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਗੁਰੁਕ੍ਰਮਾਲ੍ਲਬ੍ਧਂ ਨਂਦੀਸ਼ਾਚ੍ਚ ਮਯਾਪੁਨਃ ਤਤਃ ਪਰਂਸ੍ਵਸਂਵੇਦ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵੇ ਨੈਵਾਨੁਭਾਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਲੜੀ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਆਪ-ਅਨੁਭਵ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਕृਪਯਾਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਿਵਲੋਕਸ੍ਯਵੈਭਵਮ੍ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਂਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਾਨ੍ਯਥੇਤ੍ਯਾਹੁਰਾਸ੍ਤਿਕਾਃ
ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂਕ੍ਰਮੇਣਮੁਕ੍ਤਾਃਸ੍ਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵੈਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਕ੍ਰਮਂਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁਤਾਦਰਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਗੁਰੂਪਦੇਸ਼ਾਜ੍ਜਾਪ੍ਯਂਵੈਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂਨਮੋ ऽਂਤਕਮ੍ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਮਾਯੁष੍ਯਂਪ੍ਰਜਪੇਦ੍ਵਿਧਿਃ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ 'ਨਮਹ' ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮਨਤਰ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਯੁਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਾਪਨਯਨਾਰ੍ਥਂਤੁਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਂਜਪੇਤ੍ਪੁਨਃ ਮਂਤ੍ਰੇਣਪੁਰੁषੋਭੂਤ੍ਵਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਭਵੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਸਤ੍ਰੀ-ਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮਨਤਰ ਮੁੜ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਨਤਰ ਦੇ ਜਪ ਨਾਲ, ਪੁਰਖ ਬਣ ਕੇ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਗਿਆਨੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ੇਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਤ੍ਵਮਪਨੇष੍ਯਤਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ੇਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਭਵੇਤ੍
ਕਸ਼ਤਰੀ, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮਨਤਰ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਪਦ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮਨਤਰ ਨਾਲ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਜਪਾਚ੍ਚੈਵਕ੍ਰਮਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਭਵੈਨ੍ਨਰਃ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ੇਣਵੈਸ਼੍ਯਤ੍ਵਮਪਨੇष੍ਯਤਿ
ਮਨਤਰ ਦੀ ਸਿਧੀ ਅਤੇ ਜਪ ਰਾਹੀਂ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮਨਤਰ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਵੈਸ਼ ਪਦ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ੇਣਮਂਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯ ਉਚ੍ਯਤੇ ਪੁਨਸ਼੍ਚਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਤ੍ਵਮਪਨੇष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮਨਤਰ ਨਾਲ, ਮਨਤਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੁੜ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮਨਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਪਦ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।